Τα παιδιά επαναστατούν ενάντια στον Πατέρα τους
Ο Ισραήλ κλαίει για να γυρίσει στην Αίγυπτο, και ο Πατέρας τους το ονομάζει περιφρόνηση ύστερα από όλα όσα τους έδειξε. Ο Μωυσής ικετεύει στηριζόμενος στον χαρακτήρα του — αργός στην οργή, πλούσιος σε αγάπη — και κερδίζει τη συγχώρηση, όμως εκείνη η γενιά θα πεθάνει στην έρημο.
14 1Τότε όλη η κοινότητα ύψωσε τη φωνή της και ξέσπασε σε κραυγές, και ο λαός έκλαψε εκείνη τη νύχτα. 2Όλοι οι Ισραηλίτες γόγγυζαν εναντίον του Μωυσή και του Ααρών· όλη η κοινότητα τους είπε: «Μακάρι να είχαμε πεθάνει στη γη της Αιγύπτου, ή μακάρι να είχαμε πεθάνει σ’ αυτή την έρημο! 3Γιατί μας φέρνει ο Πατέρας μας σ’ αυτή τη γη για να πέσουμε από το σπαθί; Οι γυναίκες μας και τα παιδιά μας θα γίνουν λάφυρα. Δεν θα ήταν καλύτερα να γυρίσουμε στην Αίγυπτο;» 4Και είπαν ο ένας στον άλλον: «Ας ορίσουμε έναν αρχηγό και ας γυρίσουμε στην Αίγυπτο».
5Τότε ο Μωυσής και ο Ααρών έπεσαν με το πρόσωπο στη γη μπροστά σε όλη τη συνέλευση του Ισραήλ.
6Ο Ιησούς, ο γιος του Ναυή, και ο Χάλεβ, ο γιος του Ιεφοννή, που ήταν ανάμεσα σ’ αυτούς που κατασκόπευσαν τη γη, έσκισαν τα ρούχα τους. 7Είπαν σε όλη την κοινότητα των Ισραηλιτών: «Η γη που διασχίσαμε και εξερευνήσαμε είναι εξαιρετικά καλή. 8Αν ο Πατέρας μας ευαρεστείται σ’ εμάς, θα μας φέρει σ’ αυτή τη γη και θα μας τη δώσει, μια γη που ρέει γάλα και μέλι. 9Μόνο μην επαναστατήσετε ενάντια στον Πατέρα μας, και μη φοβάστε τον λαό της γης — είναι τροφή για μας. Η προστασία τους χάθηκε· ο Πατέρας μας είναι μαζί μας. Μην τους φοβάστε».
10Όλη η κοινότητα ζήτησε να λιθοβοληθούν ο Ιησούς και ο Χάλεβ. Τότε η δόξα του Πατέρα μας φάνηκε στη σκηνή του μαρτυρίου σε όλο τον λαό του Ισραήλ.
11Και ο Πατέρας μας είπε στον Μωυσή: «Ως πότε θα με περιφρονεί αυτός ο λαός; Και ως πότε δεν θα πιστεύουν σ’ εμένα, παρ’ όλα τα σημεία που έκανα ανάμεσά τους; 12Θα τους χτυπήσω με την πληγή και θα τους αποκληρώσω, κι έπειτα θα κάνω εσένα έθνος μεγαλύτερο και ισχυρότερο απ’ αυτούς».
Ο Μωυσής ικετεύει τον Πατέρα
13Αλλά ο Μωυσής είπε στον Πατέρα μας: «Οι Αιγύπτιοι θα το ακούσουν, γιατί εσύ ανέβασες αυτόν τον λαό ανάμεσά τους με τη δύναμή σου, 14και θα το πουν στους κατοίκους αυτής της γης, που έχουν ακούσει ότι εσύ, Πατέρα μας, είσαι ανάμεσα σ’ αυτόν τον λαό, ότι εσύ, Πατέρα μας, βλέπεσαι πρόσωπο με πρόσωπο, ότι το σύννεφό σου στέκεται από πάνω τους, κι εσύ πηγαίνεις μπροστά τους σε στύλο σύννεφου την ημέρα και σε στύλο φωτιάς τη νύχτα. 15Αν σκοτώσεις αυτόν τον λαό όλον μαζί, τα έθνη που άκουσαν τη φήμη σου θα πουν: 16“Επειδή ο Θεός δεν μπόρεσε να φέρει αυτόν τον λαό στη γη που τους ορκίστηκε, τους έσφαξε στην έρημο”. 17Και τώρα, σε παρακαλώ, ας γίνει μεγάλη η δύναμη του κυρίαρχου Πατέρα, όπως έχεις πει, λέγοντας: 18“Ο Πατέρας μας είναι μακρόθυμος, ξεχειλίζει από πιστή αγάπη, συγχωρεί την ενοχή και την αδικία — όμως σε καμία περίπτωση δεν θα αθωώσει τον ένοχο, φέρνοντας την αμαρτία των πατέρων πάνω στα παιδιά ως την τρίτη και τέταρτη γενιά”. 19Σε παρακαλώ, συγχώρεσε την ενοχή αυτού του λαού σύμφωνα με το μέγεθος της πιστής σου αγάπης, όπως τους έχεις συγχωρήσει από την Αίγυπτο μέχρι τώρα».
20Τότε ο Πατέρας μας είπε: «Συγχώρεσα, σύμφωνα με τον λόγο σου.
