ଯିରୂଶାଲମର ଅବରୋଧ ଓ ପତନ

ଅବରୋଧ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଓ ଭଗ୍ନ ପ୍ରାଚୀରରେ ଶେଷ ହୁଏ। ସିଦିକିୟର ଆଖି ଉପୁଡ଼ାଯିବା ପୂର୍ବରୁ ତାହାର ଚକ୍ଷୁ ସମ୍ମୁଖରେ ତାହାର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବଧ କରାଯାଏ। ମନ୍ଦିର ଦଗ୍ଧ ହୁଏ, ଲୋକମାନେ ବନ୍ଦୀ ହୋଇ ନିଆଯାଆନ୍ତି, ଶାସନକର୍ତ୍ତା ହତ୍ୟା ହୁଏ। ଶେଷରେ ନିର୍ବାସିତ ରାଜା ବାବିଲର ରାଜଭୋଜନ ମେଜରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 25।

ସିଦିକୀୟଙ୍କ ରାଜତ୍ଵର ନବମ ବର୍ଷରେ, ଦଶମ ମାସର ଦଶମ ଦିନରେ, ବାବିଲର ରାଜା ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍ସର ଆପଣା ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ସହିତ ଯିରୂଶାଲମ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଅଗ୍ରସର ହୋଇ ନଗର ବାହାରେ ଛାଉଣି ସ୍ଥାପନ କଲେ ଓ ତାହାର ଚାରିଆଡ଼େ ଅବରୋଧ-ପ୍ରାଚୀର ନିର୍ମାଣ କଲେ। ଏହିରୂପେ ସିଦିକୀୟ ରାଜାଙ୍କ ରାଜତ୍ଵର ଏକାଦଶ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନଗର ଅବରୁଦ୍ଧ ହୋଇ ରହିଲା। ଚତୁର୍ଥ ମାସର ନବମ ଦିନ ବେଳକୁ ନଗରର ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ଏତେ ଭୟଙ୍କର ହୋଇଥିଲା ଯେ ଦେଶର ଲୋକଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଖାଦ୍ୟ ନ ଥିଲା। ତହିଁରେ ନଗରର ପ୍ରାଚୀର ଭଙ୍ଗାଗଲା, ପୁଣି ବାବିଲୀୟମାନେ ନଗରକୁ ଚାରିଆଡ଼ୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ ହେଁ ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧା ରାତ୍ରିରେ ରାଜାଙ୍କ ଉଦ୍ୟାନ ନିକଟସ୍ଥ ଦୁଇ ପ୍ରାଚୀର ମଧ୍ୟବର୍ତ୍ତୀ ଦ୍ଵାର ଦେଇ ଅରାବା ଆଡ଼କୁ ପଳାଇଲେ। ମାତ୍ର ବାବିଲୀୟ ସୈନ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ପଛେ ପଛେ ଗୋଡ଼ାଇ ଯିରୀହୋର ପଦାରେ ତାହାଙ୍କୁ ଧରିଲେ, ଆଉ ତାହାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସୈନ୍ୟ ତାହାଙ୍କଠାରୁ ଛିନ୍ନଭିନ୍ନ ହୋଇ ଗଲେ। ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଧରି ରିବ୍ଲାରେ ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆଣି ତାହାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଦଣ୍ଡାଜ୍ଞା ଦେଲେ। ପୁଣି ସେମାନେ ସିଦିକୀୟଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ତାହାଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ବଧ କଲେ, ଆଉ ସିଦିକୀୟଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଉପାଡ଼ି ଦେଇ ତାହାଙ୍କୁ ପିତ୍ତଳ-ଶୃଙ୍ଖଳରେ ବାନ୍ଧି ବାବିଲକୁ ନେଇଗଲେ।

ପଞ୍ଚମ ମାସର ସପ୍ତମ ଦିନରେ—ଅର୍ଥାତ୍‌ ବାବିଲର ରାଜା ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍ସରଙ୍କ ରାଜତ୍ଵର ଊନବିଂଶ ବର୍ଷରେ—ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କ ସେବକ, ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତି ନବୂଷରଦନ୍‌ ଯିରୂଶାଲମକୁ ଆସିଲେ। ସେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହ, ରାଜପ୍ରାସାଦ ଓ ଯିରୂଶାଲମର ସମସ୍ତ ଗୃହ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ କଲେ; ପ୍ରତ୍ୟେକ ବୃହତ୍‌ ଗୃହ ସେ ଅଗ୍ନିରେ ଦଗ୍ଧ କଲେ। ଆଉ ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତିଙ୍କ ଅଧୀନସ୍ଥ ସମସ୍ତ ବାବିଲୀୟ ସୈନ୍ୟ ଯିରୂଶାଲମର ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗସ୍ଥ ପ୍ରାଚୀର ଭାଙ୍ଗି ପକାଇଲେ। ପୁଣି ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତି ନବୂଷରଦନ୍‌ ନଗରରେ ଅବଶିଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କୁ, ଯେଉଁମାନେ ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କ ପକ୍ଷକୁ ଯାଇଥିଲେ ସେହି ଆତ୍ମସମର୍ପଣକାରୀମାନଙ୍କୁ ଓ ଜନତାର ଅବଶିଷ୍ଟାଂଶକୁ ନିର୍ବାସିତ କଲେ। ମାତ୍ର ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତି ଦ୍ରାକ୍ଷାକ୍ଷେତ୍ର ଓ କୃଷିକ୍ଷେତ୍ର ରକ୍ଷା କରିବା ନିମନ୍ତେ ଦେଶର କେତେକ ଅତି ଦରିଦ୍ର ଲୋକଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ।

ଆଉ ବାବିଲୀୟମାନେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହରେ ଥିବା ପିତ୍ତଳ ସ୍ତମ୍ଭ, ବୈଠକି ଆଧାର ଓ ପିତ୍ତଳମୟ ସମୁଦ୍ର-ପାତ୍ର ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରି ଭାଙ୍ଗି ସେସବୁର ପିତ୍ତଳ ବାବିଲକୁ ବହିନେଲେ। ଆହୁରି ସେମାନେ ହାଣ୍ଡି, ଚମସ, ଦୀପ-କର୍ତ୍ତକ, ଥାଳ ଓ ପରିଚର୍ଯ୍ୟାର୍ଥେ ବ୍ୟବହୃତ ସମସ୍ତ ପିତ୍ତଳ ପାତ୍ର ନେଇଗଲେ। ପୁଣି ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତି ଅଙ୍ଗାରଧାନୀ ଓ କୁଣ୍ଡସବୁ, ଯାହା ଶୁଦ୍ଧ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶୁଦ୍ଧ ରୌପ୍ୟମୟ ଥିଲା, ସେସବୁ ନେଇଗଲେ। ଶଲୋମନ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ଗୃହ ନିମନ୍ତେ ଦୁଇ ସ୍ତମ୍ଭ, ସମୁଦ୍ର-ପାତ୍ର ଓ ବୈଠକି ଆଧାରସବୁ ନିର୍ମାଣ କରିଥିଲେ—ଏହିସବୁର ପିତ୍ତଳ ତୌଲିବା ଅସାଧ୍ୟ ଥିଲା। ପ୍ରତ୍ୟେକ ସ୍ତମ୍ଭ ସତାଇଶ ଫୁଟ ଉଚ୍ଚ ଥିଲା, ତହିଁ ଉପରେ ସାଢ଼େ ଚାରି ଫୁଟ ଉଚ୍ଚ ଏକ ପିତ୍ତଳ ମୁଣ୍ଡାଳି ଥିଲା, ଆଉ ସେହି ମୁଣ୍ଡାଳିର ଚାରିଆଡ଼େ ପିତ୍ତଳମୟ ଡାଳିମ୍ବ-ଜାଲି ଥିଲା। ଦ୍ଵିତୀୟ ସ୍ତମ୍ଭ ମଧ୍ୟ ଆପଣା ଜାଲିସହିତ ସେହିପରି ଥିଲା।

ପୁଣି ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତି ପ୍ରଧାନ ଯାଜକ ସରାୟ, ଦ୍ଵିତୀୟ ଯାଜକ ସଫନୀୟ ଓ ତିନି ଦ୍ଵାରପାଳଙ୍କୁ ଧରିଲେ। ଆଉ ସେ ନଗରରୁ ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ଉପରେ ନିଯୁକ୍ତ ଜଣେ କର୍ମଚାରୀଙ୍କୁ, ନଗରରେ ଉପସ୍ଥିତ ରାଜାଙ୍କ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ, ଦେଶର ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସୈନ୍ୟଭୁକ୍ତ କରିବା କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ ସେନାପତିଙ୍କ ଲେଖକକୁ ଓ ନଗରରେ ଉପସ୍ଥିତ ସାଧାରଣ ଲୋକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଷାଠିଏ ଜଣଙ୍କୁ ଧରିଲେ। ପ୍ରହରୀବର୍ଗର ସେନାପତି ନବୂଷରଦନ୍‌ ସେମାନଙ୍କୁ ଧରି ରିବ୍ଲାରେ ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଇଗଲେ। ସେଠାରେ ହମାତ୍‌ ଦେଶସ୍ଥ ରିବ୍ଲାରେ ବାବିଲର ରାଜା ସେମାନଙ୍କୁ ଆଘାତ କରି ବଧ କଲେ। ଏହିରୂପେ ଯିହୂଦା ଆପଣା ଦେଶରୁ ନିର୍ବାସିତ ହେଲା।

