ዘኍልቍ 14

14 ¹ከዚያም ጉባኤው ሁሉ ድምፃቸውን ከፍ አድርገው ጮኹ፤ ሕዝቡም በዚያች ሌሊት አለቀሱ። ²እስራኤላውያን ሁሉ በሙሴና በአሮን ላይ አጒረመረሙ፤ ማኅበሩም ሁሉ እንዲህ አሉአቸው፤ “ምነው በግብፅ ምድር በሞትን ኖሮ! ወይም ምነው በዚህ ምድረ በዳ በሞትን ኖሮ! ³አባታችን ወደዚህ ምድር በሰይፍ እንድንወድቅ ለምን ያመጣናል? ሚስቶቻችንና ልጆቻችን ይማረካሉ። ወደ ግብፅ መመለስ አይሻለንም?” ⁴እርስ በርሳቸውም፣ “መሪ ሾመን ወደ ግብፅ እንመለስ” ተባባሉ።

⁵ከዚያም ሙሴና አሮን በመላው የእስራኤል ጉባኤ ፊት በግምባራቸው ተደፉ።

⁶ምድሪቱን ከሰለሉት መካከል የነበሩት የነዌ ልጅ ኢያሱና የዮፎኔ ልጅ ካሌብ ልብሳቸውን ቀደዱ። ⁷የእስራኤልንም ማኅበር ሁሉ እንዲህ አሉ፤ “ዐልፈን የሰለልናት ምድር እጅግ መልካም ናት። ⁸አባታችን በእኛ ደስ ቢሰኝ፣ ወደዚህ ምድር ያስገባናል፤ ወተትና ማር የምታፈስሰውን ምድር ይሰጠናል። ⁹ነገር ግን በአባታችን ላይ አትዐመፁ፤ የምድሪቱንም ሕዝብ አትፍሩ፤ እነርሱ ለእኛ ምግብ ናቸው። መጠጊያቸው ጠፍቷል፤ አባታችን ከእኛ ጋራ ነው። አትፍሯቸው።”

¹⁰ማኅበሩ ሁሉ ኢያሱንና ካሌብን በድንጋይ ሊወግሩአቸው ተነጋገሩ። ከዚያም የአባታችን ክብር በመገናኛው ድንኳን ለእስራኤል ሕዝብ ሁሉ ተገለጠ።

¹¹አባታችንም ሙሴን እንዲህ አለው፤ “ይህ ሕዝብ እስከ መቼ ድረስ ይንቀኛል? በመካከላቸው ያደረግሁትን ምልክት ሁሉ እያዩ፣ እስከ መቼ ድረስ አያምኑብኝም? ¹²በመቅሠፍት እመታቸዋለሁ፤ ርስታቸውንም አሳጣቸዋለሁ፤ ከእነርሱም የሚበልጥና የሚበረታ ሕዝብ አደርግሃለሁ።”

ሙሴ አብን ይማጸናል

¹³ሙሴ ግን አባታችንን እንዲህ አለው፤ “ይህን ሕዝብ በኀይልህ ከመካከላቸው ስላወጣኸው፣ ግብፃውያን ይህን ይሰማሉ፤ ¹⁴ለዚህችም ምድር ነዋሪዎች ይነግሩአቸዋል፤ እነርሱም አንተ አባታችን በዚህ ሕዝብ መካከል እንዳለህ፣ አንተ አባታችን ፊት ለፊት እንደምትታይ፣ ደመናህ በላያቸው እንደሚቆም፣ በቀን በደመና ዐምድ፣ በሌሊትም በእሳት ዐምድ በፊታቸው እንደምትሄድ ሰምተዋል። ¹⁵ይህን ሕዝብ በአንድ ጊዜ ብትገድለው፣ ዝናህን የሰሙ ሕዝቦች እንዲህ ይላሉ፤ ¹⁶‘እግዚአብሔር ለዚህ ሕዝብ ምሎላቸው ወደ ነበረው ምድር ሊያስገባቸው ስላልቻለ፣ በምድረ በዳ ፈጃቸው።’ ¹⁷አሁንም እባክህ፣ እንደ ተናገርህ የጌታ አባታችን ኀይል ይላቅ፤ እንዲህ ብለሃልና፤ ¹⁸‘አባታችን ለቊጣ የዘገየ፣ ምሕረቱ የተትረፈረፈ፣ በደልንና ኀጢአትን ይቅር የሚል ነው፤ ነገር ግን በደለኛውን ከቶ ነጻ አያደርግም፤ የአባቶችን ኀጢአት እስከ ሦስተኛና አራተኛ ትውልድ ድረስ በልጆች ላይ ያመጣል።’ ¹⁹ከግብፅ ጀምሮ እስከ አሁን ድረስ ይቅር እንዳልሃቸው፣ እንደ ምሕረትህ ታላቅነት የዚህን ሕዝብ በደል እባክህ ይቅር በል።”

