எண்ணாகமம் 14

14 ¹அப்பொழுது சபையார் அனைவரும் தங்கள் சத்தத்தை உயர்த்திக் கூக்குரலிட்டார்கள்; அன்று இரவு ஜனங்கள் அழுதார்கள். ²இஸ்ரவேல் புத்திரர் அனைவரும் மோசேக்கும் ஆரோனுக்கும் விரோதமாய் முறுமுறுத்தார்கள்; சபையார் அனைவரும் அவர்களை நோக்கி, “நாங்கள் எகிப்து தேசத்திலே செத்திருந்தால் நலமாயிருக்கும்; அல்லது இந்த வனாந்தரத்திலே செத்துப்போனாலும் நலமாயிருக்குமே! ³எங்கள் பிதா எங்களைப் பட்டயத்தால் விழச்செய்யும்படி இந்தத் தேசத்திற்கு ஏன் அழைத்து வருகிறார்? எங்கள் மனைவிகளும் பிள்ளைகளும் கொள்ளையாய்ப் போவார்களே. எகிப்துக்குத் திரும்பிப் போவது நலமல்லவா?” என்றார்கள். ⁴மேலும் அவர்கள் ஒருவரோடொருவர், “நமக்கு ஒரு தலைவனை ஏற்படுத்தி, எகிப்துக்குத் திரும்பிப் போவோம்” என்று பேசிக்கொண்டார்கள்.

⁵அப்பொழுது மோசேயும் ஆரோனும் இஸ்ரவேல் சபையார் எல்லாருக்கும் முன்பாகத் தரையிலே முகங்குப்புற விழுந்தார்கள்.

⁶தேசத்தைச் சுற்றிப்பார்த்தவர்களில் இருந்த நூனின் குமாரனாகிய யோசுவாவும், எப்புன்னேயின் குமாரனாகிய காலேபும் தங்கள் வஸ்திரங்களைக் கிழித்துக்கொண்டு, ⁷இஸ்ரவேல் சபையார் எல்லாரையும் நோக்கி, “நாங்கள் கடந்துபோய்ச் சுற்றிப்பார்த்த தேசம் மிகவும் நல்ல தேசம். ⁸எங்கள் பிதா நம்மேல் பிரியமாயிருந்தால், அவர் நம்மை அந்தத் தேசத்திற்குள் அழைத்துக்கொண்டுபோய், பாலும் தேனும் ஓடுகிற அந்தத் தேசத்தை நமக்குத் தந்தருளுவார். ⁹எங்கள் பிதாவுக்கு விரோதமாய் மாத்திரம் கலகம் செய்யாதிருங்கள்; அந்தத் தேசத்து ஜனங்களுக்கும் பயப்படாதிருங்கள்—அவர்கள் நமக்கு உணவு. அவர்களுடைய அரண் விலகிப்போயிற்று; எங்கள் பிதா நம்மோடே இருக்கிறார். அவர்களுக்குப் பயப்படாதிருங்கள்” என்றார்கள்.

¹⁰ஆனாலும் சபையார் அனைவரும் அவர்களைக் கல்லெறியவேண்டுமென்று சொன்னார்கள். அப்பொழுது எங்கள் பிதாவின் மகிமை ஆசரிப்புக்கூடாரத்தில் இஸ்ரவேல் புத்திரர் எல்லாருக்கும் காணப்பட்டது.

¹¹எங்கள் பிதா மோசேயை நோக்கி, “இந்த ஜனங்கள் எதுவரைக்கும் என்னை அசட்டைபண்ணுவார்கள்? நான் அவர்கள் நடுவே செய்த எல்லா அடையாளங்களையும் கண்டிருந்தும், எதுவரைக்கும் அவர்கள் என்னை விசுவாசியாதிருப்பார்கள்? ¹²நான் அவர்களை வாதையால் அழித்து, அவர்களுடைய சுதந்தரத்தை நீக்கிப்போட்டு, உன்னை அவர்களைப் பார்க்கிலும் பெரிதும் பலத்ததுமான ஜாதியாக்குவேன்” என்றார்.