ଦେଶ ଉପରେ ଗଦଲୀୟଙ୍କ ନିଯୁକ୍ତି

ବାବିଲର ରାଜା ନବୂଖଦ୍‌ନିତ୍ସର ଯିହୂଦାରେ ଯେଉଁ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ରଖିଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ଉପରେ ସେ ଶାଫନ୍‌ର ପୌତ୍ର, ଅହୀକାମ୍‌ର ପୁତ୍ର ଗଦଲୀୟଙ୍କୁ ଶାସନକର୍ତ୍ତା କରି ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ବାବିଲର ରାଜା ଗଦଲୀୟଙ୍କୁ ଶାସନକର୍ତ୍ତା କରିଅଛନ୍ତି ବୋଲି ସମସ୍ତ ସେନାପତି ଓ ସେମାନଙ୍କ ଲୋକମାନେ ଶୁଣନ୍ତେ, ସେମାନେ ମିସ୍ପାକୁ ଗଦଲୀୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ; ଅର୍ଥାତ୍‌ ନଥନୀୟର ପୁତ୍ର ଇଶ୍ମାୟେଲ, କାରେହର ପୁତ୍ର ଯୋହାନନ୍‌, ନଟୋଫାତୀୟ ତନ୍‌ହୁମତ୍‌ର ପୁତ୍ର ସରାୟ ଓ ମାଖାତୀୟ ଲୋକର ପୁତ୍ର ଯାସନୀୟ, ଏମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସିଲେ। ତହୁଁ ଗଦଲୀୟ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଓ ସେମାନଙ୍କ ଲୋକମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଶପଥ କରି କହିଲେ, “ବାବିଲୀୟ କର୍ମଚାରୀମାନଙ୍କୁ ଭୟ କର ନାହିଁ। ଦେଶ ମଧ୍ୟରେ ବାସ କର, ବାବିଲର ରାଜାଙ୍କ ସେବା କର, ତହିଁରେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେବ।”

ମାତ୍ର ସପ୍ତମ ମାସରେ ରାଜବଂଶଜାତ ଇଲୀଶାମାର ପୌତ୍ର, ନଥନୀୟର ପୁତ୍ର ଇଶ୍ମାୟେଲ ଦଶ ଜଣ ଲୋକ ସଙ୍ଗରେ ଘେନି ଆସି ଗଦଲୀୟଙ୍କୁ ଆଘାତ କଲା, ପୁଣି ମିସ୍ପାରେ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗରେ ଥିବା ଯିହୂଦୀ ଓ ବାବିଲୀୟ ଲୋକମାନଙ୍କ ସହିତ ତାହାଙ୍କୁ ବଧ କଲା। ତହିଁରେ ସାନଠାରୁ ବଡ଼ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଓ ସେନାପତିମାନେ ବାବିଲୀୟମାନଙ୍କୁ ଭୟ କରି ମିସରକୁ ପଳାଇଲେ।

ନିର୍ବାସିତ ରାଜାଙ୍କ ନିମନ୍ତେ ଭରସା

ଯିହୂଦାର ରାଜା ଯିହୋୟାଖୀନ୍‌ଙ୍କ ନିର୍ବାସନର ସଇଁତିରିଶ ବର୍ଷରେ, ଅର୍ଥାତ୍‌ ଯେଉଁ ବର୍ଷ ଇବିଲ୍‌-ମରୋଦକ୍‌ ବାବିଲର ରାଜା ହେଲା, ସେହି ବର୍ଷ ଦ୍ଵାଦଶ ମାସର ସତାଇଶ ଦିନରେ ସେ ଯିହୋୟାଖୀନ୍‌ଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଖାଇ ତାହାଙ୍କୁ କାରାଗାରରୁ ମୁକ୍ତ କଲା। ପୁଣି ସେ ତାହାଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ମଧୁର ବାକ୍ୟ କହିଲା, ଆଉ ବାବିଲରେ ଆପଣା ସଙ୍ଗେ ଥିବା ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନଙ୍କ ଆସନ ଅପେକ୍ଷା ଉଚ୍ଚ ଆସନ ତାହାଙ୍କୁ ଦେଲା। ତହିଁରେ ଯିହୋୟାଖୀନ୍‌ ଆପଣା କାରାଗାରର ବସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ କଲେ, ପୁଣି ଯାବଜ୍ଜୀବନ ନିତ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ମେଜରେ ଭୋଜନ କଲେ। ଆଉ ତାହାଙ୍କ ବଞ୍ଚିଥିବା ସମସ୍ତ ଦିନ ରାଜା ତାହାଙ୍କୁ ପ୍ରତିଦିନର ଆବଶ୍ୟକ ଅନୁସାରେ ନିତ୍ୟ ବୃତ୍ତି ଦେଲେ।