બાળકો પોતાના પિતા વિરુદ્ધ બળવો કરે છે
ઇઝરાયલ મિસર પાછા જવા માટે રડે છે, અને તેઓના પિતા તેમણે બતાવેલા સર્વ કાર્યો પછી એને તિરસ્કાર કહે છે. મૂસા તેમના સ્વભાવના આધારે — કોપ કરવામાં ધીમા, પ્રેમથી ભરપૂર — વિનંતી કરે છે અને ક્ષમા પામે છે, પણ એ પેઢી અરણ્યમાં જ મૃત્યુ પામશે.
14 1પછી આખી મંડળીએ પોતાનો અવાજ ઊંચો કરીને પોક મૂકી, અને તે રાત્રે લોકો રડ્યા. 2સર્વ ઇઝરાયલીઓએ મૂસા તથા હારુન વિરુદ્ધ કચકચ કરી; આખા સમાજે તેઓને કહ્યું, “કાશ અમે મિસર દેશમાં મરી ગયા હોત, અથવા કાશ આ અરણ્યમાં મરી ગયા હોત! 3આપણા પિતા અમને તલવારથી માર્યા જવા સારુ આ દેશમાં શા માટે લાવે છે? અમારી પત્નીઓ તથા બાળકો લૂંટ થશે. શું મિસર પાછા ફરવું વધારે સારું ન હોત?” 4અને તેઓએ એકબીજાને કહ્યું, “ચાલો આપણે એક આગેવાન નીમીને મિસર પાછા જઈએ.”
5ત્યારે મૂસા તથા હારુન ઇઝરાયલની આખી સભા આગળ ઊંધા મોઢે પડ્યા.
6દેશની જાસૂસી કરનારાઓમાંના નૂનના દીકરા યહોશુઆએ તથા યફૂન્નેના દીકરા કાલેબે પોતાનાં વસ્ત્રો ફાડ્યાં. 7તેઓએ આખા ઇઝરાયલી સમાજને કહ્યું, “જે દેશમાં થઈને અમે ગયા અને જેની તપાસ કરી તે અતિશય સારો છે. 8જો આપણા પિતા આપણા પર પ્રસન્ન થાય, તો તેઓ આપણને આ દેશમાં લઈ જશે અને તે આપણને આપશે, એવો દેશ જ્યાં દૂધ તથા મધ વહે છે. 9ફક્ત આપણા પિતા વિરુદ્ધ બળવો ન કરો, અને દેશના લોકોથી ન ડરો—તેઓ તો આપણા માટે ખોરાક છે. તેઓનું રક્ષણ જતું રહ્યું છે; આપણા પિતા આપણી સાથે છે. તેઓથી ન ડરો.”
10આખા સમાજે યહોશુઆને તથા કાલેબને પથ્થરે મારવાની માગણી કરી. ત્યારે આપણા પિતાનો મહિમા મુલાકાતમંડપ આગળ ઇઝરાયલના સર્વ લોકોને દેખાયો.
11અને આપણા પિતાએ મૂસાને કહ્યું, “આ લોકો ક્યાં સુધી મારો તિરસ્કાર કરશે? મેં તેઓમાં જે સર્વ ચિહ્નો કર્યાં છે તેમ છતાં તેઓ ક્યાં સુધી મારા પર વિશ્વાસ નહિ કરે? 12હું તેઓને મરકીથી મારીશ અને તેઓને વારસાથી વંચિત કરીશ, પછી તારાથી તેઓના કરતાં મોટી અને બળવાન પ્રજા બનાવીશ.”
