Sahroda 14 FHB Father's Heart Bible™

14 ¹Shunda butun jamoa ovozini koʻtarib faryod qildi, oʻsha kecha xalq yigʻladi. ²Butun Isroil xalqi Muso bilan Horunga qarshi norozilik bildirdi. Jamoaning hammasi ularga shunday dedi: “Qaniydi, Misr yurtida oʻlib ketganimizda, yoki shu sahroda oʻlib ketganimizda edi! ³Nega Otamiz bizni qilichdan halok boʻlishimiz uchun bu yurtga olib kelyapti? Xotinlarimiz va bolalarimiz oʻlja boʻladi. Misrga qaytganimiz yaxshi emasmi?” ⁴Ular bir-biriga: “Oʻzimizga boshliq tayinlab, Misrga qaytaylik”, — deyishdi.

⁵Shunda Muso bilan Horun butun Isroil jamoasi oldida yuztuban yiqildi.

⁶Yurtni kuzatib kelganlar orasida boʻlgan Nun oʻgʻli Yoshua bilan Yafunna oʻgʻli Xolib kiyimlarini yirtdilar. ⁷Ular butun Isroil jamoasiga shunday dedilar: “Biz kezib chiqqan va koʻzdan kechirgan yurt juda ham yaxshi. ⁸Agar Otamiz bizdan rozi boʻlsa, U bizni bu yurtga olib kiradi va sut va asal oqib yotgan bu yurtni bizga beradi. ⁹Faqat Otamizga qarshi isyon koʻtarmanglar va bu yurt xalqidan qoʻrqmanglar — ular biz uchun yemdir. Ularning himoyasi yoʻqoldi, Otamiz esa biz bilandir. Ulardan qoʻrqmanglar.”

¹⁰Butun jamoa Yoshua bilan Xolibni toshboʻron qilishga chaqirdi. Shunda Otamizning ulugʻvorligi uchrashuv chodirida butun Isroil xalqiga zohir boʻldi.

¹¹Otamiz Musoga dedi: “Bu xalq qachongacha Meni mensimaydi? Ularning orasida koʻrsatgan barcha alomatlarimga qaramay, ular qachongacha Menga ishonmaydi? ¹²Men ularni vabo bilan uraman va merosdan mahrum qilaman, soʻng seni ulardan kattaroq va kuchliroq xalq qilaman.”

Muso Otaga iltijo qiladi

¹³Lekin Muso Otamizga dedi: “Buni misrliklar eshitadi, chunki Sen bu xalqni Oʻz qudrating bilan ularning orasidan olib chiqqansan, ¹⁴ular esa bu yurt aholisiga aytadilar. Bu aholi eshitgan: Sen, ey Otamiz, bu xalq orasidasan; Sen, ey Otamiz, yuzma-yuz koʻrinasan; buluting ular ustida turadi; kunduzi bulut ustunida, tunda esa olov ustunida ularning oldida borasan. ¹⁵Agar Sen bu xalqni bir zumda oʻldirsang, shuhrating haqida eshitgan xalqlar shunday deydi: ¹⁶«Xudo bu xalqni ularga qasam ichib vaʼda qilgan yurtga olib kira olmagani uchun, ularni sahroda qirib tashladi.» ¹⁷Endi, iltijo qilaman, Sen aytganingdek, Hukmron Otaning qudrati ulugʻ boʻlsin. Sen shunday degansan: ¹⁸«Otamiz jahli tez chiqmaydigan, ahd sevgisiga toʻlib-toshgan, aybu gunohni kechiruvchidir — lekin aybdorni aslo jazosiz qoldirmaydi, otalarning gunohini bolalariga, uchinchi va toʻrtinchi avlodigacha yuklaydi.» ¹⁹Iltijo qilaman, Oʻz ahd sevgingning ulugʻligiga koʻra bu xalqning aybini kechirgin, Misrdan to shu kungacha ularni kechirib kelganingdek.”

²⁰Shunda Otamiz dedi: “Soʻzingga koʻra, Men kechirdim.

