Απλώνω τα χέρια μου σ’ εσένα
Ψαλμός του Δαβίδ.
Κυνηγημένος και συντριμμένος ως το χώμα, ζητά να μην οδηγηθεί σε κρίση, αφού κανένας ζωντανός δεν είναι δίκαιος μπροστά στον Πατέρα του. Ανακαλεί τα παλιά έργα για να αντέξει το παρόν, και ζητά δύο πράγματα: έναν λόγο το πρωί, και έδαφος ομαλό.
143 1Πατέρα μου, άκουσε την προσευχή μου· άκουσε τις ικεσίες μου για έλεος· απάντησέ μου με την πιστότητά σου, με τη δικαιοσύνη σου. 2Μη φέρεις σε κρίση τον δούλο σου, γιατί κανένας ζωντανός δεν είναι δίκαιος μπροστά σου. a a v2 Ο Παύλος στηρίχτηκε σ’ αυτόν τον στίχο για να διδάξει ότι κανένας δε δικαιώνεται μπροστά στον Πατέρα μας με τα δικά του έργα — παρά μόνο μέσα από την εμπιστοσύνη στον Ιησού. 3Γιατί ο εχθρός καταδίωξε την ψυχή μου· συνέτριψε τη ζωή μου στο έδαφος· με έκανε να κατοικώ στο σκοτάδι σαν εκείνους που έχουν πεθάνει εδώ και καιρό. 4Το πνεύμα μου λιποθυμά μέσα μου· η καρδιά μου μέσα μου είναι τρομαγμένη. 5Θυμάμαι τις περασμένες μέρες· συλλογίζομαι όλα όσα έκανες· στοχάζομαι το έργο των χεριών σου. 6Απλώνω τα χέρια μου σ’ εσένα· η ψυχή μου διψά για σένα σαν ξεραμένη γη.
7Απάντησέ μου γρήγορα, Πατέρα μου· το πνεύμα μου σβήνει. Μην κρύβεις το πρόσωπό σου από μένα, αλλιώς θα γίνω σαν εκείνους που κατεβαίνουν στον λάκκο. 8Κάνε να ακούσω το πρωί την πιστή σου αγάπη, γιατί σ’ εσένα εμπιστεύομαι. Δείξε μου τον δρόμο που πρέπει να πάρω, γιατί σ’ εσένα υψώνω την ψυχή μου. 9Σώσε με από τους εχθρούς μου, Πατέρα μου· σ’ εσένα κατέφυγα για να βρω προστασία. 10Μάθε μου να κάνω το θέλημά σου, γιατί εσύ είσαι ο Πατέρας μου· ας με οδηγήσει το αγαθό σου Πνεύμα σε ίσιο έδαφος. 11Για χάρη του ονόματός σου, Πατέρα μου, φύλαξε τη ζωή μου· με τη δικαιοσύνη σου βγάλε την ψυχή μου από τη συμφορά. 12Και με την πιστή σου αγάπη θα αφανίσεις τους εχθρούς μου και θα καταστρέψεις όλους τους αντιπάλους της ψυχής μου, γιατί εγώ είμαι ο δούλος σου.