મૂસા પિતાને આજીજી કરે છે
13પણ મૂસાએ આપણા પિતાને કહ્યું, “મિસરીઓ એ સાંભળશે, કેમ કે તમે તમારા સામર્થ્યથી આ લોકોને તેઓમાંથી બહાર લાવ્યા, 14અને તેઓ આ દેશના રહેવાસીઓને કહેશે, જેમણે સાંભળ્યું છે કે તમે, આપણા પિતા, આ લોકોની મધ્યે છો, કે તમે, આપણા પિતા, મોઢામોઢ દેખાઓ છો, કે તમારો મેઘ તેઓ પર રહે છે, અને દિવસે મેઘસ્તંભમાં તથા રાત્રે અગ્નિસ્તંભમાં તમે તેઓની આગળ ચાલો છો. 15જો તમે આ લોકોને એકસાથે મારી નાખો, તો જે પ્રજાઓએ તમારી કીર્તિ સાંભળી છે તેઓ કહેશે, 16‘ઈશ્વર આ લોકોને જે દેશ વિષે તેઓની આગળ સમ ખાધા હતા તેમાં લાવી શક્યા નહિ, માટે તેમણે તેઓને અરણ્યમાં મારી નાખ્યા.’ 17અને હવે, કૃપા કરીને, સાર્વભૌમ પિતાનું સામર્થ્ય મહાન થાઓ, જેમ તમે કહ્યું છે, એવું કહીને, 18‘આપણા પિતા ક્રોધ કરવામાં ધીમા છે, કરારના પ્રેમમાં ભરપૂર છે, દોષ તથા અપરાધ માફ કરનાર છે—તોપણ તેઓ દોષિતને મુક્ત કરશે જ નહિ, પિતાઓના પાપનો બદલો બાળકો પર ત્રીજી તથા ચોથી પેઢી સુધી લાવે છે.’ 19કૃપા કરીને તમારા કરારના પ્રેમની મહાનતા પ્રમાણે આ લોકોનો દોષ માફ કરો, જેમ તમે મિસરથી તે આજ સુધી તેઓને માફ કરતા આવ્યા છો.”
20ત્યારે આપણા પિતાએ કહ્યું, “તારા વચન પ્રમાણે મેં માફ કર્યું છે.
21“પણ ખરેખર, હું જીવું છું એ જેમ ખરું છે, અને જેમ આખી પૃથ્વી મારા મહિમાથી ભરાઈ જશે, 22તેમ નિશ્ચે જે સર્વ માણસોએ મારો મહિમા તથા જે ચિહ્નો મેં મિસરમાં અને અરણ્યમાં કર્યાં તે જોયાં, તોપણ દસ વાર મારી કસોટી કરી અને મારી વાણી સાંભળી નહિ, 23તેઓ જે દેશ વિષે મેં તેઓના પિતાઓની આગળ સમ ખાધા તે જોશે નહિ. મારો તિરસ્કાર કરનારાઓમાંનો કોઈ તે જોશે નહિ. 24પણ મારા સેવક કાલેબમાં જુદો આત્મા છે અને તે પૂરેપૂરી રીતે મારી પાછળ ચાલ્યો છે—જે દેશમાં તે ગયો તેમાં હું તેને લઈ જઈશ, અને તેના વંશજો તેનો કબજો લેશે. 25અમાલેકીઓ તથા કનાનીઓ ખીણોમાં રહે છે. કાલે ફરીને રાતા સમુદ્ર તરફના અરણ્યમાં જાઓ.”
