Çölde Sayım 14

14 ¹Bunun üzerine bütün topluluk seslerini yükseltip haykırdı ve halk o gece ağladı. ²Bütün İsrailliler Musa'yla Harun'a karşı söylendiler; bütün topluluk onlara, «Keşke Mısır'da ölseydik ya da keşke bu çölde ölseydik! ³Babamız bizi kılıçtan geçirilelim diye neden bu ülkeye getiriyor? Karılarımızla çocuklarımız yağmaya gidecek. Mısır'a dönmek daha iyi olmaz mı?» dediler. ⁴Sonra birbirlerine, «Kendimize bir önder atayıp Mısır'a dönelim» dediler.

⁵Bunun üzerine Musa'yla Harun, İsrail topluluğunun tümünün önünde yüzüstü yere kapandılar.

⁶Ülkeyi araştıranlardan Nun oğlu Yeşu ile Yefunne oğlu Kalev giysilerini yırttılar. ⁷Bütün İsrail topluluğuna şöyle dediler: «İçinden geçip araştırdığımız ülke son derece iyi bir ülke. ⁸Babamız bizden hoşnut kalırsa, bizi süt ve bal akan bu ülkeye götürüp orayı bize verecek. ⁹Yalnız Babamız'a karşı ayaklanmayın ve ülke halkından korkmayın—onlar bizim için bir lokmadır. Onları koruyan güç kalmadı; Babamız ise bizimledir. Onlardan korkmayın.»

¹⁰Ama bütün topluluk Yeşu'yla Kalev'i taşlamaya çağırdı. Tam o sırada Babamız'ın görkemi, Buluşma Çadırı'nda bütün İsrail halkına göründü.

¹¹Babamız Musa'ya şöyle dedi: «Bu halk beni ne zamana dek küçümseyecek? Aralarında yaptığım bunca belirtiye karşın bana ne zamana dek inanmayacaklar? ¹²Onları salgın hastalıkla vurup mirastan yoksun bırakacak, seni de onlardan daha büyük, daha güçlü bir ulus yapacağım.»

Musa Baba'ya Yalvarıyor

¹³Ama Musa Babamız'a şöyle dedi: «Mısırlılar bunu duyacak; çünkü bu halkı gücünle onların arasından çıkardın, ¹⁴ve bunu bu ülkede yaşayanlara anlatacaklar. Onlar, sen Babamız'ın bu halkın arasında olduğunu, sen Babamız'ın onlara yüz yüze göründüğünü, bulutunun onların üzerinde durduğunu ve gündüzün bir bulut sütunu, geceleyin bir ateş sütunu içinde onların önünde yürüdüğünü duydular. ¹⁵Bu halkın tümünü birden öldürürsen, ününü duymuş olan uluslar şöyle diyecek: ¹⁶‹Tanrı, ant içerek söz verdiği ülkeye bu halkı götüremediği için onları çölde boğazladı.› ¹⁷Şimdi yalvarırım, söylediğin gibi Egemen Baba'nın gücü büyük olsun; şöyle demiştin: ¹⁸‹Babamız tez öfkelenmez, vefalı sevgiyle dolup taşar, suçu ve isyanı bağışlar; yine de suçluyu asla cezasız bırakmaz, babaların günahının hesabını çocuklardan, üçüncü ve dördüncü kuşaktan sorar.› ¹⁹Yalvarırım, vefalı sevginin büyüklüğüne göre bu halkın suçunu bağışla; Mısır'dan bu yana onları nasıl bağışladıysan öyle bağışla.»

²⁰Babamız, «Sözün uyarınca onları bağışladım» dedi.

