د يروشلم محاصره او زوال
محاصره په قحطۍ او مات دېوال پای ته رسېږي. د صدقیاه زامن د هغه په وړاندې وژل کېږي، بیا یې سترګې ویستل کېږي. معبد سوځول کېږي، خلک بیول کېږي، والي وژل کېږي. دا د جلاوطن پاچا په یادولو پای ته رسېږي چې د بابل پر دسترخوان ډوډۍ خوري.
25 1د صدقياه په نهم کال کښې، د لسمې مياشتې په لسمه ورځ، د بابل بادشاه نبوکدنضر د خپل ټول لښکر سره په يروشلم باندې حمله وکړه، بهر يې خېمې ودرولې، او د هغۀ نه چاپېره يې د محاصرې ديوال جوړ کړو. 2نو دا ښار د بادشاه صدقياه تر يوولسم کال پورې محاصره شوے پاتې شو. 3د څلورمې مياشتې په نهمه ورځ د ښار قحط دومره سخت شو چې د ملک خلقو سره هيڅ خوراک نۀ وو. 4د ښار ديوال مات کړے شو، او کۀ څۀ هم بابليانو هغه راګېر کړے وو، خو ټول سپاهيان د شپې د بادشاه د باغ سره د دوو ديوالونو په مينځ کښې د دروازې نه د عرباه په لور وتښتېدل. 5د بابل لښکر د بادشاه تعاقب وکړو، د يريحو په ميدانونو کښې يې هغه ونيولو، او د هغۀ ټول سپاهيان ترې خواره شول. 6هغوئ بادشاه ونيولو، او هغه يې ربله ته د بابل بادشاه ته بوتلو، او د هغۀ په حقله يې فيصله وکړه. 7هغوئ د صدقياه زامن د هغۀ د سترګو په وړاندې ووژل، د هغۀ سترګې يې ړندې کړې، د پيتل په زنځيرونو يې وتاړو، او بابل ته يې بوتلو.
8د پينځمې مياشتې په اوومه ورځ — د بابل د بادشاه نبوکدنضر په نولسم کال کښې — د بابل د بادشاه نوکر، د محافظينو سردار نبوزرادان يروشلم ته راغلو. 9هغۀ د زمونږ پلار کور، د بادشاه محل، او د يروشلم ټول کورونه وسوزول؛ هر لوئ کور يې وسوزولو. 10او د محافظينو د سردار لاندې د بابل ټول لښکر د يروشلم چاپېره ديوالونه وران کړل. 11د محافظينو سردار نبوزرادان هغه پاتې خلق چې په ښار کښې پاتې شوى وُو، او هغه خلق چې د بابل بادشاه ته ورتلى وُو، او د ګڼې پاتې خلق جلاوطن کړل. 12خو د محافظينو سردار د ملک ځنې ډېر غريب خلق پرېښودل چې د انګورو باغونه او پټى سنبال کړى.
13بابليانو د پيتل ستنې، د ګرځېدونکو پايې، او د زمونږ پلار په کور کښې د پيتل حوض چې هلته وُو، ټوټې ټوټې کړل، او پيتل يې بابل ته يووړل. 14هغوئ ديګونه، بيلچې، د پليتو قينچۍ، لوښى، او د عبادتخانې د خدمت دپاره د پيتل ټول سامانونه هم يووړل. 15د محافظينو سردار د اور لوښى او د پاشلو پيالې هم يووړلې، چې ټول د سوچه سرو زرو او سوچه سپينو زرو وُو. 16هغه دوه ستنې، حوض، او ګرځېدونکې پايې چې سليمان د زمونږ پلار د کور دپاره جوړې کړې وې — د دې ټولو شيانو پيتل دومره زيات وو چې تلے نۀ شو. 17هره ستنه اوۀ ويشت فوټه اوچته وه، د هغې په سر باندې د پيتل تاج وو چې څلور نيم فوټه اوچت وو، او د هغې چاپېره د پيتل جالى د انارونو سره سينګار شوے وو. دوېمه ستنه هم د خپلې جالۍ سره هم هغه شان وه.
18د محافظينو سردار مشر امام سرايا، دوېم امام صفنياه، او درې دروازه بانان ونيول. 19د ښار نه يې هغه افسر چې د جنګياليو په سر وو، پينځۀ شاهى مشيران چې هلته موندلى شوى وُو، د لښکر د سردار هغه منشى چې د ملک خلق يې په فوج کښې بلل، او شپېتۀ عام خلق چې په ښار کښې موندلى شوى وُو، ونيول. 20د محافظينو سردار نبوزرادان هغوئ ربله ته د بابل بادشاه ته بوتلل. 21هلته د حمات په ملک ربله کښې د بابل بادشاه هغوئ ووهل او ووژل. نو يهوداه د خپل ملک نه جلاوطن شو.
د ملک په سر باندې د جدلياه مقررول
22د بابل بادشاه نبوکدنضر د اخيقام زوئ جدلياه چې د سافان زوئ وو، د هغو خلقو په سر باندې چې په يهوداه کښې پاتې شوى وُو، حاکم مقرر کړو. 23کله چې د لښکر ټولو افسرانو او د هغوئ خلقو واورېدل چې د بابل بادشاه جدلياه حاکم مقرر کړے دے، نو هغوئ مِصفاه ته هغۀ ته راغلل: د نتنياه زوئ اِسمعيل، د قاريح زوئ يوحنان، د نطوفاتى تنحومت زوئ سرايا، او د معکاتى زوئ يازنياه د خپلو خلقو سره. 24جدلياه هغوئ او د هغوئ خلقو ته قسم وخوړو او ووئيل چې، ”د بابليانو د افسرانو نه مۀ يرېږئ. په دې ملک کښې اوسېږئ، د بابل د بادشاه خدمت کوئ، او ستاسو سره به ښۀ وى.“
25خو د اوومې مياشتې په وخت کښې د نتنياه زوئ اِسمعيل چې د اليسامع زوئ او د شاهى نسل نه وو، د لسو کسانو سره راغلو او جدلياه يې ووهلو، او هغه يې د هغو يهوداليانو او بابليانو سره چې په مِصفاه کښې د هغۀ سره وُو، ووژلو. 26نو ټول خلق، له وړو نه تر لويو پورې، او د لښکر افسران د بابليانو د ويرې مِصر ته وتښتېدل.
د جلاوطن بادشاه دپاره اُميد
27د يهوداه د بادشاه يهوياکين د جلاوطنۍ په اووۀ دېرشم کال کښې، هغه کال چې اويل مرودک د بابل بادشاه شو، هغۀ په يهوياکين مهربانى وکړه او د دولسمې مياشتې په اووۀ ويشتمه ورځ يې د قېدخانې نه خلاص کړو. 28هغۀ د هغۀ سره په نرمۍ خبرې وکړې او هغۀ ته يې د هغو نورو بادشاهانو نه چې د هغۀ سره په بابل کښې وُو، اوچته څوکۍ ورکړه. 29يهوياکين د قېدخانې جامې وايستلې او د خپل باقى ژوند دپاره يې هره ورځ د بادشاه په دسترخوان ډوډۍ خوړله. 30بادشاه به هره ورځ هغۀ ته د هغۀ د ژوند تر اخره پورې مقرره وظيفه ورکوله.