Ibtido 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Kun issigʻida Ibrohim oʻz chodiri eshigi oldida oʻtirganda, Otamiz unga Mamre emanzorida zohir boʻldi. ^a a v1 Butun Eski Ahd davomida Otamiz farzandlari uchrasha oladigan koʻrinishlarda — insonlar sifatida, olov va bulut ichida, elchi sifatida zohir boʻladi. Bu yerda Ibrohim oldiga kelgan Zot — Otamizdir, U doimo farzandlarini sevgi bilan izlab kelgan. ²U boshini koʻtarib, oldida turgan uch kishini koʻrdi. Ularni koʻrib, chodiri eshigidan ularni kutib olish uchun yugurdi va yergacha egilib taʼzim qildi. ³U dedi: “Ey Hukmron Otam, agar Sening nazaringga tushgan boʻlsam, qulingning yonidan oʻtib ketmagin. ⁴Ozgina suv keltirilsin, oyoqlaringizni yuving, daraxt ostida dam oling. ⁵Bir burda non keltiray, yoʻlingizda davom etishdan oldin koʻnglingizni yayratib oling; axir qulingiznikiga kelibsizlar.” Ular: “Aytganingdek qilaver,” deyishdi.

⁶Ibrohim shoshib chodirga, Soraning oldiga kirib dedi: “Tez boʻl, qariyb yigirma besh funt sifatli un olib, xamir qorib, non yop.” ⁷Ibrohim poda tomon yugurib, mayin, yaxshi bir buzoqni olib, xizmatkoriga berdi; u esa buzoqni shay qilishga shoshildi. ⁸U qatiq, sut va tayyorlangan buzoqni olib, mehmonlar oldiga qoʻydi; ular yeb oʻtirgan payt, daraxt tagida ularning yonida turdi.

⁹Ular undan: “Xotining Sora qayerda?” deb soʻrashdi. “Mana, chodirda,” dedi u.

¹⁰Shunda Otamiz dedi: “Kelasi yili shu paytda huzuringga albatta qaytib kelaman, xotining Soraning oʻgʻli boʻladi.” Sora esa Uning orqasidagi chodir eshigi oldida quloq solib turardi.

¹¹Ibrohim bilan Sora qarigan, yoshi ulgʻaygan edi; Sora allaqachon hayzdan qolgan edi. ¹²Sora ichida kulib: “Shuncha qariganimdan keyin, erim ham qari boʻla turib, menga rohat nasib qilarmidi?” dedi.

¹³Shunda Otamiz Ibrohimga dedi: “Nega Sora «Shu qariganimda rostdan ham bola tugʻarmidim?» deb kuldi? ¹⁴Otang uchun imkonsiz biror ish bormi? Kelasi yili belgilangan vaqtda huzuringga qaytib kelaman, Soraning oʻgʻli boʻladi.”

¹⁵Sora qoʻrqib ketganidan: “Men kulganim yoʻq,” deb tonib oldi. U esa: “Yoʻq, kulding,” dedi.

Sadom tomonga nazar

¹⁶Mehmonlar u yerdan joʻnab, Sadom tomonga nazar soldilar; Ibrohim esa ularni kuzatib qoʻyish uchun ular bilan birga yoʻlga chiqdi.

¹⁷Otamiz esa dedi: “Men qilmoqchi boʻlgan ishni Ibrohimdan yashirarmidim, ¹⁸axir Ibrohim buyuk va qudratli xalq boʻladi-ku, yer yuzidagi barcha xalqlar u orqali baraka topadi-ku? ¹⁹Chunki Men uni tanladim, toki u oʻzidan keyin farzandlariyu xonadonini adolatli va toʻgʻri ish tutib, Mening yoʻlimni tutishga undasin; shunda Ibrohimga bergan vaʼdamni amalga oshiraman.” ²⁰Shunda Otamiz dedi: “Sadom va Gomoraga qarshi faryod juda kuchli, ularning gunohi esa nihoyatda ogʻir. ²¹Men tushib, ular haqiqatan ham Menga yetib kelgan faryod aytganidek ish qilgan-qilmaganini koʻraman; agar unday boʻlmasa, bilib olaman.”

²²Shunday qilib, mehmonlar u yerdan burilib, Sadom tomon yoʻl oldilar; Ibrohim esa Otamiz huzurida turaverdi. ²³Shunda Ibrohim yaqinroq kelib dedi: “Nahotki Sen solihlarni fosiqlar bilan birga qirib tashlasang? ²⁴Aytaylik, shaharda ellikta solih bor boʻlsa — nahotki Sen oʻsha yerni, undagi ellikta solih haqi-hurmati ayamay, qirib tashlasang? ²⁵Solihni fosiq bilan birga oʻldirib, ularni teng koʻrmoq Sendan yiroq boʻlsin! Bunday ish Sendan yiroq boʻlsin! Butun yer yuzining Hakami adolat qilmasmi?”

²⁶Otamiz dedi: “Agar Sadom shahrida ellikta solih topsam, ular haqi butun joyni ayab qoldiraman.”

²⁷Ibrohim dedi: “Men chang-u tuproq boʻla turib, Hukmron Otamga soʻz aytishga jurʼat qildim.

²⁸Aytaylik, ellikta solihdan beshtasi kam boʻlsa. Beshta odam uchun butun shaharni yoʻq qilasanmi?” Otamiz: “Agar u yerda qirq beshta topsam, yoʻq qilmayman,” dedi.

²⁹U yana Unga soʻz aytib dedi: “Aytaylik, u yerda qirqta topilsa.” U: “Qirqta haqi buni qilmayman,” dedi.

³⁰Ibrohim dedi: “Hukmron Otam gʻazablanmasin, men soʻzlay. Aytaylik, u yerda oʻttizta topilsa.” U: “Agar u yerda oʻttizta topsam, buni qilmayman,” dedi.

³¹Ibrohim dedi: “Hukmron Otamga soʻz aytishga jurʼat qilgan ekanman, aytaylik, u yerda faqat yigirmata topilsa.” U: “Yigirmata haqi uni yoʻq qilmayman,” dedi.

³²Soʻng u dedi: “Hukmron Otam gʻazablanmasin, faqat yana bir marta soʻzlay: aytaylik, u yerda faqat oʻnta topilsa.” Otamiz: “Oʻnta haqi uni yoʻq qilmayman,” dedi.

³³Otamiz Ibrohim bilan gaplashib boʻlgach, ketdi; Ibrohim esa oʻz joyiga qaytdi.