'Ya'ya Suka Tayar wa Ubansu

Isra'ila suka yi kuka suna so su koma Masar, Ubansu kuma ya kira wannan raini bayan dukan abin da ya nuna musu. Musa ya yi roƙo bisa ga halinsa — mai jinkirin fushi, mai yalwar ƙauna — ya kuwa sami gafara, amma wannan zamani zai mutu a cikin jeji.

Babi na 14.

Sai dukan taron jama'a suka ɗaga muryoyinsu suka yi ihu, mutane kuwa suka yi kuka a daren nan. Dukan Isra'ilawa suka yi gunaguni a kan Musa da Haruna; dukan jama'a suka ce musu, “Da ma mun mutu a ƙasar Masar, ko kuwa mun mutu a wannan jeji! “Don me Ubanmu yake kawo mu wannan ƙasa domin mu mutu da takobi? Matanmu da 'ya'yanmu za su zama ganima. Ba zai fi kyau mu koma Masar ba?” Suka ce wa juna, “Bari mu naɗa shugaba mu koma Masar.”

Sai Musa da Haruna suka faɗi rubda ciki a gaban dukan taron jama'ar Isra'ila.

Yoshuwa ɗan Nun da Kaleb ɗan Yefunne, cikin waɗanda suka leƙo ƙasar, suka yayyage tufafinsu. Suka ce wa dukan jama'ar Isra'ila, “Ƙasar da muka ratsa muka leƙa tana da kyau ƙwarai. “Idan Ubanmu ya ji daɗinmu, zai kawo mu cikin wannan ƙasa ya ba mu ita, ƙasa mai zub da madara da zuma. “Sai dai kada ku tayar wa Ubanmu, kada kuma ku ji tsoron mutanen ƙasar—abinci ne a gare mu. Garkuwarsu ta tafi; Ubanmu yana tare da mu. Kada ku ji tsoronsu.”

Dukan jama'a suka yi kira a jajjefe Yoshuwa da Kaleb da duwatsu. Sai ɗaukakar Ubanmu ta bayyana a tentin sujada ga dukan mutanen Isra'ila.

Ubanmu ya ce wa Musa, “Har yaushe wannan mutane za su rena ni? Har yaushe kuma ba za su gaskata da ni ba, duk da dukan ayyukan al'ajabi da na yi a cikinsu? “Zan buge su da annoba in kuma kawar da su, sa'an nan in maishe ka al'umma mafi girma da ƙarfi fiye da su.”

Musa Ya Yi Roƙo ga Uba

Amma Musa ya ce wa Ubanmu, “Masarawa za su ji labari, gama ka fito da wannan mutane daga cikinsu da ƙarfinka, “za su kuwa gaya wa mazaunan wannan ƙasa, waɗanda suka ji cewa kai, Ubanmu, kana cikin wannan mutane, cewa an gan ka, Ubanmu, ido da ido, girgijenka kuma yana tsaye a bisansu, kana kuma gabansu cikin ginshiƙin girgije da rana, da ginshiƙin wuta da dare. “Idan ka kashe wannan mutane gaba ɗaya, al'umman da suka ji sunanka za su ce, “‘Domin Allah bai iya kawo wannan mutane cikin ƙasar da ya rantse musu ba, ya karkashe su a jeji.’ “Yanzu kuwa, ina roƙonka, bari ikon Uba Mai Iko Dukka yă zama mai girma, yadda ka faɗa, kana cewa, “‘Ubanmu mai jinkirin fushi ne, mai yalwar madawwamiyar ƙauna, mai gafarta laifi da kuskure—amma ba zai ƙyale mai laifi ba ko kaɗan, yana kawo zunubin ubanni a kan 'ya'ya har tsara ta uku da ta huɗu.’ “Ina roƙonka, ka gafarta laifin wannan mutane bisa girman madawwamiyar ƙaunarka, kamar yadda ka gafarta musu tun daga Masar har yanzu.”

Sai Ubanmu ya ce, “Na gafarta, bisa ga maganarka.

