Efa vita pirinty
Boky

Ny Zanaka Nikomy tamin’ny Rainy

Isiraely mitomany mba hiverina any Egypta, ary ny Rain'izy ireo milaza izany ho fanamavoana, rehefa avy nasehony azy ny zavatra rehetra. Mosesy mifona noho ny toetrany — lava ho tezitra, be fitiavana — ary mahazo famelan-keloka, nefa ny taranaka izany dia ho faty any an-efitra.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 11–12, 20–25, 27–35

Toko 14.

Dia nanandratra ny feony ny fiangonana rehetra ka nitaraina, ary nitomany tamin’iny alina iny ny vahoaka. Nimonomonona tamin’i Mosesy sy Arona ny Zanak’Israely rehetra; ary hoy ny fiangonana rehetra taminy: «Enga anie ka efa maty tany amin’ny tany Egypta isika, na enga anie ka efa maty tany amin’ity efitra ity! Nahoana no entin’i Raintsika ho any amin’ity tany ity isika, mba ho lavon’ny sabatra? Ho babo ny vadintsika sy ny zanatsika. Moa tsy aleo hiverina any Egypta va isika?» Ary hoy izy mifampiresaka: «Andeha hanendry mpitondra isika ka hiverina any Egypta.»

Dia niankohoka teo anatrehan’ny fiangonan’ny Israely rehetra i Mosesy sy Arona.

I Josoa zanak’i Nona sy i Kaleba zanak’i Jefone, izay anisan’ireo nitsikilo ny tany, dia nandrovitra ny fitafiany. Hoy izy tamin’ny fiangonan’ny Zanak’Israely rehetra: «Tena tsara dia tsara ny tany izay nolalovantsika sy nodinihintsika. Raha sitrak’i Raintsika isika, dia hampiditra antsika ao amin’ity tany ity Izy ka hanome izany ho antsika, dia tany mitete ronono sy tantely. Aza mikomy amin’i Raintsika ihany, ary aza matahotra ny olona any amin’ny tany, fa hanin’izy ireo isika. Efa lasa ny fiarovana azy; momba antsika i Raintsika. Aza matahotra azy ireo.»

Nilaza ny fiangonana rehetra mba hovatsiana vato i Josoa sy Kaleba. Dia niseho tao amin’ny trano-lay fihaonana teo imason’ny vahoakan’ny Israely rehetra ny voninahitr’i Raintsika.

Ary hoy Raintsika tamin’i Mosesy: «Hatramin’ny rahoviana no hanamavo Ahy ity vahoaka ity? Ary hatramin’ny rahoviana no tsy hino Ahy izy, na dia eo aza ireo famantarana rehetra nataoko teo aminy? Hamely azy amin’ny areti-mandringana Aho ka hanaisotra ny lovany, dia hanao anao ho firenena lehibe sy mahery noho izy.»

I Mosesy Nifona tamin’ny Ray

Fa hoy Mosesy tamin’i Raintsika: «Ho ren’ny Egyptiana izany, satria Ianao no nitondra ity vahoaka ity niakatra avy teo aminy tamin’ny herinao, ary holazain’izy ireo amin’ny mponina amin’ity tany ity, izay efa nandre fa Ianao, Rainay, dia ao amin’ity vahoaka ity, fa Ianao, Rainay, dia hita mifanatrika, fa mitsangana eo ambonin’izy ireo ny rahonao, ary Ianao no mandeha eo alohany amin’ny andry rahona amin’ny andro sy amin’ny andry afo amin’ny alina. Raha ataonao ho faty indray mandeha ity vahoaka ity, dia hanao hoe ireo firenena efa nandre ny lazanao: “Satria tsy nahafitondra ity vahoaka ity ho any amin’ny tany nianianany taminy Andriamanitra, dia novonoiny tany an’efitra izy.” Ary ankehitriny, azafady, aoka ho lehibe ny herin’ny Ray Tompo, araka izay nolazainao hoe: “Mahari-po sy be famindrampo Rainay, mamela heloka sy fahadisoana, nefa tsy hanafaka ny meloka mihitsy, fa mamaly ny helok’ny ray amin’ny zanaka hatramin’ny taranaka fahatelo sy fahefatra.” Azafady, mamelà ny helok’ity vahoaka ity araka ny haben’ny famindrampo nataonao, tahaka ny namelanao azy hatrany Egypta ka hatramin’izao.»

