Jimar 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Paşê tevahiya civatê dengê xwe bilind kir û qîriyan, û gel wê şevê giriyan. ²Hemû Îsraêliyan li hember Mûsa û Harûn gilî kirin; tevahiya civatê ji wan re got: “Xwezî em li welatê Misirê bimirana, yan jî xwezî em di vê çolê de bimirana! ³Çima Bavê me me tîne vî welatî, da ku em bi şûr bikevin? Jin û zarokên me wê bibin talan. Ma ne çêtir e ku em vegerin Misirê?” ⁴Û wan ji hevdu re got: “Werin em serokekî deynin û vegerin Misirê.”

⁵Paşê Mûsa û Harûn li ber tevahiya civîna Îsraêl li ser rûyê xwe ketin.

⁶Yêşûyê kurê Nûn û Kalêvê kurê Yefûne, ku ji wan kesan bûn ên ku li welêt sîxurî kiribûn, cilên xwe çirandin. ⁷Wan ji tevahiya civata Îsraêliyan re got: “Welatê ku em tê re derbas bûn û me ew lêkolîn kir, gelekî pir qenc e. ⁸Heke Bavê me ji me razî be, ewê me bibe vî welatî û wî bide me, welatekî ku şîr û hingiv jê diherike. ⁹Tenê li hember Bavê me serî hil nedin û ji gelê welêt netirsin, çimkî ew ji me re xwarin in. Parastina wan ji ser wan rabûye; Bavê me bi me re ye. Ji wan netirsin.”

¹⁰Tevahiya civatê xwest ku Yêşû û Kalêv bi keviran bên kuştin. Paşê rûmeta Bavê me li Konê Hevdîtinê ji hemû gelê Îsraêl re xuya bû.

¹¹Û Bavê me ji Mûsa re got: “Ev gel wê heta kengê min kêm bibîne? Û heta kengê ewê bi min bawer nekin, tevî hemû nîşanên ku min di nav wan de çêkirine? ¹²Ezê wan bi belayê bixim û mîrasa wan ji wan bistînim, paşê ezê te bikim miletekî ji wan mezintir û bihêztir.”

Mûsa Ji Bav Lava Dike

¹³Lê Mûsa ji Bavê me re got: “Wê Misirî vê yekê bibihîzin, çimkî te bi hêza xwe ev gel ji nav wan derxist, ¹⁴û ewê vê yekê ji rûniştvanên vî welatî re bibêjin, yên ku bihîstine ku tu, Bavê me, di nav vî gelî de yî, ku tu, Bavê me, rû bi rû tê dîtin, ku ewrê te li ser wan disekine û tu bi roj di stûna ewr de û bi şev di stûna agir de li pêşiya wan diçî. ¹⁵Heke tu vî gelî bi carekê de bikujî, miletên ku navûdengê te bihîstine wê bibêjin: ¹⁶‘Ji ber ku Xwedê nikaribû vî gelî bibe welatê ku wî ji wan re sond xwaribû, wî ew di çolê de qetil kirin.’ ¹⁷Û niha, ji kerema xwe, bila hêza Bavê Serwer mezin be, çawa ku te gotiye: ¹⁸‘Bavê me di hêrsê de hêdî ye, di dilovaniya peymanê de pir dewlemend e, sûc û neheqiyê efû dike; lê tu car sûcdaran bêceza nahêle, guneha bavan heta nifşa sêyem û çarem li ser zarokan tîne.’ ¹⁹Ji kerema xwe, li gorî mezinahiya dilovaniya xwe ya peymanê sûcê vî gelî efû bike, çawa ku te ji Misirê heta niha ew efû kirine.”

²⁰Paşê Bavê me got: “Li gorî gotina te min efû kir.