²¹Lekin chinini aytayki, Men barhayotdirman va butun yer yuzi Mening ulugʻvorligimga toʻladi, ²²Mening ulugʻvorligimni hamda Misrda va sahroda qilgan alomatlarimni koʻrgan, shunga qaramay Meni oʻn marta sinagan va Mening ovozimga quloq solmagan odamlarning hech biri, ²³otalariga qasam ichib vaʼda qilgan yurtimni aslo koʻrmaydi. Meni mensimaganlarning hech biri uni koʻrmaydi. ²⁴Lekin qulim Xolibda boshqacha ruh bor, u Menga toʻla ergashdi — Men uni oʻzi kirgan yurtga olib kiraman va uning nasli u yurtga ega boʻladi. ²⁵Amolek va Kanon xalqlari vodiylarda yashaydi. Ertaga orqangizga qaytib, Qizil dengiz tomon sahro sari yoʻl oling.”

²⁶Otamiz Muso bilan Horunga gapirib, shunday dedi:

²⁷“Bu yovuz jamoa qachongacha Menga qarshi noliydi? Isroil xalqining Menga qarshi nolishini eshitdim. ²⁸Ularga ayt: «Men barhayotdirman, — deydi Otamiz, — sizlar Mening qulogʻimga nima deganingizni eshitgan boʻlsam, aynan oʻshani sizlarga qilaman:

²⁹«Jasadlaringiz shu sahroda yiqiladi — Menga qarshi nolagan, yigirma yosh va undan yuqori yoshdagi, roʻyxatga olingan butun soningiz, hammangiz. ³⁰Yafunna oʻgʻli Xolib va Nun oʻgʻli Yoshuadan boshqa hech biringiz Men sizlarni joylashtirishga qasam ichgan yurtga kirmaydi. ³¹Lekin sizlar oʻlja boʻladi degan kichkintoylaringizni Men olib kiraman; ular sizlar rad etgan yurtni biladi. ³²Sizlarga kelsak, oʻzingiz shu sahroda oʻlib yiqilasiz. ³³Bolalaringiz sahroda qirq yil choʻponlik qiladi, oxirgi jasadingiz sahroda yotmaguncha, sizlarning sadoqatsizligingiz yukini koʻtaradi. ³⁴Yurtni kuzatgan kunlaringiz soniga koʻra — qirq kun — har bir kunga bir yildan, qirq yil aybingiz yukini koʻtarasiz va Mening sizlarga qarshi ekanligimni bilib olasiz. ³⁵Men, Otangiz, shuni aytdim: Menga qarshi toʻplangan bu butun yovuz jamoaga, albatta, shunday qilaman — ular shu sahroda tamom boʻladi va oʻsha yerda oʻladi.»”

³⁶Muso yurtni kuzatish uchun yuborgan odamlar qaytib kelib, yurt haqida yomon xabar tarqatish bilan butun jamoani Musoga qarshi nolishga undadilar. ³⁷Yurt haqida yomon xabar keltirgan odamlar Otamiz huzurida vabodan oʻldilar. ³⁸Lekin yurtni koʻzdan kechirishga borgan odamlar orasidan Nun oʻgʻli Yoshua bilan Yafunna oʻgʻli Xolib tirik qoldilar.

³⁹Muso bu soʻzlarni butun Isroil farzandlariga aytganida, xalq qattiq motam tutdi.

⁴⁰Ular erta tongda turib, togʻ choʻqqisiga chiqdilar va: “Mana, biz keldik. Otamiz vaʼda qilgan joyga chiqamiz, chunki biz gunoh qildik”, — deyishdi.

⁴¹Lekin Muso dedi: “Nega endi Otamizning amriga itoatsizlik qilyapsiz? Bu ish oʻngidan kelmaydi. ⁴²Chiqmanglar, chunki Otamiz orangizda emas, aks holda dushmanlaringiz oldida qirib tashlanasiz. ⁴³Zero, Amolek va Kanon xalqlari oʻsha yerda, sizlarning oldingizda turibdi; qilichdan halok boʻlasiz. Otamizga ergashishdan yuz oʻgirganingiz uchun, U sizlar bilan boʻlmaydi.”

⁴⁴Lekin ular togʻli oʻlkaning choʻqqisiga chiqishga jurʼat qildilar, garchi Otamizning ahd sandigʻi ham, Muso ham qarorgohdan jilmagan edi. ⁴⁵Shunda oʻsha togʻli oʻlkada yashovchi Amolek va Kanon xalqlari pastga tushib, ularni urdilar va Xormagacha quvib, tor-mor qildilar.