यरूशलेमको घेराबन्दी र पतन

घेराबन्दी अनिकाल र भत्किएको पर्खालमा टुङ्गिन्छ। सिदकियाहका आँखा निकालिनुअघि तिनकै सामु तिनका छोराहरू मारिन्छन्। मन्दिर जलाइन्छ, जनता निर्वासनमा लगिन्छन्, र शासकको हत्या गरिन्छ। अन्त्यमा निर्वासित राजा बेबिलोनको राजाको टेबुलमा खाना खाँदै गरेको देखिन्छ।

अध्याय 25।

सिदकियाहको नवौँ वर्षको दसौँ महिनाको दसौँ दिनमा बेबिलोनका राजा नबूकदनेसर आफ्नो सम्पूर्ण सेनासहित यरूशलेममाथि आए, बाहिर छाउनी हाले, र त्यसको वरिपरि घेराबन्दीको पर्खाल बनाए। यसरी राजा सिदकियाहको एघारौँ वर्षसम्म सहर घेराबन्दीमा रह्यो। चौथो महिनाको नवौँ दिनसम्म सहरको अनिकाल यति भयानक भयो, कि देशका मानिसहरूसँग कुनै खाना रहेन। सहरको पर्खाल भत्काइयो, र बेबिलोनीहरूले त्यसलाई घेरे तापनि सबै सिपाही रातको समयमा राजाको बगैँचानेरको दुई पर्खालको बीचको ढोकाबाट अराबातिर भागे। बेबिलोनी सेनाले राजालाई खेद्यो, यरीहोको मैदानमा तिनलाई समात्यो, र तिनका सबै सैनिक तिनीबाट छरिए। तिनीहरूले राजालाई समाते, रिब्लामा बेबिलोनका राजाकहाँ तिनलाई ल्याए, र तिनलाई दण्डको फैसला सुनाए। तिनीहरूले सिदकियाहका छोराहरूलाई तिनकै आँखाका सामु मारे, तिनलाई अन्धा पारे, काँसाका साङ्लाले बाँधे, र बेबिलोनमा लगे।

पाँचौँ महिनाको सातौँ दिनमा—बेबिलोनका राजा नबूकदनेसरको उन्नाइसौँ वर्षमा—बेबिलोनका राजाका सेवक, अङ्गरक्षकका सेनापति नबूजरदान यरूशलेममा आए। तिनले हाम्रा पिताको घर, राजाको दरबार र यरूशलेमका सबै घर जलाइदिए; हरेक ठूलो घर तिनले जलाइदिए। अनि अङ्गरक्षकका सेनापतिको अधीनमा रहेको सम्पूर्ण बेबिलोनी सेनाले यरूशलेमको वरिपरिका पर्खालहरू भत्काइदिए। अङ्गरक्षकका सेनापति नबूजरदानले सहरमा बाँकी रहेका मानिसहरू, बेबिलोनका राजाकहाँ भागेर गएका भगौडाहरू, र बाँकी भीडलाई निर्वासनमा लगे। तर अङ्गरक्षकका सेनापतिले देशका केही अत्यन्त गरिबहरूलाई दाखबारी र खेत हेरचाह गर्न छोडिदिए।

बेबिलोनीहरूले हाम्रा पिताको घरमा रहेका काँसाका खम्बाहरू, चल्न सक्ने आधारहरू, र काँसाको समुद्रलाई टुक्रा-टुक्रा पारे, र त्यो काँसा बेबिलोनमा लगे। तिनीहरूले भाँडाहरू, बेल्चाहरू, सलेदो काट्ने चिम्टाहरू, थालहरू, र मन्दिरको सेवामा प्रयोग हुने सबै काँसाका सामान पनि लगे। अङ्गरक्षकका सेनापतिले आगोका भाँडाहरू र छर्कने कचौराहरू लगे, जुन सबै शुद्ध सुन र शुद्ध चाँदीका थिए। सोलोमनले हाम्रा पिताको घरको निम्ति बनाएका दुई खम्बा, समुद्र, र चल्न सक्ने आधारहरू—यी सबैको काँसा तौलिन सकिने थिएन। हरेक खम्बा सत्ताइस फिट अग्लो थियो, जसको टुप्पामा साढे चार फिट अग्लो काँसाको शिरोभाग थियो, जसको वरिपरि दारिमका काँसाका जालीको काम थियो। दोस्रो खम्बा पनि आफ्नो जालीसहित उस्तै थियो।