²¹“Lê bi rastî, çawa ku ez dijîm, û çawa ku wê hemû dinya bi rûmeta min tije bibe, ²²bê guman hemû mirovên ku rûmeta min û nîşanên ku min li Misirê û li çolê çêkirin dîtine, lê deh caran ez ceribandim û guh nedane dengê min, ²³welatê ku min ji bav û kalên wan re sond xwar, wê nebînin. Ji kesên ku ez kêm dîtim, tu kes wê wî nebîne. ²⁴Lê xulamê min Kalêv xwedî ruhekî cuda ye û bi tevahî li pey min hatiye — ezê wî bibim welatê ku ew lê ket, û wê dûndana wî bibe xwediyê wî. ²⁵Amalekî û Kenanî di newalan de rûdinin. Sibê vegerin û berê xwe bidin çolê, ber bi Behra Sor ve.”

²⁶Û Bavê me ji Mûsa û Harûn re axivî û got:

²⁷“Ev civata xerab wê heta kengê li hember min gilî bike? Min gilîgazinên Îsraêliyan ên li hember min bihîstin. ²⁸Ji wan re bêje: ‘Çawa ku ez dijîm, Bavê me dibêje, ezê tam li gorî gotinên we yên ku min bihîstin bi we bikim:

²⁹‘Wê cendekên we di vê çolê de bikevin — hûn hemû yên ku hatine hejmartin, li gorî hejmara we ya tevahî, ji bîst salî û jortir, yên ku li hember min gilî kirin. ³⁰Ji we tu kes wê nekeve welatê ku min sond xwar ku ez we tê de bi cih bikim, ji bilî Kalêvê kurê Yefûne û Yêşûyê kurê Nûn. ³¹Lê zarokên we yên biçûk, yên ku we got wê bibin talan, ezê wan bînim hundir; ewê welatê ku we red kir nas bikin. ³²Lê hûn bi xwe, hûnê di vê çolê de bikevin û bimirin. ³³Zarokên we wê çil salan di çolê de şivantiyê bikin û bêbaweriya we hilgirin, heta ku cendekê we yê dawîn di çolê de dirêj bibe. ³⁴Li gorî hejmara rojên ku we li welêt sîxurî kir — çil roj — her rojek ji bo salekê, hûnê çil salan sûcê xwe hilgirin û dijayetiya min a li hember we nas bikin. ³⁵Min, Bavê we, gotiye: bê guman ezê vê yekê bi vê tevahiya civata xerab ya ku li dijî min civiyaye bikim — ewê di vê çolê de biqedin û li wir bimirin.’”

³⁶Mirovên ku Mûsa ew şandibûn ku li welêt sîxurî bikin vegeriyan û bi gotinên xerab ên li ser wî welatî, wan tevahiya civatê li dijî Mûsa da gilîkirin. ³⁷Ew mirovên ku derheqê welêt de gotinên xerab anîbûn, li ber Bavê me bi belayê mirin. ³⁸Lê ji wan mirovên ku çûbûn ku li welêt lêkolîn bikin, Yêşûyê kurê Nûn û Kalêvê kurê Yefûne sax man.

³⁹Gava Mûsa ev gotin ji hemû zarokên Îsraêl re gotin, gel gelekî ket şînê.

⁴⁰Ew serê sibê zû rabûn û derketin serê girî, û wan got: “Em li vir in. Emê hilkişin wî cihê ku Bavê me soz dabû, çimkî me guneh kir.”

⁴¹Lê Mûsa got: “Çima hûn niha emrê Bavê me dişkînin? Ev yek wê bi ser nekeve. ⁴²Hilnekişin, çimkî Bavê me ne di nav we de ye, yan na hûnê li ber dijminên xwe bên şikandin. ⁴³Çimkî Amalekî û Kenanî li wir li pêşiya we ne; hûnê bi şûr bikevin. Ji ber ku we dev ji peyrewiya Bavê me berda, ew wê ne bi we re be.”

⁴⁴Lê wan cesaret kir ku hilkişin serê herêma çiyayî, her çiqas Sindoqa Peymana Bavê me û Mûsa ji wargehê neqetiyan. ⁴⁵Paşê Amalekî û Kenaniyên ku li wê herêma çiyayî rûdiniştin daketin; wan ew şikandin û heta Hurmayê ew perçiqandin.