“Amma gaskiya, muddin ina raye, kuma yadda dukan duniya za ta cika da ɗaukakata, lalle dukan mutanen da suka ga ɗaukakata da ayyukan al'ajabin da na yi a Masar da kuma a jeji, duk da haka suka gwada ni sau goma ba su kuwa saurari muryata ba, ba za su ga ƙasar da na rantse wa ubanninsu ba. Babu wani cikin waɗanda suka rena ni da zai gan ta. Amma bawana Kaleb yana da wani ruhu dabam ya kuma bi ni da dukan zuciyarsa—zan kawo shi cikin ƙasar da ya shiga, zuriyarsa kuma za su gāje ta. Amalekawa da Kan'aniyawa suna zaune a kwaruruka. Gobe, ku juya ku nufi jeji wajen Jar Teku.”

Ubanmu ya yi magana da Musa da Haruna, yana cewa,

“Har yaushe wannan muguwar jama'a za su yi gunaguni a kan ni? Na ji gunagunin Isra'ilawa a kan ni. “Ku gaya musu, ‘Muddin ina raye, in ji Ubanmu, zan yi muku daidai yadda na ji kuka faɗa:

‘Gawawwakinku za su faɗi a wannan jeji—dukanku da aka ƙidaya, dukan yawanku, 'yan shekara ashirin zuwa sama, waɗanda suka yi gunaguni a kan ni. Babu wani cikinku da zai shiga ƙasar da na rantse zan zaunar da ku a cikinta, sai dai Kaleb ɗan Yefunne da Yoshuwa ɗan Nun. Amma ƙananan yaranku, waɗanda kuka ce za su zama ganima, zan kawo su; za su kuwa san ƙasar da kuka ƙi. Amma ku kuwa, za ku mutu ku faɗi a wannan jeji. 'Ya'yanku za su zama makiyaya a jeji shekara arba'in, suna ɗaukar rashin amincinku, har sai na ƙarshe cikin gawawwakinku ya kwanta a jeji. Kamar yawan kwanakin da kuka leƙo ƙasar—kwana arba'in—kwana ɗaya don shekara ɗaya, za ku ɗauki laifinku shekara arba'in, ku kuma san gāba ta da ku. Ni, Ubanku, na faɗa: lalle zan yi haka ga dukan wannan muguwar jama'a da suka taru gāba da ni—za su ƙare a wannan jeji, su kuma mutu a nan.’”

Mutanen da Musa ya aika su leƙo ƙasar suka dawo, suka sa dukan jama'a suka yi gunaguni a kan Musa da mummunan labari game da ƙasar. Mutanen da suka kawo mummunan labarin ƙasar suka mutu ta wurin annoba a gaban Ubanmu. Amma Yoshuwa ɗan Nun da Kaleb ɗan Yefunne suka tsira, cikin mutanen da suka je leƙa ƙasar.

Da Musa ya faɗa waɗannan maganganu ga dukan 'ya'yan Isra'ila, sai mutane suka yi baƙin ciki ƙwarai.

Suka tashi da sassafe suka hau kan dutsen, suna cewa, “Ga mu nan. Za mu hau zuwa wurin da Ubanmu ya yi alkawari, gama mun yi zunubi.”

Amma Musa ya ce, “Don me yanzu kuke taka umarnin Ubanmu? Ba zai yi nasara ba. “Kada ku hau, gama Ubanmu ba ya cikinku, in ba haka ba za a buge ku a gaban abokan gābanku. “Gama Amalekawa da Kan'aniyawa suna can gabanku; za ku mutu da takobi. Tun da kuka juya baya daga bin Ubanmu, ba zai kasance tare da ku ba.”

Amma suka yi ƙarfin hali suka hau zuwa ƙwanƙolin ƙasar tudu, ko da yake akwatin alkawarin Ubanmu da Musa ba su rabu da sansanin ba. Sai Amalekawa da Kan'aniyawa da suke zaune a wannan ƙasar tudu suka sauko, suka buge su, suka ragargaza su har Horma.