സംഖ്യാപുസ്തകം 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹അപ്പോൾ സർവസഭയും ഒച്ചയിട്ട് നിലവിളിച്ചു; ആ രാത്രി ജനം കരഞ്ഞു. ²ഇസ്രായേൽമക്കളെല്ലാവരും മോശയ്ക്കും അഹരോനും വിരോധമായി പിറുപിറുത്തു; സർവസമൂഹവും അവരോട് പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾ ഈജിപ്റ്റുദേശത്തുവെച്ച് മരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഈ മരുഭൂമിയിൽവെച്ച് മരിച്ചിരുന്നെങ്കിൽ! ³വാളാൽ വീഴേണ്ടതിന് നമ്മുടെ പിതാവ് ഞങ്ങളെ ഈ ദേശത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നത് എന്തിന്? ഞങ്ങളുടെ ഭാര്യമാരും കുഞ്ഞുങ്ങളും കൊള്ളയായിത്തീരുമല്ലോ. ഈജിപ്റ്റിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുന്നതല്ലേ നല്ലത്?” ⁴അവർ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു: “നാം ഒരു നായകനെ നിയമിച്ച് ഈജിപ്റ്റിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോകുക.”

⁵അപ്പോൾ മോശയും അഹരോനും ഇസ്രായേൽസഭ മുഴുവന്റെയും മുമ്പിൽ കമിഴ്ന്നുവീണു.

⁶ദേശം ഒറ്റുനോക്കിയവരുടെ കൂട്ടത്തിലുണ്ടായിരുന്ന നൂന്റെ മകൻ യോശുവയും യെഫുന്നയുടെ മകൻ കാലേബും തങ്ങളുടെ വസ്ത്രം കീറി. ⁷അവർ ഇസ്രായേൽസമൂഹത്തോട് മുഴുവൻ പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾ കടന്നുചെന്ന് പര്യവേക്ഷണം ചെയ്ത ദേശം അത്യന്തം നല്ലതാകുന്നു. ⁸നമ്മുടെ പിതാവ് നമ്മിൽ പ്രസാദിക്കുന്നെങ്കിൽ, അവിടുന്ന് നമ്മെ ഈ ദേശത്തേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന് പാലും തേനും ഒഴുകുന്ന ഈ ദേശം നമുക്ക് തരും. ⁹നമ്മുടെ പിതാവിനോട് മത്സരിക്കരുത്; ദേശത്തെ ജനത്തെ ഭയപ്പെടുകയുമരുത് — അവർ നമുക്ക് ഭക്ഷണമത്രേ. അവരുടെ സംരക്ഷണം നീങ്ങിപ്പോയി; നമ്മുടെ പിതാവ് നമ്മോടുകൂടെയുണ്ട്. അവരെ ഭയപ്പെടരുത്.”

¹⁰സർവസമൂഹവും യോശുവയെയും കാലേബിനെയും കല്ലെറിയണമെന്ന് ആർത്തുവിളിച്ചു. അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ തേജസ്സ് ഇസ്രായേൽജനത്തിനെല്ലാവർക്കും സമാഗമകൂടാരത്തിങ്കൽ പ്രത്യക്ഷമായി.

¹¹നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോട് അരുളിച്ചെയ്തു: “ഈ ജനം എത്രകാലം എന്നെ നിന്ദിക്കും? ഞാൻ അവരുടെ ഇടയിൽ ചെയ്തിട്ടുള്ള സകല അടയാളങ്ങളും കണ്ടിട്ടും അവർ എത്രകാലം എന്നിൽ വിശ്വസിക്കാതിരിക്കും? ¹²ഞാൻ അവരെ മഹാവ്യാധിയാൽ ദണ്ഡിപ്പിച്ച് അവകാശമില്ലാതാക്കും; പിന്നെ നിന്നെ അവരെക്കാൾ വലുതും ശക്തവുമായ ഒരു ജാതിയാക്കും.”

