2.بادشاهه 25 FHB Father's Heart Bible™

25 ¹صدقياه جي نائين سال، ڏهين مهيني جي ڏهين تاريخ تي، بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر پنهنجي سڄي لشڪر سان يروشلم تي چڙهائي ڪئي، ٻاهر خيما کوڙيا ۽ ان جي چوڌاري گهيري جي ديوار اڏي ڇڏيائين. ²تنهنڪري شهر بادشاهه صدقياه جي يارهين سال تائين گهيري ۾ رهيو. ³چوٿين مهيني جي نائين تاريخ تائين شهر ۾ ڏڪار ايترو سخت ٿي ويو جو ملڪ جي ماڻهن وٽ کائڻ لاءِ ڪجهه نہ رهيو. ⁴شهر جي ديوار ڀڃي وڌي وئي، ۽ جيتوڻيڪ بابلين شهر کي چوڌاري گهيريو هو، تڏهن به سمورا سپاهي رات جو بادشاهه جي باغ وٽ ٻن ديوارن جي وچ واري دروازي کان نڪري عربه ڏانهن ڀڄي ويا. ⁵بابلي لشڪر بادشاهه جي پٺيان لڳو ۽ يريحو جي ميدانن ۾ کيس جهلي ورتائون، ۽ سندس سڄو لشڪر کانئس ڇڙوڇڙ ٿي ويو. ⁶هنن بادشاهه کي پڪڙي، ربله ۾ بابل جي بادشاهه وٽ وٺي آيا ۽ مٿس سزا جو حڪم ٻڌايائون. ⁷هنن صدقياه جي پٽن کي سندس اکين آڏو ماري ڇڏيو، پوءِ کيس انڌو ڪري، ڪانسيءَ جي زنجيرن ۾ جڪڙي بابل وٺي ويا.

⁸پنجين مهيني جي ستين تاريخ تي—جيڪو بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر جو اڻويهون سال هو—بابل جي بادشاهه جو نوڪر، محافظن جو سردار نبوزرادان يروشلم ۾ آيو. ⁹هن اسان جي پيءُ جو گهر، بادشاهه جو محل ۽ يروشلم جا سڀ گهر ساڙي ڇڏيا؛ هر وڏو گهر ساڙي ڇڏيائين. ¹⁰پوءِ محافظن جي سردار جي ماتحت سڄي بابلي لشڪر يروشلم جي چوڌاري ديوارون ڊاهي ڇڏيون. ¹¹محافظن جي سردار نبوزرادان شهر ۾ بچيل ماڻهن، بابل جي بادشاهه ڏانهن ڀڄي ويل ماڻهن ۽ باقي ميڙ کي جلاوطن ڪري ڇڏيو. ¹²پر محافظن جي سردار ملڪ جي ڪجهه غريب ترين ماڻهن کي انگورن جي باغن ۽ ٻنين سنڀالڻ لاءِ ڇڏي ڏنو.

¹³بابلين اسان جي پيءُ جي گهر ۾ رکيل ڪانسيءَ جا ٿنڀا، هلندڙ پايا ۽ ڪانسيءَ جو سمنڊ ٽڪرا ٽڪرا ڪري ڇڏيا، ۽ ڪانسي کڻي بابل ڏانهن وٺي ويا. ¹⁴انهيءَ سان گڏ هنن ديڳڙا، بيلچا، بتي ڪٽڻ جا اوزار، پيالا ۽ هيڪل جي خدمت جا ڪانسيءَ جا سڀ ٿانو به کڻي ويا. ¹⁵محافظن جي سردار باهه دان ۽ ڇنڊڻ جا پيالا کنيا، جيڪي سڀ خالص سون ۽ خالص چانديءَ جا هئا. ¹⁶ٻه ٿنڀا، سمنڊ ۽ هلندڙ پايا جيڪي سليمان اسان جي پيءُ جي گهر لاءِ ٺاهيا هئا—انهن سڀني جي ڪانسيءَ جو وزن تور کان ٻاهر هو. ¹⁷هر ٿنڀو ستاويهه فوٽ اونچو هو، مٿس ڪانسيءَ جو ڪلس چار ۽ اڌ فوٽ اونچو هو، جنهن جي چوڌاري ڪانسيءَ جي انارن جي جالي هئي. ٻيو ٿنڀو به جالي سميت ساڳيو هو.