மோசே பிதாவினிடம் மன்றாடுகிறான்

¹³அப்பொழுது மோசே எங்கள் பிதாவை நோக்கி, “நீர் இந்த ஜனங்களை உம்முடைய வல்லமையால் அவர்கள் நடுவிலிருந்து அழைத்து வந்தீரே; இதை எகிப்தியர் கேள்விப்படுவார்கள்; ¹⁴நீர் எங்கள் பிதாவாகிய இந்த ஜனங்களின் நடுவே இருக்கிறீர் என்றும், நீர் எங்கள் பிதா முகமுகமாய்க் காணப்படுகிறீர் என்றும், உம்முடைய மேகம் அவர்கள்மேல் நிற்கிறது என்றும், நீர் பகலிலே மேகஸ்தம்பத்திலும் இரவிலே அக்கினிஸ்தம்பத்திலும் அவர்களுக்கு முன்பாகச் செல்லுகிறீர் என்றும் கேட்டிருக்கிற இந்தத் தேசத்துக் குடிகளுக்கு அதைச் சொல்லுவார்கள். ¹⁵நீர் இந்த ஜனங்களையெல்லாம் ஒரே சமயத்தில் கொன்றுபோட்டால், உம்முடைய கீர்த்தியைக் கேட்ட ஜாதிகள்: ¹⁶‘தேவன் இந்த ஜனங்களுக்கு ஆணையிட்டுக் கொடுத்த தேசத்திற்கு அவர்களை அழைத்துக்கொண்டுபோய்ச் சேர்க்கக் கூடாதபடியால், அவர்களை வனாந்தரத்திலே கொன்றுபோட்டார்’ என்று சொல்லுவார்கள். ¹⁷இப்பொழுதும், நீர் திருவுளம்பற்றிச் சொன்னபடியே, சர்வவல்லமையுள்ள பிதாவின் வல்லமை பெரிதாய் விளங்கச் செய்யும்; ¹⁸நீர்: ‘எங்கள் பிதா நீடிய சாந்தமும், உடன்படிக்கை அன்பில் நிறைந்தவரும், அக்கிரமத்தையும் மீறுதலையும் மன்னிக்கிறவருமாய் இருக்கிறார்; ஆயினும் குற்றவாளியைக் குற்றமற்றவனாக ஒருபோதும் விடார்; தகப்பன்மார்களுடைய பாவத்தைப் பிள்ளைகளிடத்தில் மூன்றாம் நான்காம் தலைமுறைமட்டும் விசாரிக்கிறவராயிருக்கிறார்’ என்று சொன்னீரே. ¹⁹நீர் எகிப்திலிருந்து இதுவரைக்கும் இந்த ஜனங்களுக்கு மன்னித்து வந்தபடியே, உம்முடைய உடன்படிக்கை அன்பின் மகத்துவத்தின்படி இந்த ஜனங்களுடைய அக்கிரமத்தை மன்னித்தருளும்” என்றான்.

²⁰அப்பொழுது எங்கள் பிதா: “உன் வார்த்தையின்படியே மன்னித்தேன்.

²¹ஆனாலும் மெய்யாகவே, நான் ஜீவனுள்ளவராயிருக்கிறபடியாலும், பூமியெங்கும் என் மகிமையால் நிறையப்போகிறபடியாலும், ²²எகிப்திலும் வனாந்தரத்திலும் நான் செய்த என் மகிமையையும் அடையாளங்களையும் கண்டிருந்தும், இந்த பத்துமுறை என்னைச் சோதித்து, என் சத்தத்திற்குச் செவிகொடாதுபோன மனிதர் எல்லாரிலும், ²³ஒருவரும் நான் அவர்கள் தகப்பன்மார்களுக்கு ஆணையிட்டுக் கொடுத்த தேசத்தைக் காணமாட்டார்கள்; என்னை அசட்டைபண்ணின ஒருவனும் அதைக் காணமாட்டான். ²⁴ஆனால் என் தாசனாகிய காலேபோ, வேறே ஆவியுள்ளவனாய் என்னை உத்தமமாய்ப் பின்பற்றினபடியால், அவன் போய்வந்த தேசத்திற்கு அவனை அழைத்துக்கொண்டுபோவேன்; அவன் சந்ததியார் அதைச் சுதந்தரித்துக்கொள்வார்கள். ²⁵அமலேக்கியரும் கானானியரும் பள்ளத்தாக்குகளில் குடியிருக்கிறார்கள்; ஆகையால் நாளை நீங்கள் திரும்பி, செங்கடலுக்குப் போகிற வழியாய் வனாந்தரத்திற்குப் புறப்படுங்கள்” என்றார்.

²⁶பின்னும் எங்கள் பிதா மோசேயையும் ஆரோனையும் நோக்கி:

²⁷“எனக்கு விரோதமாய் முறுமுறுக்கிற இந்தப் பொல்லாத சபையை எதுவரைக்கும் சகித்திருப்பேன்? இஸ்ரவேல் புத்திரர் எனக்கு விரோதமாய் முறுமுறுக்கிற முறுமுறுப்பைக் கேட்டேன். ²⁸நீ அவர்களை நோக்கி: ‘நான் ஜீவனுள்ளவர் என்று எங்கள் பிதா சொல்லுகிறார்; நீங்கள் என் காதுகள் கேட்கச் சொன்னபடியே நான் உங்களுக்குச் செய்வேன்:

²⁹இந்த வனாந்தரத்திலே உங்கள் பிரேதங்கள் விழும்; எனக்கு விரோதமாய் முறுமுறுத்த இருபது வயதுமுதல் அதற்கு மேற்பட்ட எண்ணிக்கையான உங்கள் எல்லாருடைய பிரேதங்களும் விழும். ³⁰எப்புன்னேயின் குமாரனாகிய காலேபும் நூனின் குமாரனாகிய யோசுவாவும் தவிர, உங்களைக் குடியேற்றுவேன் என்று நான் ஆணையிட்ட தேசத்தில் உங்களில் ஒருவரும் பிரவேசிப்பதில்லை. ³¹ஆனால் கொள்ளையாய்ப் போவார்கள் என்று நீங்கள் சொன்ன உங்கள் குழந்தைகளை நான் அழைத்துக்கொண்டுபோவேன்; நீங்கள் புறக்கணித்த தேசத்தை அவர்கள் அறிந்துகொள்வார்கள். ³²உங்களைப் பொறுத்தமட்டில், உங்கள் பிரேதங்கள் இந்த வனாந்தரத்திலே விழும். ³³உங்கள் பிரேதங்களில் கடைசியானது வனாந்தரத்திலே விழுந்து தீருமளவும், உங்கள் பிள்ளைகள் உங்கள் உண்மையீனத்தைச் சுமந்து, நாற்பது வருஷம் வனாந்தரத்திலே மேய்ப்பராயிருப்பார்கள். ³⁴நீங்கள் தேசத்தைச் சுற்றிப்பார்த்த நாற்பது நாட்களின் தொகைக்கேற்ப, ஒரு நாளுக்கு ஒரு வருஷமாக, நாற்பது வருஷம் உங்கள் அக்கிரமங்களைச் சுமந்து, நான் உங்களை விட்டு அகன்றது என்னவென்று அறிந்துகொள்வீர்கள். ³⁵உங்கள் பிதாவாகிய நான் இதைச் சொன்னேன்: எனக்கு விரோதமாய்க் கூடின இந்தப் பொல்லாத சபை அனைத்திற்கும் நிச்சயமாய் இப்படியே செய்வேன்; இந்த வனாந்தரத்திலே அவர்கள் மாண்டு, அங்கே செத்துப்போவார்கள்’ என்று சொல்” என்றார்.

³⁶மோசே தேசத்தைச் சுற்றிப்பார்க்க அனுப்பின மனிதர், திரும்பி வந்து, அந்தத் தேசத்தைக்குறித்துக் கெட்ட செய்தியைச் சொல்லி, சபையார் எல்லாரையும் அவனுக்கு விரோதமாய் முறுமுறுக்கச் செய்தார்கள். ³⁷தேசத்தைக்குறித்துக் கெட்ட செய்தி கொண்டுவந்த அந்த மனிதர் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக வாதையினால் செத்தார்கள். ³⁸ஆனாலும் தேசத்தைச் சுற்றிப்பார்க்கப் போன அந்த மனிதரில், நூனின் குமாரனாகிய யோசுவாவும், எப்புன்னேயின் குமாரனாகிய காலேபும் உயிரோடே தப்பினார்கள்.

³⁹மோசே இந்த வார்த்தைகளை இஸ்ரவேல் புத்திரர் எல்லாருக்கும் சொன்னபோது, ஜனங்கள் மிகவும் துக்கித்தார்கள்.

⁴⁰அவர்கள் அதிகாலமே எழுந்திருந்து, மலையின் உச்சிக்கு ஏறிப்போய், “இதோ, நாங்கள் இருக்கிறோம்; நாங்கள் பாவம் செய்தோம்; எங்கள் பிதா வாக்குத்தத்தம்பண்ணின இடத்திற்கு நாங்கள் ஏறிப்போவோம்” என்றார்கள்.

⁴¹அதற்கு மோசே: “நீங்கள் இப்பொழுது எங்கள் பிதாவின் கட்டளையை ஏன் மீறுகிறீர்கள்? இது வாய்க்காது. ⁴²ஏறிப்போகாதேயுங்கள்; எங்கள் பிதா உங்கள் நடுவே இல்லாதபடியால், உங்கள் சத்துருக்களுக்கு முன்பாக முறியடிக்கப்படுவீர்கள். ⁴³அமலேக்கியரும் கானானியரும் அங்கே உங்களுக்கு முன்பாக இருக்கிறார்கள்; நீங்கள் பட்டயத்தால் விழுவீர்கள்; நீங்கள் எங்கள் பிதாவைப் பின்பற்றாமல் விலகிப்போனபடியால், அவர் உங்களோடே இரார்” என்றான்.

⁴⁴ஆனாலும் எங்கள் பிதாவின் உடன்படிக்கைப் பெட்டியும் மோசேயும் பாளயத்தைவிட்டுப் புறப்படாதிருந்தும், அவர்கள் துணிந்து மலையின் உச்சிக்கு ஏறினார்கள். ⁴⁵அப்பொழுது அந்த மலைநாட்டிலே குடியிருந்த அமலேக்கியரும் கானானியரும் இறங்கிவந்து, அவர்களை முறியடித்து, ஓர்மாமட்டும் அவர்களைத் துரத்திக் கொன்றார்கள்.