ഉൽപത്തി 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹പകലിന്റെ ഉഷ്ണസമയത്ത് അബ്രാഹാം തന്റെ കൂടാരവാതിൽക്കൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് മമ്രേയിലെ കരുവേലകങ്ങൾക്കരികെ അദ്ദേഹത്തിനു പ്രത്യക്ഷനായി. ^a a v1 പഴയനിയമത്തിലുടനീളം നമ്മുടെ പിതാവ് തന്റെ മക്കൾക്കു കാണാവുന്ന രൂപങ്ങളിൽ പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു — മനുഷ്യരായി, അഗ്നിയിലും മേഘത്തിലും, ഒരു ദൂതനായി. ഇവിടെ അബ്രാഹാമിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നത് നമ്മുടെ പിതാവാണ്; എന്നും തന്റെ മക്കളെ സ്നേഹത്തോടെ അന്വേഷിച്ചുവന്ന അവിടുന്നുതന്നെ. ²അദ്ദേഹം തലയുയർത്തി നോക്കിയപ്പോൾ തനിക്കരികെ മൂന്നു പുരുഷന്മാർ നിൽക്കുന്നതു കണ്ടു. അവരെ കണ്ട് കൂടാരവാതിൽക്കൽനിന്ന് അവരെ എതിരേൽക്കാൻ ഓടിച്ചെന്ന് നിലംവരെ കുനിഞ്ഞു വണങ്ങി. ³അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “എന്റെ നാഥനായ പിതാവേ, അങ്ങയുടെ തിരുമുമ്പിൽ എനിക്കു കൃപ ലഭിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അങ്ങയുടെ ദാസനെ കടന്നുപോകരുതേ. ⁴അല്പം വെള്ളം കൊണ്ടുവരട്ടെ; നിങ്ങളുടെ കാലുകൾ കഴുകി വൃക്ഷത്തണലിൽ വിശ്രമിക്കുവിൻ. ⁵നിങ്ങൾ അങ്ങോട്ടു പോകുംമുമ്പ് ഒരു കഷണം അപ്പം കൊണ്ടുവരട്ടെ; നിങ്ങൾ ഉന്മേഷം പ്രാപിക്കുവിൻ; നിങ്ങൾ അടിയന്റെ അടുക്കൽ വന്നുവല്ലോ.” അവർ പറഞ്ഞു: “നീ പറഞ്ഞതുപോലെ ചെയ്യുക.”

⁶അബ്രാഹാം കൂടാരത്തിൽ സാറയുടെ അടുക്കൽ ബദ്ധപ്പെട്ടുചെന്ന് പറഞ്ഞു: “വേഗം, ഏകദേശം ഇരുപത്തിയഞ്ച് റാത്തൽ നേരിയ മാവ് എടുത്തു കുഴച്ച് അപ്പമുണ്ടാക്കുക.” ⁷അബ്രാഹാം കന്നുകാലിക്കൂട്ടത്തിലേക്ക് ഓടിച്ചെന്ന് മൃദുവും നല്ലതുമായ ഒരു കാളക്കുട്ടിയെ എടുത്ത് ബാല്യക്കാരന് കൊടുത്തു; അവൻ അതിനെ വേഗം പാകപ്പെടുത്തി. ⁸അദ്ദേഹം തൈരും പാലും പാകപ്പെടുത്തിയ കാളക്കുട്ടിയെയും എടുത്ത് അവരുടെ മുമ്പിൽ വെച്ചു; അവർ ഭക്ഷിക്കുമ്പോൾ വൃക്ഷത്തണലിൽ അവർക്കരികെ നിന്നു.

⁹അവർ അദ്ദേഹത്തോടു ചോദിച്ചു: “നിന്റെ ഭാര്യ സാറ എവിടെ?” “അതാ, കൂടാരത്തിൽ,” എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു.

¹⁰അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തു: “അടുത്ത വർഷം ഈ സമയത്ത് ഞാൻ നിശ്ചയമായും നിന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിവരും; അപ്പോൾ നിന്റെ ഭാര്യ സാറയ്ക്ക് ഒരു മകൻ ഉണ്ടാകും.” അവിടുത്തെ പിന്നിൽ കൂടാരവാതിൽക്കൽ സാറ ഇതു ശ്രദ്ധിച്ചുകേട്ടു.