Dia hoy Raintsika: «Efa namela Aho, araka ny teninao.

«Fa marina tokoa, raha velona Aho, ary raha henika ny voninahitro ny tany rehetra, dia tokoa fa ireo lehilahy rehetra izay nahita ny voninahitro sy ny famantarana nataoko tany Egypta sy tany an’efitra, nefa nitsapa Ahy im-polo ary tsy nihaino ny feoko, dia tsy hahita ny tany izay nianiananako tamin’ny razany. Na iray aza tsy hahita izany amin’ireo izay nanamavo Ahy. Fa ny mpanompoko Kaleba, satria hafa ny fanahiny ary nanaraka Ahy tokoa, dia hampidirako ao amin’ilay tany nidiranany izy, ary ny taranany no handova azy. Monina any amin’ny lohasaha ny Amalekita sy ny Kananita. Rahampitso, mitodiha ary mankanesa any an’efitra mankany amin’ny Ranomasina Mena.»

Ary niteny tamin’i Mosesy sy Arona Raintsika hoe:

«Hatramin’ny rahoviana no himonomonona amiko ity fiangonana ratsy fanahy ity? Efa renako ny fimonomononan’ny Zanak’Israely amiko. Lazao amin’izy ireo hoe: “Raha velona Aho, hoy Raintsika, dia hataoko aminareo marina tokoa izay renako nolazainareo:

“Ho lavo amin’ity efitra ity ny fatinareo, dia ianareo rehetra izay voaisa, ny isanareo rehetra, hatramin’ny roapolo taona mahery, izay nimonomonona tamiko. Tsy hisy hiditra ao amin’ny tany nianiananako hampitoerana anareo, afa-tsy Kaleba zanak’i Jefone sy Josoa zanak’i Nona. Fa ny zanakareo madinika, izay nolazainareo fa ho babo, dia hampidirako; ary hahalala ny tany nolavinareo izy. Fa ianareo kosa dia ho lavo maty amin’ity efitra ity. Ho mpiandry ondry any an’efitra efa-polo taona ny zanakareo, mitondra ny tsy fahatokisanareo, mandra-pahafatin’ny farany amin’ny fatinareo any an’efitra. Araka ny isan’andro nitsikilovanareo ny tany, dia efa-polo andro, andro iray ho an’ny taona iray, dia hitondra ny helokareo efa-polo taona ianareo, ary hahalala ny fanoherako anareo. Izaho, Rainareo, no efa niteny: marina tokoa fa hataoko amin’ity fiangonana ratsy fanahy rehetra ity, izay nivory hanohitra Ahy, izany: ho lany any amin’ity efitra ity izy ary ho faty any.”»

Ireo lehilahy nirahin’i Mosesy hitsikilo ny tany dia niverina ka nampimonomonona ny fiangonana rehetra tamin’i Mosesy tamin’ny filazana ratsy momba ilay tany. Ireo lehilahy izay nitondra filazana ratsy momba ny tany dia maty tamin’ny areti-mandringana teo anatrehan’i Raintsika. Fa i Josoa zanak’i Nona sy i Kaleba zanak’i Jefone kosa dia velona tamin’ireo lehilahy nandeha nitsikilo ny tany.

Nony nolazain’i Mosesy tamin’ny Zanak’Israely rehetra ireo teny ireo, dia nalahelo mafy ny vahoaka.

Nifoha maraina koa izy ka niakatra tao an-tampon’ny havoana, hoe: «Indro isika. Hiakatra any amin’ny tany nampanantenain’i Raintsika isika, fa efa nanota isika.»

Fa hoy Mosesy: «Nahoana ianareo no mandika ny didin’i Raintsika ankehitriny? Tsy hambinina izany. Aza miakatra, fa tsy ao aminareo i Raintsika, handrao ho resy eo anatrehan’ny fahavalonareo ianareo. Fa any alohanareo ny Amalekita sy ny Kananita; ho lavon’ny sabatra ianareo. Satria efa niala tsy nanaraka an’i Raintsika ianareo, dia tsy ho aminareo Izy.»

Nefa nitaka-po nianika ho any an-tampon’ny tany havoana izy, kanefa ny vata fanekem’i Raintsika sy i Mosesy dia tsy niala tao an-toby. Dia nidina ny Amalekita sy ny Kananita izay nonina tao amin’io tany havoana io ka namely sy nandrava azy hatrany Horma.