Dikepungna jeung Runtuhna Yerusalem

Kepungan ditungtungan ku kalaparan jeung tembok anu jebol. Putra-putra Zedekia dipaehan di hareupeunana, saacan panonna dicolok. Bait Allah dibeuleum, rahayat diangkut, gupernurna dipaehan. Ditungtungan ku raja buangan anu dahar dina meja Babul.

Pasal 25.

Dina taun kasalapan jamanna Raja Sidkia, poe kasapuluh dina bulan kasapuluh, Nebukadnesar raja Babul maju ka Yerusalem jeung sakabeh baladna, ngarereb di luar kota, tuluy nyieun kuta pangepungan ngurilingan kota. Nya kitu kota teh tetep dikepung nepi ka taun kasabelas jamanna Raja Sidkia. Dina poe kasalapan bulan kaopat, bencana kalaparan di kota teh beuki heese, nepi ka urang nagri teh teu baroga dahareun pisan. Kuta kota teh bedah, sarta sanajan urang Babul ngepung kota, sakabeh prajurit kalabur ti peuting ngaliwatan gapura nu aya di antara dua kuta deukeut taman raja, muru ka arah Araba. Tapi bala tentara Babul ngudag raja, nepi ka beunang di tanah rata Yeriho, sarta sakabeh baladna pabalencar ninggalkeun manehna. Raja teh ditewak, tuluy dibawa ka raja Babul di Ribla, sarta ditibankeun hukuman. Putra-putra Sidkia dipaehan hareupeun panonna, sanggeus kitu panon Sidkia dipicakan, manehna dibarogod ku rante tambaga, tuluy dibawa ka Babul.

Dina bulan kalima, poe katujuh — nya eta taun kasalapan welas jamanna Nebukadnesar raja Babul — Nebusaradan, panglima pangawal, abdi raja Babul, datang ka Yerusalem. Manehna ngaduruk Bait Rama urang, karaton raja, jeung sakabeh imah di Yerusalem; unggal gedong anu gede diduruk kabeh. Sarta sakabeh bala tentara Babul anu di handapeun panglima pangawal ngaruntuhkeun kuta anu ngurilingan Yerusalem. Nebusaradan, panglima pangawal, ngabuang sesa rahayat anu kari di kota, jeung jalma-jalma anu geus ngabalik nyalingkuh ka raja Babul, katut sesa rayat rea. Tapi panglima pangawal ngantep sawatara jalma anu panghulu-hulu miskinna di nagri eta pikeun ngurus kebon anggur jeung tegal-tegalan.

Urang Babul ngaruksak nepi ka rempak tihang-tihang tambaga, ajugan-ajugan nu bisa dipindah-pindah, jeung Laut tambaga anu aya di Bait Rama urang, tuluy tambagana diakut ka Babul. Maranehna oge ngaraut pariuk-pariuk, sosorok, pangeprik sumbu, pinggan-pinggan, jeung sakabeh parabot tambaga anu dipake ngalalayanan di Bait Allah. Panglima pangawal oge ngaruat anglo-anglo seuneu jeung bokor-bokor paranggihan, anu dijieunna tina emas murni jeung perak murni. Dua tihang, Laut, jeung ajugan-ajugan anu dijieun ku Suleman pikeun Bait Rama urang — tambaga tina sakabeh eta teh teu kaukur beuratna. Unggal tihang jangkungna dua puluh tujuh suku, dihias ku makuta tambaga anu jangkungna opat satengah suku, dikurilingan ku jaring tambaga nu ngabentuk buah dalima. Tihang nu kadua ge sarua, lengkep jeung jaringna.

Panglima pangawal ngaruat Seraya imam kapala, Sepanya imam kadua, jeung tilu urang panjaga lawang. Ti jero kota manehna ngaruat perwira nu ngapalaan prajurit, lima urang panasehat raja anu kapanggih di dinya, juru tulis panglima tentara anu tugasna ngumpulkeun urang nagri jadi prajurit, jeung genep puluh urang rahayat biasa anu kapanggih di jero kota. Nebusaradan, panglima pangawal, mawa maranehna ka raja Babul di Ribla. Di Ribla di tanah Hamat, raja Babul maehan maranehna. Nya kitu jalma Yuda teh dibuang ti tanahna.

Gedalya Diangkat Ngatur Nagri

Nebukadnesar raja Babul ngangkat Gedalya bin Ahikam, bin Sapan, jadi gupernur ngatur rahayat anu kari di tanah Yuda. Sanggeus sakabeh perwira tentara jeung baladna ngadenge yen raja Babul geus ngangkat Gedalya jadi gupernur, maranehna daratang ka manehna di Mispa: Ismail bin Netanya, Yohanan bin Kareah, Seraya bin Tanhumet urang Netofa, jeung Yaasanya bin urang Maaka, kabeh jeung baladna. Gedalya sumpah ka maranehna jeung ka baladna, pokna, “Ulah sarieun ka pajabat-pajabat Babul. Caricing bae di ieu tanah, kumawula ka raja Babul, tangtu maraneh bakal salamet.”

Dina bulan katujuh, Ismail bin Netanya, bin Elisama, anu asal turunan raja, datang jeung sapuluh urang, tuluy neunggel Gedalya nepi ka tiwas, katut jeung urang Yuda jeung urang Babul anu aya di Mispa ngariung manehna. Nya kitu sakabeh rahayat, ti nu leutik nepi ka nu gede, jeung para perwira tentara, kalabur ka Mesir, sabab sarieun ka urang Babul.

Harepan pikeun Raja nu Dibuang

Dina taun katilu puluh tujuh buangna Yoyakin raja Yuda, nya eta dina taun Ewil-merodak jadi raja Babul, manehna mikawelas ka Yoyakin sarta ngabebaskeun manehna tina panjara, dina poe kadua puluh tujuh bulan kadua welas. Raja nyarita ka Yoyakin kalawan hade, sarta mere korsi ka manehna anu leuwih luhur ti batan korsi raja-raja sejen anu aya babarengan jeung manehna di Babul. Yoyakin tuluy muka pakeanna anu baheula dipake di panjara, sarta saterusna dahar babarengan jeung raja saban poe sapanjang hirupna. Saban poe raja mere balanja anu tetep ka manehna, salila manehna hirup.