¹¹അബ്രാഹാമും സാറയും വൃദ്ധരും വയസ്സു ചെന്നവരും ആയിരുന്നു; സാറയ്ക്ക് സ്ത്രീകൾക്കുള്ള മുറ നിന്നുപോയിരുന്നു. ¹²സാറ ഉള്ളിൽ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ക്ഷയിച്ചുപോയശേഷം, എന്റെ നാഥനും വൃദ്ധനായിരിക്കെ, എനിക്കു സുഖാനുഭവം ഉണ്ടാകുമോ?”

¹³അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് അബ്രാഹാമിനോട് അരുളിച്ചെയ്തു: “‘വൃദ്ധയായ ഞാൻ യഥാർഥത്തിൽ ഒരു കുഞ്ഞിനെ പ്രസവിക്കുമോ?’ എന്നു പറഞ്ഞ് സാറ ചിരിച്ചത് എന്തുകൊണ്ട്? ¹⁴നിന്റെ പിതാവിന് അസാധ്യമായി എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ? അടുത്ത വർഷം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയത്ത് ഞാൻ നിന്റെ അടുക്കൽ മടങ്ങിവരും; അപ്പോൾ സാറയ്ക്ക് ഒരു മകൻ ഉണ്ടാകും.”

¹⁵സാറ ഭയപ്പെട്ടതിനാൽ “ഞാൻ ചിരിച്ചില്ല” എന്നു പറഞ്ഞ് നിഷേധിച്ചു. “അല്ല, നീ ചിരിച്ചു” എന്ന് അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു.

സൊദോമിനു നേരേ നോക്കുന്നു

¹⁶ആ പുരുഷന്മാർ അവിടെനിന്നു പുറപ്പെട്ട് സൊദോമിനു നേരേ താഴോട്ടു നോക്കി; അബ്രാഹാം അവരെ യാത്രയയക്കാൻ അവരോടൊപ്പം നടന്നു.

¹⁷അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തു: “ഞാൻ ചെയ്യാനിരിക്കുന്ന കാര്യം അബ്രാഹാമിൽനിന്നു ഞാൻ മറച്ചുവെക്കുമോ? ¹⁸അബ്രാഹാം തീർച്ചയായും വലുതും ബലവത്തുമായ ഒരു ജനതയായിത്തീരുകയും ഭൂമിയിലെ സകല ജനതകളും അവൻ മുഖാന്തരം അനുഗ്രഹിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുമല്ലോ. ¹⁹നീതിയും ന്യായവും പ്രവർത്തിച്ച് എന്റെ വഴി കാത്തുകൊള്ളാൻ അവൻ തന്റെ മക്കളോടും തനിക്കുശേഷമുള്ള തന്റെ കുടുംബത്തോടും കല്പിക്കേണ്ടതിന്, ഞാൻ അബ്രാഹാമിനോടു വാഗ്ദാനം ചെയ്തത് നിറവേറ്റേണ്ടതിന്, ഞാൻ അവനെ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നു.” ²⁰അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തു: “സൊദോമിനും ഗൊമോറയ്ക്കും എതിരേയുള്ള നിലവിളി വലുതാകുന്നു; അവരുടെ പാപം അതിഗൗരവമുള്ളത്. ²¹എന്റെ അടുക്കൽ എത്തിയ നിലവിളി പറയുന്നതുപോലെ അവർ പൂർണമായും പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നു ഞാൻ ഇറങ്ങിച്ചെന്നു കാണും; ഇല്ലെങ്കിൽ, ഞാൻ അതറിയും.”