26અને આપણા પિતાએ મૂસા તથા હારુનને કહ્યું,
27“આ દુષ્ટ મંડળી ક્યાં સુધી મારી વિરુદ્ધ કચકચ કરશે? ઇઝરાયલીઓ મારી વિરુદ્ધ જે કચકચ કરે છે તે મેં સાંભળી છે. 28તેઓને કહે, ‘આપણા પિતા કહે છે, હું જીવું છું, તમે જે બોલ્યા તે મેં સાંભળ્યું છે તે જ પ્રમાણે હું તમને કરીશ:
29‘તમારાં મૃતદેહ આ અરણ્યમાં પડશે—તમારામાંના ગણાયેલા સર્વ, તમારી આખી સંખ્યા, વીસ વર્ષના તથા તેથી ઉપરના, જેઓએ મારી વિરુદ્ધ કચકચ કરી. 30જે દેશમાં તમને વસાવવાના મેં સમ ખાધા તેમાં યફૂન્નેના દીકરા કાલેબ તથા નૂનના દીકરા યહોશુઆ સિવાય તમારામાંનો કોઈ પ્રવેશ કરશે નહિ. 31પણ તમારાં નાનાં બાળકો, જેઓ વિષે તમે કહ્યું કે તેઓ લૂંટ થશે, તેઓને હું અંદર લાવીશ; જે દેશનો તમે નકાર કર્યો તે તેઓ જાણશે. 32પણ તમે તો આ અરણ્યમાં મરીને પડશો. 33તમારાં છોકરાં અરણ્યમાં ચાળીસ વર્ષ ઘેટાંપાળકો થશે, અને તમારાં મૃતદેહોમાંનો છેલ્લો અરણ્યમાં પડી ન રહે ત્યાં સુધી તમારી બેવફાઈનો બોજો વેઠશે. 34જે દિવસો સુધી તમે દેશની જાસૂસી કરી—ચાળીસ દિવસ—તેમ એક વર્ષ માટે એક દિવસ પ્રમાણે, તમે ચાળીસ વર્ષ તમારો દોષ વેઠશો, અને મારો વિરોધ તમારી સામે કેવો છે તે જાણશો. 35હું, તમારા પિતા, બોલ્યો છું: મારી વિરુદ્ધ એકઠી થયેલી આ આખી દુષ્ટ સભાને હું નિશ્ચે આ પ્રમાણે કરીશ—તેઓ આ અરણ્યમાં નાશ પામશે, અને ત્યાં મરશે.’”
36દેશની જાસૂસી કરવા મૂસાએ જે માણસોને મોકલ્યા હતા તેઓ પાછા આવ્યા, અને તે વિષે ખરાબ ખબર આપીને આખા સમાજને મૂસા વિરુદ્ધ કચકચ કરાવી. 37જે માણસોએ દેશ વિષે ખરાબ ખબર આણી તેઓ આપણા પિતાની આગળ મરકીથી મરી ગયા. 38પણ દેશની તપાસ કરવા ગયેલા તે માણસોમાંથી નૂનના દીકરા યહોશુઆ તથા યફૂન્નેના દીકરા કાલેબ જીવતા રહ્યા.
39જ્યારે મૂસાએ આ વાતો સર્વ ઇઝરાયલપુત્રોને કહી, ત્યારે લોકોએ બહુ શોક કર્યો.
40તેઓ વહેલી સવારે ઊઠીને પહાડની ટોચ પર ચઢ્યા, અને કહ્યું, “આ અમે રહ્યા. આપણા પિતાએ જે જગાનું વચન આપ્યું તેના પર અમે ચઢી જઈશું, કેમ કે અમે પાપ કર્યું છે.”
41પણ મૂસાએ કહ્યું, “તમે હમણાં આપણા પિતાની આજ્ઞાનું ઉલ્લંઘન શા માટે કરો છો? તે સફળ નહિ થાય. 42ઉપર ન ચઢો, કેમ કે આપણા પિતા તમારી મધ્યે નથી, રખેને તમે તમારા શત્રુઓ આગળ માર્યા જાઓ. 43કેમ કે અમાલેકીઓ તથા કનાનીઓ ત્યાં તમારી આગળ છે; તમે તલવારથી માર્યા જશો. તમે આપણા પિતાની પાછળ ચાલવાથી પાછા ફર્યા છો, માટે તેઓ તમારી સાથે રહેશે નહિ.”
44પણ તેઓ ધૃષ્ટતા કરીને પહાડી પ્રદેશની ટોચ પર ચઢ્યા, જોકે આપણા પિતાના કરારનો કોશ તથા મૂસા છાવણીમાંથી ખસ્યા નહિ. 45ત્યારે તે પહાડી પ્રદેશમાં રહેનારા અમાલેકીઓ તથા કનાનીઓએ ઊતરીને તેઓને માર્યા, અને હોર્મા સુધી તેઓને કચડી નાખ્યા.