अङ्गरक्षकका सेनापतिले मुख्य पुजारी सरायाह, दोस्रो पुजारी सपन्याह, र तीन जना ढोकेलाई पक्रे। सहरबाट तिनले योद्धाहरूमाथिका अधिकृत, त्यहाँ भेटिएका राजाका पाँच जना सल्लाहकार, देशका मानिसहरूलाई सेनामा भर्ती गर्ने सेनापतिका सचिव, र सहरमा भेटिएका साठी जना सर्वसाधारणलाई पक्रे। अङ्गरक्षकका सेनापति नबूजरदानले तिनीहरूलाई रिब्लामा बेबिलोनका राजाकहाँ लगे। हमात देशको रिब्लामा बेबिलोनका राजाले तिनीहरूलाई प्रहार गरेर मारे। यसरी यहूदा आफ्नो देशबाट निर्वासनमा गयो।

गदल्याह देशमाथि नियुक्त

बेबिलोनका राजा नबूकदनेसरले यहूदामा बाँकी रहेका मानिसहरूमाथि शापानका नाति, अहीकामका छोरा गदल्याहलाई राज्यपाल नियुक्त गरे। बेबिलोनका राजाले गदल्याहलाई राज्यपाल बनाएका छन् भन्ने कुरा सबै सेनाका अधिकृत र तिनीहरूका मानिसहरूले सुनेपछि, तिनीहरू मिस्पामा तिनीकहाँ आए: नतन्याहका छोरा इश्माएल, कारेहका छोरा योहानान, नतोपाती तन्हुमेतका छोरा सरायाह, र माकाती मानिसका छोरा याजन्याह, आ-आफ्ना मानिसहरूसहित। गदल्याहले तिनीहरू र तिनीहरूका मानिसहरूसँग शपथ खाएर भने, “बेबिलोनी अधिकारीहरूदेखि नडराओ। देशमा बसोबास गर, बेबिलोनका राजाको सेवा गर, र तिमीहरूको भलो हुनेछ।”

सातौँ महिनामा राजकीय वंशका, एलीशामाका नाति, नतन्याहका छोरा इश्माएल दस जना मानिससहित आए र गदल्याहलाई प्रहार गरे, अनि मिस्पामा तिनीसँग भएका यहूदीहरू र बेबिलोनीहरूसमेत तिनलाई मारे। यसैले साना-ठूला सबै मानिस र सेनाका अधिकृतहरू बेबिलोनीहरूदेखि डराएर मिश्रतिर भागे।

निर्वासित राजाको निम्ति आशा

यहूदाका राजा यहोयाकीनको निर्वासनको सैँतीसौँ वर्षमा, जुन वर्ष एबील-मरोदक बेबिलोनका राजा भए, तिनले यहोयाकीनमाथि कृपा गरे र बाह्रौँ महिनाको सत्ताइसौँ दिनमा तिनलाई कैदबाट मुक्त गरे। तिनले तिनीसँग दयापूर्वक कुरा गरे र बेबिलोनमा तिनीसँग भएका अन्य राजाहरूभन्दा माथिको आसन तिनलाई दिए। यहोयाकीनले आफ्ना कैदका वस्त्र फुकाले र जीवनभरि नियमित रूपले राजाको टेबुलमा खाना खाए। राजाले तिनी जीवित रहेसम्म दिनहुँ तिनलाई नियमित भत्ता दिइरहे।