²⁰አባታችንም እንዲህ አለ፤ “እንደ ቃልህ ይቅር ብያለሁ።

²¹“ነገር ግን እኔ ሕያው ነኝና፣ ምድርም ሁሉ በክብሬ እንደምትሞላ በእውነት እነግራችኋለሁ፤ ²²ክብሬንና በግብፅና በምድረ በዳ ያደረግሁትን ምልክት አይተው፣ ነገር ግን ዐሥር ጊዜ የፈተኑኝና ቃሌን ያልሰሙ ሰዎች ሁሉ፣ ²³ለአባቶቻቸው ምሎላቸው የነበረችውን ምድር ከቶ አያዩአትም፤ ከናቁኝም አንዳቸው ስንኳ አያያትም። ²⁴ባሪያዬ ካሌብ ግን ሌላ መንፈስ ስላለውና ፍጹም ስለተከተለኝ፣ ወደ ገባባት ምድር አስገባዋለሁ፤ ዘሩም ይወርሳታል። ²⁵ዐማሌቃውያንና ከነዓናውያን በሸለቆዎች ይኖራሉ። ነገ ዘወር ብላችሁ ወደ ቀይ ባሕር በሚወስደው ምድረ በዳ ተጓዙ።”

²⁶አባታችንም ሙሴንና አሮንን እንዲህ አላቸው፤

²⁷“ይህ ክፉ ጉባኤ እስከ መቼ ድረስ በእኔ ላይ ያጒረመርማል? እስራኤላውያን በእኔ ላይ የሚያጒረመርሙትን ሰምቻለሁ። ²⁸እንዲህም በላቸው፤ ‘በሕይወቴ እምላለሁ ይላል አባታችን፤ ስትናገሩ የሰማሁትን ልክ እንደዚያ አደርግባችኋለሁ፤

²⁹‘ከሃያ ዓመት ዕድሜና ከዚያ በላይ የሆናችሁ፣ የተቈጠራችሁ ሁሉ፣ ቊጥራችሁ በሙሉ፣ በእኔ ላይ ያጒረመራችሁ፣ በድናችሁ በዚህ ምድረ በዳ ይወድቃል። ³⁰ከዮፎኔ ልጅ ካሌብና ከነዌ ልጅ ኢያሱ በቀር፣ በእርሷ ላይ ላስፍራችሁ ምያለሁ ወደ ነበረችው ምድር ከእናንተ አንዳችሁ ስንኳ አትገቡም። ³¹ነገር ግን ይማረካሉ ያላችኋቸውን ታናናሾቻችሁን አስገባቸዋለሁ፤ እነርሱም እናንተ የናቃችኋትን ምድር ያውቃሉ። ³²እናንተ ግን በዚህ ምድረ በዳ ወድቃችሁ ትሞታላችሁ። ³³ልጆቻችሁ የመጨረሻው በድናችሁ በምድረ በዳ እስኪወድቅ ድረስ፣ ታማኝ ያለመሆናችሁን ዕዳ እየተሸከሙ፣ አርባ ዓመት በምድረ በዳ እረኞች ይሆናሉ። ³⁴ምድሪቱን እንደ ሰለላችሁባቸው ቀኖች ብዛት፣ ማለት አርባ ቀን፣ ለእያንዳንዱ ቀን አንድ ዓመት እየተቈጠረ፣ አርባ ዓመት በደላችሁን ትሸከማላችሁ፤ መቃወሜንም ታውቃላችሁ። ³⁵እኔ አባታችሁ ተናግሬአለሁ፤ በእኔ ላይ በተሰበሰበው በዚህ ክፉ ማኅበር ሁሉ ላይ ይህን በእርግጥ አደርጋለሁ፤ በዚህ ምድረ በዳ ያልቃሉ፤ በዚያም ይሞታሉ።’”

³⁶ሙሴ ምድሪቱን እንዲሰልሉ የላካቸው ሰዎች ተመልሰው፣ ስለ ምድሪቱ ክፉ ወሬ በማምጣት ማኅበሩ ሁሉ በሙሴ ላይ እንዲያጒረመርም አደረጉ። ³⁷ስለ ምድሪቱ ክፉ ወሬ ያመጡት ሰዎች በአባታችን ፊት በመቅሠፍት ሞቱ። ³⁸ምድሪቱን ለመሰለል ከሄዱት ሰዎች መካከል ግን የነዌ ልጅ ኢያሱና የዮፎኔ ልጅ ካሌብ በሕይወት ተረፉ።

³⁹ሙሴ እነዚህን ቃሎች ለእስራኤል ልጆች ሁሉ በነገራቸው ጊዜ፣ ሕዝቡ እጅግ አዘኑ።

⁴⁰ማለዳም ተነሥተው ወደ ተራራው ዐናት ወጡ፤ እንዲህም አሉ፤ “እነሆ፣ እዚህ አለን። ኀጢአት ሠርተናልና አባታችን ተስፋ ወደ ገባበት ስፍራ እንወጣለን።”

⁴¹ሙሴ ግን እንዲህ አለ፤ “ለምን አሁን የአባታችንን ትእዛዝ ትተላለፋላችሁ? አይከናወንም። ⁴²አባታችን በመካከላችሁ የለምና አትውጡ፤ አለዚያ በጠላቶቻችሁ ፊት ትመታላችሁ። ⁴³ዐማሌቃውያንና ከነዓናውያን በፊታችሁ በዚያ አሉና፣ በሰይፍ ትወድቃላችሁ። አባታችንን ከመከተል ዘወር ብላችኋልና፣ ከእናንተ ጋራ አይሆንም።”

⁴⁴ነገር ግን የአባታችን የኪዳኑ ታቦትና ሙሴ ከሰፈሩ ባይወጡም፣ ወደ ተራራማው አገር ዐናት ለመውጣት ደፈሩ። ⁴⁵ከዚያም በዚያ ተራራማ አገር የሚኖሩ ዐማሌቃውያንና ከነዓናውያን ወርደው መቷቸው፣ እስከ ሔርማ ድረስ ቀጠቀጧቸው።