21«Μα αλήθεια, όσο ζω, και καθώς όλη η γη θα γεμίσει από τη δόξα μου, 22σίγουρα όλοι οι άνθρωποι που είδαν τη δόξα μου και τα σημεία που έκανα στην Αίγυπτο και στην έρημο, κι όμως με δοκίμασαν δέκα φορές και δεν άκουσαν τη φωνή μου, 23δεν θα δουν τη γη που ορκίστηκα στους πατέρες τους. Κανείς απ’ αυτούς που με περιφρόνησαν δεν θα τη δει. 24Αλλά ο δούλος μου ο Χάλεβ έχει διαφορετικό πνεύμα και με ακολούθησε πλήρως — θα τον φέρω στη γη όπου μπήκε, και οι απόγονοί του θα την κληρονομήσουν. 25Οι Αμαληκίτες και οι Χαναναίοι ζουν στις κοιλάδες. Αύριο, στρίψτε και κατευθυνθείτε προς την έρημο, προς την Ερυθρά Θάλασσα».
26Και ο Πατέρας μας μίλησε στον Μωυσή και στον Ααρών, λέγοντας:
27«Ως πότε θα γογγύζει εναντίον μου αυτή η κακή κοινότητα; Άκουσα τον γογγυσμό των Ισραηλιτών εναντίον μου. 28Πες τους: “Όσο ζω, λέει ο Πατέρας μας, θα κάνω σ’ εσάς ακριβώς αυτό που σας άκουσα να λέτε:
29“Τα πτώματά σας θα πέσουν σ’ αυτή την έρημο — όλοι εσείς που καταμετρηθήκατε, όλος ο αριθμός σας, από είκοσι χρονών και πάνω, που γογγύσατε εναντίον μου. 30Κανείς από σας δεν θα μπει στη γη που ορκίστηκα να σας εγκαταστήσω, εκτός από τον Χάλεβ, τον γιο του Ιεφοννή, και τον Ιησού, τον γιο του Ναυή. 31Αλλά τα μικρά σας παιδιά, που είπατε ότι θα γίνουν λάφυρα, εγώ θα τα φέρω μέσα· θα γνωρίσουν τη γη που εσείς απορρίψατε. 32Εσείς όμως θα πέσετε νεκροί σ’ αυτή την έρημο. 33Τα παιδιά σας θα είναι βοσκοί στην έρημο σαράντα χρόνια, σηκώνοντας την απιστία σας, ώσπου το τελευταίο από τα πτώματά σας να κείτεται στην έρημο. 34Όσες ήταν οι μέρες που κατασκοπεύσατε τη γη — σαράντα μέρες — μια μέρα για κάθε χρόνο, θα κουβαλήσετε την ενοχή σας σαράντα χρόνια, και θα γνωρίσετε την αντίθεσή μου σ’ εσάς. 35Εγώ, ο Πατέρας σας, μίλησα: σίγουρα θα κάνω αυτό σ’ όλη αυτή την κακή συνέλευση που συγκεντρώθηκε εναντίον μου — θα τελειώσουν σ’ αυτή την έρημο, και εκεί θα πεθάνουν”».
36Οι άνθρωποι που έστειλε ο Μωυσής να κατασκοπεύσουν τη γη γύρισαν, κάνοντας όλη την κοινότητα να γογγύζει εναντίον του Μωυσή με μια κακή αναφορά γι’ αυτήν. 37Οι άνθρωποι που έφεραν κακή αναφορά για τη γη πέθαναν από πληγή μπροστά στον Πατέρα μας. 38Αλλά ο Ιησούς, ο γιος του Ναυή, και ο Χάλεβ, ο γιος του Ιεφοννή, επέζησαν, απ’ αυτούς τους ανθρώπους που πήγαν να εξερευνήσουν τη γη.
39Όταν ο Μωυσής είπε αυτά τα λόγια σε όλα τα παιδιά του Ισραήλ, ο λαός πένθησε βαθιά.
40Σηκώθηκαν νωρίς το πρωί κι ανέβηκαν στην κορυφή του λόφου, λέγοντας: «Εδώ είμαστε. Θα ανέβουμε στον τόπο που υποσχέθηκε ο Πατέρας μας, γιατί αμαρτήσαμε».
41Αλλά ο Μωυσής είπε: «Γιατί τώρα παρακούτε την εντολή του Πατέρα μας; Δεν θα πετύχει. 42Μην ανεβαίνετε, γιατί ο Πατέρας μας δεν είναι ανάμεσά σας, αλλιώς θα χτυπηθείτε μπροστά στους εχθρούς σας. 43Γιατί οι Αμαληκίτες και οι Χαναναίοι είναι εκεί μπροστά σας· θα πέσετε από το σπαθί. Αφού γυρίσατε την πλάτη σας και πάψατε να ακολουθείτε τον Πατέρα μας, αυτός δεν θα είναι μαζί σας».
44Αλλά εκείνοι τόλμησαν να σκαρφαλώσουν στην κορυφή της ορεινής περιοχής, αν και η κιβωτός της διαθήκης του Πατέρα μας και ο Μωυσής δεν έφυγαν από το στρατόπεδο. 45Τότε οι Αμαληκίτες και οι Χαναναίοι που ζούσαν σ’ εκείνη την ορεινή περιοχή κατέβηκαν, τους χτύπησαν και τους συνέτριψαν ως τη Χορμά.