മോശ പിതാവിനോട് യാചിക്കുന്നു

¹³എന്നാൽ മോശ നമ്മുടെ പിതാവിനോട് പറഞ്ഞു: “ഈജിപ്റ്റുകാർ ഇതു കേൾക്കും; എന്തെന്നാൽ അങ്ങയുടെ ശക്തിയാൽ അങ്ങ് ഈ ജനത്തെ അവരുടെ ഇടയിൽനിന്ന് കൊണ്ടുവന്നുവല്ലോ, ¹⁴നമ്മുടെ പിതാവായ അങ്ങ് ഈ ജനത്തിന്റെ ഇടയിലുണ്ടെന്നും, നമ്മുടെ പിതാവായ അങ്ങയെ അഭിമുഖമായി കാണുന്നുവെന്നും, അങ്ങയുടെ മേഘം അവർക്കുമീതെ നില്ക്കുന്നുവെന്നും, പകൽ മേഘസ്തംഭത്തിലും രാത്രി അഗ്നിസ്തംഭത്തിലും അങ്ങ് അവർക്കുമുമ്പായി നടക്കുന്നുവെന്നും കേട്ടിരിക്കുന്ന ഈ ദേശനിവാസികളോട് അവർ അതു പറയും. ¹⁵അങ്ങ് ഈ ജനത്തെ മുഴുവൻ ഒന്നായി കൊന്നുകളഞ്ഞാൽ, അങ്ങയുടെ കീർത്തി കേട്ടിട്ടുള്ള ജാതികൾ ഇപ്രകാരം പറയും: ¹⁶‘താൻ അവരോട് സത്യംചെയ്ത ദേശത്തേക്ക് ഈ ജനത്തെ കൊണ്ടുവരുവാൻ ദൈവത്തിന് കഴിയാഞ്ഞതുകൊണ്ട്, അവിടുന്ന് അവരെ മരുഭൂമിയിൽ കൊന്നൊടുക്കി.’ ¹⁷ഇപ്പോൾ, ദയവായി, അങ്ങ് അരുളിച്ചെയ്തതുപോലെ പരമാധികാരിയായ പിതാവിന്റെ ശക്തി വലുതായിരിക്കട്ടെ; അങ്ങ് ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്തുവല്ലോ: ¹⁸‘നമ്മുടെ പിതാവ് ദീർഘക്ഷമയുള്ളവൻ, അചഞ്ചലസ്നേഹത്താൽ നിറഞ്ഞവൻ, അകൃത്യവും അതിക്രമവും ക്ഷമിക്കുന്നവൻ — എങ്കിലും അവിടുന്ന് കുറ്റക്കാരനെ ഒരുനാളും ശിക്ഷിക്കാതെ വിടുകയില്ല; പിതാക്കന്മാരുടെ പാപം മൂന്നാമത്തെയും നാലാമത്തെയും തലമുറവരെ മക്കളുടെമേൽ വരുത്തുന്നു.’ ¹⁹അങ്ങയുടെ അചഞ്ചലസ്നേഹത്തിന്റെ മാഹാത്മ്യത്തിന് അനുസരിച്ച്, ഈജിപ്റ്റുമുതൽ ഇന്നുവരെ അങ്ങ് ഈ ജനത്തോട് ക്ഷമിച്ചുവന്നതുപോലെ, ഇവരുടെ അകൃത്യം ദയവായി ക്ഷമിക്കേണമേ.”

²⁰അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തു: “നിന്റെ വാക്കിൻപ്രകാരം ഞാൻ ക്ഷമിച്ചിരിക്കുന്നു.”

²¹“എന്നാൽ സത്യമായി, ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, സർവഭൂമിയും എന്റെ തേജസ്സുകൊണ്ട് നിറയുന്നതുപോലെ, ²²ഈജിപ്റ്റിലും മരുഭൂമിയിലും ഞാൻ ചെയ്ത എന്റെ തേജസ്സും അടയാളങ്ങളും കണ്ടിട്ടും, പത്തുപ്രാവശ്യം എന്നെ പരീക്ഷിച്ച്, എന്റെ വാക്ക് കേൾക്കാതിരുന്ന സകലപുരുഷന്മാരും, ²³അവരുടെ പിതാക്കന്മാരോട് ഞാൻ സത്യംചെയ്ത ദേശം കാണുകയില്ല നിശ്ചയം. എന്നെ നിന്ദിച്ചവരിൽ ആരും അതു കാണുകയുമില്ല. ²⁴എന്നാൽ എന്റെ ദാസനായ കാലേബിൽ വേറൊരു ആത്മാവുള്ളതിനാലും അവൻ എന്നെ പൂർണമായി അനുഗമിച്ചതിനാലും — അവൻ ചെന്ന ദേശത്തേക്ക് ഞാൻ അവനെ കൊണ്ടുവരും; അവന്റെ സന്തതി അതു കൈവശമാക്കും. ²⁵അമാലേക്യരും കനാന്യരും താഴ്വരകളിൽ പാർക്കുന്നു. നാളെ നിങ്ങൾ തിരിഞ്ഞ് ചെങ്കടലിലേക്കുള്ള വഴിയായി മരുഭൂമിയിലേക്ക് പുറപ്പെടുവിൻ.”

²⁶നമ്മുടെ പിതാവ് മോശയോടും അഹരോനോടും അരുളിച്ചെയ്തു:

²⁷“ഈ ദുഷ്ടസഭ എത്രകാലം എന്റെനേരെ പിറുപിറുക്കും? ഇസ്രായേൽമക്കൾ എന്റെനേരെ പിറുപിറുക്കുന്നത് ഞാൻ കേട്ടിരിക്കുന്നു. ²⁸അവരോട് പറയുക: ‘ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; നിങ്ങൾ പറഞ്ഞത് ഞാൻ കേട്ടതുപോലെതന്നെ ഞാൻ നിങ്ങളോട് ചെയ്യും:

²⁹‘ഈ മരുഭൂമിയിൽ നിങ്ങളുടെ ശവങ്ങൾ വീഴും — എന്റെനേരെ പിറുപിറുത്ത, ഇരുപതു വയസ്സും അതിലധികവും പ്രായമുള്ള, എണ്ണിയെടുത്ത നിങ്ങളെല്ലാവരും, നിങ്ങളുടെ മുഴുവൻ സംഖ്യയും. ³⁰യെഫുന്നയുടെ മകൻ കാലേബും നൂന്റെ മകൻ യോശുവയും ഒഴികെ, നിങ്ങളെ പാർപ്പിക്കുമെന്ന് ഞാൻ സത്യംചെയ്ത ദേശത്തേക്ക് നിങ്ങളിൽ ആരും പ്രവേശിക്കുകയില്ല. ³¹എന്നാൽ കൊള്ളയായിത്തീരുമെന്ന് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞ നിങ്ങളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെ ഞാൻ അകത്തു കൊണ്ടുവരും; നിങ്ങൾ നിരസിച്ച ദേശം അവർ അറിയും. ³²നിങ്ങളോ, ഈ മരുഭൂമിയിൽ ചത്തുവീഴും. ³³നിങ്ങളുടെ ശവങ്ങളിൽ അവസാനത്തേതും മരുഭൂമിയിൽ വീണുകിടക്കുവോളം, നിങ്ങളുടെ മക്കൾ നിങ്ങളുടെ അവിശ്വസ്തത വഹിച്ചുകൊണ്ട് നാല്പതു വർഷം മരുഭൂമിയിൽ ഇടയന്മാരായിരിക്കും. ³⁴നിങ്ങൾ ദേശം ഒറ്റുനോക്കിയ ദിവസങ്ങളുടെ എണ്ണംപോലെ — നാല്പതു ദിവസം — ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം വീതം, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അകൃത്യം നാല്പതു വർഷം ചുമക്കും; എന്റെ വിരോധം നിങ്ങൾ അറിയും. ³⁵നിങ്ങളുടെ പിതാവായ ഞാൻ അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു: എന്റെനേരെ ഒന്നിച്ചുകൂടിയ ഈ ദുഷ്ടസഭയ്ക്ക് മുഴുവൻ ഞാൻ ഇതു ചെയ്യും നിശ്ചയം — അവർ ഈ മരുഭൂമിയിൽ ഒടുങ്ങി, അവിടെ മരിക്കും.’”

³⁶ദേശം ഒറ്റുനോക്കുവാൻ മോശ അയച്ച പുരുഷന്മാർ മടങ്ങിവന്ന്, ദേശത്തെക്കുറിച്ച് ദുഷ്കീർത്തി പരത്തി സർവസമൂഹവും മോശയ്ക്കെതിരെ പിറുപിറുക്കുമാറാക്കി. ³⁷ദേശത്തെക്കുറിച്ച് ദുഷ്കീർത്തി കൊണ്ടുവന്ന പുരുഷന്മാർ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പാകെ മഹാവ്യാധിയാൽ മരിച്ചു. ³⁸എന്നാൽ ദേശം പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുവാൻ പോയ ആ പുരുഷന്മാരിൽ നൂന്റെ മകൻ യോശുവയും യെഫുന്നയുടെ മകൻ കാലേബും ജീവനോടെ ശേഷിച്ചു.

³⁹മോശ ഈ വാക്കുകൾ ഇസ്രായേൽമക്കളോട് എല്ലാവരോടും പറഞ്ഞപ്പോൾ, ജനം ഏറ്റവും വിലപിച്ചു.

⁴⁰അവർ അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് മലമുകളിലേക്ക് കയറി പറഞ്ഞു: “ഇതാ ഞങ്ങൾ. ഞങ്ങൾ പാപം ചെയ്തുപോയതിനാൽ, നമ്മുടെ പിതാവ് വാഗ്ദാനം ചെയ്ത സ്ഥലത്തേക്ക് ഞങ്ങൾ കയറിപ്പോകും.”

⁴¹എന്നാൽ മോശ പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ കല്പന ലംഘിക്കുന്നത് എന്തിന്? അതു സഫലമാകുകയില്ല. ⁴²കയറിപ്പോകരുത്; എന്തെന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവ് നിങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഇല്ല; അല്ലാത്തപക്ഷം നിങ്ങളുടെ ശത്രുക്കളുടെ മുമ്പിൽ നിങ്ങൾ തോറ്റുവീഴും. ⁴³അമാലേക്യരും കനാന്യരും അവിടെ നിങ്ങളുടെ മുമ്പിലുണ്ട്; നിങ്ങൾ വാളാൽ വീഴും. നിങ്ങൾ നമ്മുടെ പിതാവിനെ അനുഗമിക്കുന്നതിൽനിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞതിനാൽ, അവിടുന്ന് നിങ്ങളോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല.”

⁴⁴എങ്കിലും അവർ ധൈര്യപ്പെട്ട് മലനാടിന്റെ മുകളിലേക്ക് കയറി; എന്നാൽ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ ഉടമ്പടിയുടെ പെട്ടകവും മോശയും പാളയം വിട്ടുപോയില്ല. ⁴⁵അപ്പോൾ ആ മലനാട്ടിൽ പാർത്തിരുന്ന അമാലേക്യരും കനാന്യരും ഇറങ്ങിവന്ന് അവരെ അടിച്ച്, ഹോർമാവരെ അവരെ തകർത്തുകളഞ്ഞു.