Genesis 18 FHB Father's Heart Bible™

18 ¹Ons Vader het aan Abraham verskyn by die eikebome van Mamre terwyl hy in die hitte van die dag by die ingang van sy tent gesit het. ^a a v1 Dwarsdeur die Ou Testament verskyn ons Vader in gestaltes wat sy kinders kan ontmoet — as manne, in vuur en wolk, as ’n boodskapper. Die Een wat hier na Abraham toe kom, is ons Vader, wat sy kinders nog altyd met liefde nagejaag het. ²Hy het opgekyk en drie manne naby hom sien staan. Toe hy hulle sien, het hy van die ingang van sy tent af gehardloop om hulle te ontmoet, en hy het tot op die grond gebuig. ³Hy het gesê: “My soewereine Vader, as ek guns in u oë gevind het, moet tog nie by u dienskneg verbygaan nie. ⁴Laat ’n bietjie water gebring word om u voete te was, en rus onder die boom. ⁵Laat my ’n stukkie brood bring sodat u uself kan verkwik voordat u verder gaan, want u het mos na u dienskneg toe gekom.” Hulle het gesê: “Doen soos jy gesê het.”

⁶Abraham het haastig na die tent toe gegaan, na Sara, en gesê: “Gou, neem omtrent vyf en twintig pond fynmeel, knie dit en maak brood.” ⁷Abraham het na die beeskudde gehardloop, ’n mals, goeie kalf gevat en dit vir die dienskneg gegee, wat dit haastig voorberei het. ⁸Hy het dikmelk, melk en die kalf wat voorberei is, geneem en dit voor die manne neergesit, en toe het hy by hulle onder die boom gestaan terwyl hulle geëet het.

⁹Hulle het hom gevra: “Waar is Sara, jou vrou?” “Daar, in die tent,” het hy gesê.

¹⁰Toe sê ons Vader: “Ek sal verseker oor ’n jaar, teen hierdie tyd, na jou toe terugkom, en Sara, jou vrou, sal ’n seun hê.” Sara het by die ingang van die tent agter hom geluister.

¹¹Abraham en Sara was oud, op hoë leeftyd; Sara het opgehou om te menstrueer. ¹²Sara het by haarself gelag en gesê: “Noudat ek verweer is, sal ek nog genot hê, terwyl my heer ook oud is?”

¹³Toe sê ons Vader vir Abraham: “Waarom het Sara gelag en gesê: ‘Sal ek werklik ’n kind baar, oud soos ek is?’ ¹⁴Is enigiets te moeilik vir jou Vader? Ek sal op die bepaalde tyd oor ’n jaar na jou toe terugkom, en Sara sal ’n seun hê.”

¹⁵Sara het dit ontken en gesê: “Ek het nie gelag nie,” want sy was bang. Hy het gesê: “Nee, jy het wel gelag.”

Uitkyk na Sodom toe

¹⁶Die manne het daarvandaan vertrek en afgekyk na Sodom toe, en Abraham het saam met hulle geloop om hulle weg te bring.

¹⁷Toe sê ons Vader: “Sal ek vir Abraham wegsteek wat ek gaan doen, ¹⁸want Abraham sal sekerlik ’n groot en magtige nasie word, en al die nasies van die aarde sal deur hom geseën word? ¹⁹Want ek het hom uitgekies, sodat hy sy kinders en sy huisgesin ná hom sal onderrig om my weg te volg deur te doen wat reg en regverdig is, sodat ek kan vervul wat ek vir Abraham beloof het.” ²⁰Toe sê ons Vader: “Die geroep teen Sodom en Gomorra is groot, en hulle sonde baie ernstig, ²¹daarom sal ek afgaan en kyk of hulle heeltemal gehandel het volgens die geroep wat my bereik het; en indien nie, sal ek dit weet.”

²²Die manne het toe daarvandaan weggedraai en na Sodom toe gegaan, terwyl Abraham bly staan het voor ons Vader. ²³Toe kom Abraham nader en sê: “Sal u werklik die regverdiges saam met die goddeloses wegvee? ²⁴Gestel daar is vyftig regverdiges in die stad—sal u dit werklik wegvee en nie die plek spaar ter wille van die vyftig regverdiges wat daarin is nie? ²⁵Dit sy ver van u om die regverdiges saam met die goddeloses dood te maak en hulle eenders te behandel! Dit sy ver van u! Sal die Regter van die hele aarde nie reg laat geskied nie?”

²⁶Ons Vader het gesê: “As ek vyftig regverdiges binne die stad Sodom vind, sal ek die hele plek ter wille van hulle spaar.”

²⁷Abraham het gesê: “Kyk, ek het dit gewaag om met my soewereine Vader te praat, al is ek net stof en as.

²⁸Gestel die vyftig regverdiges kom vyf kort. Sal u die hele stad vernietig oor vyf?” En ons Vader het gesê: “Ek sal dit nie vernietig as ek vyf en veertig daar vind nie.”

²⁹Hy het weer met hom gepraat: “Gestel daar word veertig gevind.” Hy het gesê: “Ter wille van die veertig sal ek dit nie doen nie.”

³⁰Abraham het gesê: “Laat my soewereine Vader tog nie toornig wees nie, en laat my praat. Gestel daar word dertig gevind.” Hy het gesê: “Ek sal dit nie doen as ek dertig daar vind nie.”

³¹Abraham het gesê: “Noudat ek dit gewaag het om met my soewereine Vader te praat, gestel daar word net twintig gevind.” Hy het gesê: “Ter wille van die twintig sal ek dit nie vernietig nie.”

³²Toe sê hy: “Laat my soewereine Vader tog nie toornig wees nie, laat my net nog een keer praat: gestel daar word net tien gevind.” En ons Vader het gesê: “Ter wille van die tien sal ek dit nie vernietig nie.”

³³Toe ons Vader klaar met Abraham gepraat het, het hy weggegaan; en Abraham het na sy plek toe teruggegaan.