²²അങ്ങനെ ആ പുരുഷന്മാർ അവിടെനിന്നു തിരിഞ്ഞ് സൊദോമിനു നേരേ പോയി; എന്നാൽ അബ്രാഹാം നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ മുമ്പിൽ നിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. ²³അപ്പോൾ അബ്രാഹാം അടുത്തുചെന്നു പറഞ്ഞു: “ദുഷ്ടന്മാരോടൊപ്പം നീതിമാന്മാരെയും അങ്ങ് യഥാർഥത്തിൽ നശിപ്പിച്ചുകളയുമോ? ²⁴പട്ടണത്തിൽ അമ്പതു നീതിമാന്മാർ ഉണ്ടെന്നിരിക്കട്ടെ—അതിലുള്ള ആ അമ്പതു നീതിമാന്മാർ നിമിത്തം ആ സ്ഥലത്തോടു ക്ഷമിക്കാതെ അങ്ങ് അതിനെ യഥാർഥത്തിൽ നശിപ്പിച്ചുകളയുമോ? ²⁵നീതിമാന്മാരെ ദുഷ്ടന്മാരോടൊപ്പം ഒരുപോലെ കരുതി കൊല്ലുന്നത് അങ്ങയിൽനിന്ന് ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ! അങ്ങയിൽനിന്ന് അത് ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ! സർവഭൂമിയുടെയും ന്യായാധിപതി നീതി പ്രവർത്തിക്കയില്ലയോ?”

²⁶നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തു: “സൊദോം പട്ടണത്തിനുള്ളിൽ അമ്പതു നീതിമാന്മാരെ ഞാൻ കണ്ടെത്തിയാൽ, അവർ നിമിത്തം ആ സ്ഥലത്തോടു മുഴുവനും ഞാൻ ക്ഷമിക്കും.”

²⁷അബ്രാഹാം പറഞ്ഞു: “പൊടിയും വെണ്ണീറുമായ ഞാൻ എന്റെ നാഥനായ പിതാവിനോടു സംസാരിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

²⁸ആ അമ്പതു നീതിമാന്മാരിൽ അഞ്ചുപേർ കുറഞ്ഞുവെന്നിരിക്കട്ടെ. അഞ്ചുപേർ നിമിത്തം അങ്ങ് പട്ടണം മുഴുവനും നശിപ്പിക്കുമോ?” അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തു: “അവിടെ നാല്പത്തിയഞ്ചുപേരെ ഞാൻ കണ്ടെത്തിയാൽ ഞാൻ അതിനെ നശിപ്പിക്കയില്ല.”

²⁹അദ്ദേഹം വീണ്ടും അവിടുത്തോടു സംസാരിച്ചു: “അവിടെ നാല്പതുപേരെ കണ്ടെത്തിയെന്നിരിക്കട്ടെ.” അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു: “നാല്പതുപേർ നിമിത്തം ഞാൻ അതു ചെയ്കയില്ല.”

³⁰അബ്രാഹാം പറഞ്ഞു: “എന്റെ നാഥനായ പിതാവ് കോപിക്കരുതേ; ഞാൻ സംസാരിക്കട്ടെ. അവിടെ മുപ്പതുപേരെ കണ്ടെത്തിയെന്നിരിക്കട്ടെ.” അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു: “അവിടെ മുപ്പതുപേരെ ഞാൻ കണ്ടെത്തിയാൽ ഞാൻ അതു ചെയ്കയില്ല.”

³¹അബ്രാഹാം പറഞ്ഞു: “എന്റെ നാഥനായ പിതാവിനോടു സംസാരിക്കാൻ ഞാൻ ധൈര്യപ്പെട്ടിരിക്കെ, അവിടെ ഇരുപതുപേരെ മാത്രം കണ്ടെത്തിയെന്നിരിക്കട്ടെ.” അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു: “ഇരുപതുപേർ നിമിത്തം ഞാൻ അതിനെ നശിപ്പിക്കയില്ല.”

³²പിന്നെ അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു: “എന്റെ നാഥനായ പിതാവ് കോപിക്കരുതേ; ഒരിക്കൽക്കൂടി മാത്രം ഞാൻ സംസാരിക്കട്ടെ: അവിടെ പത്തുപേരെ മാത്രം കണ്ടെത്തിയെന്നിരിക്കട്ടെ.” അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് അരുളിച്ചെയ്തു: “പത്തുപേർ നിമിത്തം ഞാൻ അതിനെ നശിപ്പിക്കയില്ല.”

³³നമ്മുടെ പിതാവ് അബ്രാഹാമിനോടു സംസാരിച്ചുതീർന്നപ്പോൾ അവിടുന്ന് പോയി; അബ്രാഹാം തന്റെ സ്ഥലത്തേക്കു മടങ്ങി.