Sih Kurnia jeung Karahayuan pikeun Korinta

Serat Paulus anu pangpribadina, ngabéla palayananana ngaliwatan kasangsaraan jeung ngan ukur ngagungkeun kalemahan, di mana kakawasaan Allah dijieun sampurna.

Pasal 1.

Ti Paulus, rasul Kristus Yesus ku pangersa Rama urang, jeung ti Timoteus dulur urang, ka jamaah Rama urang di Korinta, katut ka sakabeh umat suci di sakuliah Akaya: Mugia aranjeun dipaparin sih kurnia jeung karahayuan ti Rama urang sareng ti Gusti Yesus Kristus.

Rama Sumber Sagala Panglipur

Mugia Rama urang dipuji, nya eta Rama ti Gusti urang Yesus Kristus, Rama anu jembar piwelas sarta sumber sagala panglipur, anu ngalipur ka kami dina sagala kasangsaraan kami, supaya kami bisa ngalipur ka batur dina sagala kasangsaraanana, ku panglipur anu ditampa ku kami ti Rama urang. Sabab sakumaha kasangsaraan Kristus ngalubak ka kami, kitu deui panglipur anu ditampa ku kami oge ngalubak ku jalan Kristus. Lamun kami sangsara, eta pikeun panglipur jeung kasalametan aranjeun; lamun kami dilipur, eta oge pikeun panglipur aranjeun, anu kabukti waktu aranjeun tahan nandangan kasangsaraan anu sarua jeung anu disorang ku kami. Pangharepan kami ka aranjeun teguh, lantaran nyaho yen sakumaha aranjeun milu ngarasakeun kasangsaraan, kitu deui aranjeun milu ngarasakeun panglipur.

Dulur-dulur, kami hayang aranjeun nyaho kana kasangsaraan anu disorang ku kami di Asia: kami ditindih beurat pisan ngaleuwihan kakuatan kami, nepi ka kami pegat pangharepan rek hirup keneh. Ceuk rasa kami geus meunang putusan hukum pati, supaya kami ulah sumender ka diri sorangan, tapi ka Rama urang, anu ngahirupkeun deui nu geus maraot. Mantenna geus nyalametkeun kami tina bahaya pati nu kitu, sarta bakal nyalametkeun deui; kami geus nyangharep ka Mantenna yen bakal terus nyalametkeun kami, sapanjang aranjeun oge ngabantu kami ku paneda aranjeun, supaya loba jalma anu bakal muji sukur ngagentos kami, karana sih kurnia anu dipaparinkeun ka kami ku jalan loba paneda.

Robahna Rarancang Paulus

Sabab ieu kareueus kami: rasa ate kami nyaksian yen kami hirup di dunya ieu — pangpangna ka aranjeun — ku kasucian jeung katulusan ti Rama urang, lain ku kawijaksanaan dunya, tapi ku sih kurnia Rama urang. Anu ditulis ku kami ka aranjeun teu aya lian ti anu bisa dibaca sarta kaharti ku aranjeun, sarta sim kuring ngaharep aranjeun bakal ngarti sagemblengna, sakumaha aranjeun geus rada ngarti ka kami: dina poe Gusti urang Yesus, aranjeun bakal reueus ku kami, sakumaha kami oge bakal reueus ku aranjeun.

Ku ayana kayakinan ieu, sim kuring geus ngarancang rek datang ka aranjeun ti heula, supaya aranjeun meunang sih kurnia anu kadua. Sim kuring ngarancang rek nganjang ka aranjeun waktu rek ka Makedonia, tuluy mulang deui ka aranjeun ti Makedonia, sarta menta dijajapkeun ku aranjeun ka Yudea. Naha sim kuring teu puguh dina nyieun rarancang ieu? Atawa naha sim kuring nyieun rarancang nurutkeun kahayang badan, nepi ka ngomong Enya, enya jeung Henteu, henteu dina sakali waktu? Sakumaha Rama urang estu satia, kitu deui ucapan kami ka aranjeun lain “Enya” jeung “Henteu”. Sabab Putra Rama urang, nya eta Yesus Kristus, anu diwawarkeun di kalangan aranjeun ku Silwanus, Timoteus, jeung sim kuring, lain “Enya” jeung “Henteu”, tapi salawasna “Enya” dina Anjeunna. Sakumaha lobana jangji anu geus didamel ku Rama urang, kabeh dina Anjeunna jadi “Enya”; nya ku jalan Anjeunna oge urang ngucapkeun “Amin” ka Rama urang, pikeun kamulyaan Mantenna.

Ayeuna Rama urang anu nguatkeun kami jeung aranjeun dina Kristus sarta anu geus ngaminyakan kami, anu oge geus ngecap kami sarta maparin Roh Suci-Na ka jero hate kami minangka jaminan pikeun sagala anu bakal datang. ^a Sim kuring nyuhunkeun Rama urang jadi saksi, demi nyawa sim kuring, yen anu matak sim kuring henteu mulang deui ka Korinta teh nya eta supaya henteu matak susah hate aranjeun. Ieu lain hartina kami nguasaan iman aranjeun, tapi kami digawe bareng jeung aranjeun pikeun kabagjaan aranjeun, sabab aranjeun geus tetep pengkuh ku jalan iman.