¹⁸محافظن جي سردار وڏي ڪاهن سرايه کي، ٻئي نمبر جي ڪاهن صفنياه کي ۽ ٽن دروازي جي نگهبانن کي ورتو. ¹⁹شهر مان هن ويڙهاڪن مٿان مقرر ڪيل عملدار، اتي مليل پنج شاهي صلاحڪار، لشڪر جي سردار جو منشي جيڪو ملڪ جي ماڻهن کي لشڪر ۾ ڀرتي ڪندو هو، ۽ شهر ۾ مليل سٺ عام ماڻهو کنيا. ²⁰محافظن جي سردار نبوزرادان کين ربله ۾ بابل جي بادشاهه وٽ وٺي آيو. ²¹اتي حمات جي ملڪ ۾ ربله وٽ بابل جي بادشاهه کين ڌڪ هڻي ماري ڇڏيو. اهڙيءَ طرح يهوداه پنهنجي ملڪ مان جلاوطن ٿيو.

گدلياه ملڪ تي مقرر ٿيو

²²بابل جي بادشاهه نبوڪدنضر يهوداه ۾ بچيل ماڻهن مٿان اخيقام جي پٽ، سافان جي پوٽي گدلياه کي حاڪم مقرر ڪيو. ²³جڏهن سڀني لشڪري سردارن ۽ سندن ماڻهن ٻڌو تہ بابل جي بادشاهه گدلياه کي حاڪم مقرر ڪيو آهي، تڏهن اهي مصفاه ۾ وٽس آيا: نتنياه جو پٽ اسماعيل، قريح جو پٽ يوحنان، نطوفاتي تنحومت جو پٽ سرايه، ۽ معڪاتيءَ جو پٽ يزنياه، پنهنجن ماڻهن سان گڏ. ²⁴گدلياه کين ۽ سندن ماڻهن سان قسم کڻي چيو تہ ”بابلي عملدارن کان نہ ڊڄو. ملڪ ۾ رهو، بابل جي بادشاهه جي خدمت ڪريو، تہ اوهان جو چڱو ٿيندو.“

²⁵ستين مهيني ۾ شاهي نسل جو اليشماع جي پوٽو، نتنياه جو پٽ اسماعيل ڏهن ماڻهن سان گڏ آيو ۽ گدلياه کي ڌڪ هڻي ماري ڇڏيائين، ۽ مصفاه ۾ ساڻس گڏ يهودين ۽ بابلين کي به قتل ڪيائين. ²⁶تنهنڪري ننڍي کان وڏي تائين سڀ ماڻهو ۽ لشڪري سردار بابلين کان ڊڄي مصر ڏانهن ڀڄي ويا.

جلاوطن بادشاهه لاءِ اميد

²⁷يهوداه جي يهوياڪين جي جلاوطنيءَ جي ستٽيهين سال، جنهن سال ايول مروداخ بابل جو بادشاهه ٿيو، تنهن سال ٻارهين مهيني جي ستاويهين تاريخ تي هن يهوياڪين تي مهرباني ڪئي ۽ کيس قيد خاني مان آزاد ڪيو. ²⁸ساڻس مهربانيءَ سان ڳالهايائين، ۽ بابل ۾ پاڻ وٽ هوندڙ ٻين بادشاهن کان مٿانهين ويهڻ جي جاءِ ڏنائينس. ²⁹يهوياڪين قيد جا ڪپڙا لاهي، باقي سڄي حياتي بادشاهه جي ميز تي باقاعدي ماني کائيندو رهيو. ³⁰بادشاهه کيس جيستائين هو جيئرو رهيو، ڏينهون ڏينهن مقرر ڀتو ڏيندو رهيو.