²¹«Ne var ki varlığım hakkı için ve bütün yeryüzü görkemimle dolacağı için, ²²görkemimi ve Mısır'da, çölde yaptığım belirtileri gördükleri halde beni on kez sınayan ve sesimi dinlemeyen bu adamların hiçbiri, ²³atalarına ant içerek söz verdiğim ülkeyi görmeyecek. Beni küçümseyenlerin hiçbiri orayı görmeyecek. ²⁴Ama kulum Kalev'de başka bir ruh var; o beni bütün yüreğiyle izledi. Onu, gittiği ülkeye götüreceğim, soyu da orayı miras alacak. ²⁵Amalekliler'le Kenanlılar vadilerde yaşıyor. Yarın geri dönüp Kızıldeniz'e giden yoldan çöle gidin.»

²⁶Babamız Musa'yla Harun'a şöyle dedi:

²⁷«Bu kötü topluluk bana karşı ne zamana dek söylenecek? İsrailliler'in bana karşı söylenişlerini duydum. ²⁸Onlara deyin ki, ‹Varlığım hakkı için diyor Babamız, sizin söylediğinizi kulağımla duyduğum gibi size yapacağım:

²⁹Cesetleriniz bu çöle serilecek—bana karşı söylenen, yirmi ve daha yukarı yaşta sayımda kaydedilen tümünüz, bütün sayınız. ³⁰Yefunne oğlu Kalev'le Nun oğlu Yeşu dışında hiçbiriniz, sizi yerleştireceğime ant içtiğim ülkeye girmeyecek. ³¹Ama yağmaya gidecek dediğiniz küçüklerinizi oraya götüreceğim; onlar sizin reddettiğiniz ülkeyi tanıyacaklar. ³²Size gelince, cesetleriniz bu çöle serilecek. ³³Çocuklarınız, son cesediniz çöle serilene dek kırk yıl çölde çobanlık edecek, sizin sadakatsizliğinizin cezasını çekecekler. ³⁴Ülkeyi araştırdığınız günlerin sayısınca—kırk gün—her gün için bir yıl olmak üzere, kırk yıl suçunuzun cezasını çekecek ve benim size karşı çıkışımı anlayacaksınız. ³⁵Ben, Babanız, konuştum: Bana karşı toplanan bütün bu kötü topluluğa bunu kesinlikle yapacağım—bu çölde tükenip orada ölecekler.›»

³⁶Musa'nın ülkeyi araştırmaya gönderdiği adamlar geri döndüklerinde, ülke hakkında kötü haber yayarak bütün topluluğu Musa'ya karşı söylenmeye kışkırttılar. ³⁷Ülke hakkında kötü haber yayan bu adamlar, Babamız'ın önünde salgın hastalıktan öldüler. ³⁸Ama ülkeyi araştırmaya giden adamlardan yalnızca Nun oğlu Yeşu ile Yefunne oğlu Kalev sağ kaldı.

³⁹Musa bu sözleri bütün İsrail halkına bildirince, halk büyük yas tuttu.

⁴⁰Sabah erkenden kalkıp dağın tepesine çıktılar ve, «İşte buradayız. Babamız'ın söz verdiği yere çıkacağız; çünkü günah işledik» dediler.

⁴¹Ama Musa şöyle dedi: «Neden şimdi Babamız'ın buyruğuna karşı geliyorsunuz? Bu başarıya ulaşmayacak. ⁴²Çıkmayın, çünkü Babamız aranızda değil; yoksa düşmanlarınızın önünde bozguna uğrarsınız. ⁴³Çünkü Amalekliler'le Kenanlılar orada, karşınızdalar; kılıçtan geçirileceksiniz. Babamız'ın ardınca gitmekten döndüğünüz için, O da sizinle olmayacak.»

⁴⁴Yine de küstahça dağlık bölgenin tepesine çıkmaya kalkıştılar; oysa Babamız'ın Antlaşma Sandığı da Musa da ordugahtan ayrılmadı. ⁴⁵Bunun üzerine o dağlık bölgede yaşayan Amalekliler'le Kenanlılar aşağı inip onları vurdular ve Horma'ya dek bozguna uğrattılar.