Pangepungan lan Rubuhe Yerusalem

Pengepungan rampung kanthi pailan lan bètèng kang jebol. Putra-putrané Zedekia dipatèni ana ing ngarepé, banjur mripaté dicukil. Pedalemané Allah diobong, rakyaté diboyong, bupatiné dipatèni. Pungkasané, ratu kang dibuwang mangan ana ing méjané ratu Babil.

Pasal 25.

Ing taun kaping sanga jumenenge Zedhekia, tanggal sepuluh sasi kaping sepuluh, Nebukadnezar raja Babil nglurug menyang Yerusalem karo sakabehe wadya-balane, banjur masanggrahan ing sanjabane kutha, sarta yasa tembok pangepungan ngubengi kutha mau. Dadi kutha mau kaepung nganti tekan taun kaping sewelas jumenenge Raja Zedhekia. Bareng tanggal sanga sasi kaping papat, paceklik ing kutha mau wis saya nggegirisi, nganti wong-wong ing tanah kono padha ora duwe pangan. Tembok kutha mau banjur dibedhah, lan sanadyan wong Babil padha ngepung kutha iku, nanging para prajurit kabeh padha mlayu ing wayah bengi liwat gapura ing antarane tembok loro, cedhak patamanane raja, ngener menyang Araba. Wadya-bala Babil banjur mbujung sang raja, lan kecekel ana ing ara-arane Yerikho, sarta sakabehe prajurite padha buyar ninggal panjenengane. Sang raja banjur dicekel, digawa menyang ngarsane raja Babil ing Ribla, sarta dijatuhi putusan paukuman. Para putrane Zedhekia padha dipateni ana ing ngarepe, dene Zedhekia banjur dicukil mripate, dibanda nganggo rante tembaga, sarta digawa menyang Babil.

Ing sasi kaping lima, tanggal pitu — yaiku taun kaping sangalas jumenenge Nebukadnezar raja Babil — Nebuzaradan, panggedhene para pangawal, abdine raja Babil, teka ing Yerusalem. Panjenengane banjur ngobong Padalemane Rama kita, kadhatone raja, lan sakabehe omah ing Yerusalem; saben omah gedhe diobong. Lan sakabehe wadya-bala Babil kang ana ing sangisore panggedhene para pangawal padha mbubrah tembok-tembok kang ngubengi Yerusalem. Nebuzaradan, panggedhene para pangawal, banjur mbuwang wong-wong kang isih kari ing kutha mau, para wong kang wis padha nyabrang mihak raja Babil, lan wong akeh liyane kang kari. Nanging panggedhene para pangawal mau ninggal sawatara wong saka golongane wong kang paling mlarat ing tanah kono, supaya ngopeni kebon anggur lan pategalan.

Wong Babil padha ngremuk saka-saka tembaga, ancak-ancak kang bisa dipindhah, lan Segara tembaga kang ana ing Padalemane Rama kita, banjur tembagane padha digawa menyang Babil. Wong-wong mau uga padha njupuk kendhil-kendhil, serok-serok, gunting-gunting sumbu, piring-piring, lan sakabehe piranti tembaga kang kanggo leladi ing padaleman. Panggedhene para pangawal uga njupuk padupan-padupan lan bokor-bokor pamerciki, kabeh kang digawe saka mas murni lan salaka murni. Saka loro, Segara, lan ancak-ancak kang bisa dipindhah, kang digawe dening Suleman kanggo Padalemane Rama kita — tembaga saka kabeh iku mau ora kena ditimbang bobote. Saben saka dhuwure pitulikur kaki, kang ing pucuke ana makuthane tembaga, dhuwure papat setengah kaki, kakupengan jala-jala tembaga rerenggan woh dlima. Saka kang kapindho uga padha, komplit karo jala-jalane.

Panggedhene para pangawal uga nyekel Seraya, imam agung, Zefanya, imam kang kapindho, lan para penjaga gapura telu. Saka jeroning kutha panjenengane nyekel sawijining opsir kang nguwasani para prajurit, limang punggawaning raja kang ditemokake ing kono, juru tulise panggedhening wadya-bala kang nglumpukake wong-wong ing tanah kono dadi prajurit, lan wong lumrah sewidak kang ditemokake ing kutha mau. Nebuzaradan, panggedhene para pangawal, banjur nggawa wong-wong mau menyang ngarsane raja Babil ing Ribla. Ana ing Ribla, tanah Hamat, raja Babil banjur numpes lan mateni wong-wong mau. Mangkono Yehuda kabuwang saka tanahe.

Gedalya Kaangkat Nguwasani Tanah Kono

Nebukadnezar raja Babil banjur ngangkat Gedalya bin Ahikam bin Safan, dadi gubernur nguwasani wong-wong kang isih kari ing tanah Yehuda. Bareng para panggedhening wadya-bala dalah para prajurite padha krungu yen raja Babil wis ngangkat Gedalya dadi gubernur, banjur padha sowan marang Gedalya ing Mizpa, yaiku Ismael bin Netanya, Yohanan bin Kareah, Seraya bin Tanhumet wong Netofa, lan Yaazanya bin wong Maakha, dalah para prajurite. Gedalya banjur sumpah marang wong-wong mau lan para prajurite, pangucape: “Aja padha wedi marang para punggawa Babil. Padha manggona ing tanah kene, ngawula marang raja Babil, temah kowe bakal padha nemu slamet.”

Ing sasi kaping pitu Ismael bin Netanya bin Elisama, kang isih turuning raja, teka karo wong sepuluh, banjur nyerang Gedalya lan mateni dheweke, dalah wong-wong Yehuda lan wong Babil kang padha ndherek Gedalya ing Mizpa. Mulane rakyat kabeh, saka cilik tekan gedhe, dalah para panggedhening wadya-bala, padha mlayu menyang tanah Mesir, amarga padha wedi marang wong Babil.

Pangarep-arep tumrap Sang Raja kang Kabuwang

Ing taun kaping telung puluh pitu kabuwange Yoyakhin, raja Yehuda, yaiku ing taun Ewil-Merodakh jumeneng raja Babil, panjenengane ngudaneni marang Yoyakhin, sarta ngluwari dheweke saka pakunjaran ing tanggal pitulikur sasi kaping rolas. Panjenengane ngandika kanthi becik marang Yoyakhin, sarta maringi dhampar kang luwih dhuwur tinimbang para raja liyane kang padha ana ing Babil bebarengan karo panjenengane. Yoyakhin banjur nyalini sandhangane pakunjaran, sarta mangan bareng ing mejane raja kanthi ajeg sajege uripe. Saben dina sang raja maringi jatah kang ajeg marang Yoyakhin, salawase uripe.