ஆதியாகமம் 18

18 ¹ பகலின் வெப்பமான வேளையில் ஆபிரகாம் தன் கூடாரவாசலில் உட்கார்ந்திருந்தபோது, மம்ரேயின் கர்வாலி மரங்களருகே எங்கள் பிதா அவனுக்குக் காணப்பட்டார். ^a a v1 பழைய ஏற்பாட்டில் எங்கள் பிதா தம் பிள்ளைகள் சந்திக்கக்கூடிய உருவங்களில் தோன்றுகிறார் — மனிதர்களாக, அக்கினியிலும் மேகத்திலும், தூதுவராக. இங்கே ஆபிரகாமிடம் வருகிறவர் எங்கள் பிதாவே; அவர் என்றென்றும் தம் பிள்ளைகளை அன்போடு தேடிவந்தவர். ² அவன் நிமிர்ந்து பார்த்தபோது, மூன்று மனிதர் அருகில் நிற்பதைக் கண்டான். அவர்களைக் கண்டவுடன், அவன் தன் கூடாரவாசலிலிருந்து ஓடிச்சென்று அவர்களை எதிர்கொண்டு, தரைமட்டும் தலைவணங்கினான். ³ அவன், “என் ஆண்டவராகிய பிதாவே, உம்முடைய கண்களில் எனக்குத் தயவு கிடைத்ததானால், உம்முடைய அடியேனைவிட்டுக் கடந்துபோகாதிரும். ⁴ கொஞ்சம் தண்ணீர் கொண்டுவரப்படட்டும்; நீங்கள் உங்கள் கால்களைக் கழுவி, இந்த மரத்தின்கீழ் இளைப்பாறுங்கள். ⁵ நீங்கள் புத்துணர்வடையும்படி நான் கொஞ்சம் அப்பம் கொண்டுவருகிறேன்; பின்பு நீங்கள் உங்கள் வழியே போகலாம்; ஏனெனில் நீங்கள் உங்கள் அடியேனிடம் வந்திருக்கிறீர்களே” என்றான். அதற்கு அவர்கள், “நீ சொன்னபடியே செய்” என்றார்கள்.

⁶ அப்பொழுது ஆபிரகாம் கூடாரத்திற்குள் சாராளிடம் விரைந்து சென்று, “சீக்கிரமாய், ஏறக்குறைய இருபத்தைந்து ராத்தல் மெல்லிய மாவை எடுத்துப் பிசைந்து, அப்பம் சுடு” என்றான். ⁷ பின்பு ஆபிரகாம் மந்தையண்டைக்கு ஓடி, நல்ல இளங்கன்று ஒன்றைத் தெரிந்தெடுத்து, அதை ஒரு வேலைக்காரனிடம் கொடுத்தான்; அவன் அதை விரைவாக ஆயத்தம்பண்ணினான். ⁸ அவன் வெண்ணெயையும் பாலையும், ஆயத்தம்பண்ணப்பட்ட கன்றையும் எடுத்து அவர்களுக்கு முன்பாக வைத்தான். அவர்கள் புசிக்கும்போது அவன் மரத்தின்கீழ் அவர்களருகே நின்றுகொண்டிருந்தான்.

⁹ அவர்கள் அவனை நோக்கி, “உன் மனைவி சாராள் எங்கே?” என்று கேட்டார்கள். அதற்கு அவன், “அதோ, கூடாரத்தில் இருக்கிறாள்” என்றான்.

¹⁰ அப்பொழுது எங்கள் பிதா, “அடுத்த வருடம் இதே காலத்தில் நான் நிச்சயமாய் உன்னிடம் திரும்பிவருவேன்; அப்பொழுது உன் மனைவி சாராளுக்கு ஒரு குமாரன் பிறந்திருப்பான்” என்றார். சாராளோ அவருக்குப் பின்புறத்திலிருந்த கூடாரவாசலில் நின்று கேட்டுக்கொண்டிருந்தாள்.

¹¹ ஆபிரகாமும் சாராளும் வயது சென்றவர்களாய், முதிர்ந்த பிராயமுள்ளவர்களாய் இருந்தார்கள்; சாராளுக்குப் பிள்ளைபெறும் பருவமும் கடந்துபோயிருந்தது. ¹² ஆகையால் சாராள் தனக்குள்ளே சிரித்து, “நான் மூப்படைந்திருக்க, என் நாதனும் முதிர்ந்திருக்க, எனக்கு இப்பொழுது இந்த இன்பம் உண்டாகுமோ?” என்று நினைத்தாள்.

¹³ அப்பொழுது எங்கள் பிதா ஆபிரகாமை நோக்கி, “‘நான் மூப்படைந்திருக்க, மெய்யாகவே ஒரு பிள்ளையைப் பெறுவேனோ?’ என்று சொல்லி சாராள் ஏன் சிரித்தாள்? ¹⁴ ஆண்டவராகிய பிதாவுக்கு அரிதான காரியம் ஏதேனும் உண்டோ? குறித்த காலத்தில், அடுத்த வருடம் இதே காலத்தில், நான் உன்னிடம் திரும்பிவருவேன்; அப்பொழுது சாராளுக்கு ஒரு குமாரன் பிறந்திருப்பான்” என்றார்.

¹⁵ சாராள் பயந்து, “நான் சிரிக்கவில்லை” என்று மறுத்துச் சொன்னாள். ஆனால் அவர், “இல்லை, நீ சிரித்தாய்” என்றார்.

சோதோமை நோக்கிப் பார்த்தல்

¹⁶ பின்பு அந்த மனிதர் அங்கிருந்து புறப்பட்டு, சோதோமை நோக்கிக் கீழே பார்த்தார்கள்; ஆபிரகாமும் அவர்களை வழியனுப்பும்படி அவர்களோடு நடந்துசென்றான்.

¹⁷ அப்பொழுது எங்கள் பிதா, “நான் செய்யப்போகிறதை ஆபிரகாமுக்கு மறைத்துவைப்பேனோ? ¹⁸ ஆபிரகாம் நிச்சயமாய் பெரிதும் பலத்ததுமான ஒரு ஜாதியாவானே; பூமியிலுள்ள சகல ஜாதிகளும் அவனால் ஆசீர்வதிக்கப்படுமே. ¹⁹ ஏனெனில், நான் ஆபிரகாமுக்கு வாக்குப்பண்ணியதை நிறைவேற்றும்படி, அவன் தன் பிள்ளைகளுக்கும் தனக்குப்பின் தன் வீட்டாருக்கும் நீதியும் நியாயமும் செய்து என் வழியைக் காக்கும்படி கட்டளையிடுவான் என்று நான் அவனைத் தெரிந்துகொண்டேன். ²⁰ பின்னும் எங்கள் பிதா, “சோதோமுக்கும் கொமோராவுக்கும் விரோதமான கூக்குரல் மிகவும் பெரிதாயிருக்கிறது; அவர்களுடைய பாவமும் மிகவும் கொடிதாயிருக்கிறது. ²¹ என்னிடம் வந்திருக்கிற கூக்குரலின்படி அவர்கள் செய்திருக்கிறது அத்தனை கொடியதோ என்று நான் இறங்கிப்போய்ப் பார்ப்பேன்; இல்லாவிட்டால் அதை நான் அறிந்துகொள்வேன்” என்றார்.

²² அப்பொழுது அந்த மனிதர் அங்கிருந்து திரும்பி சோதோமை நோக்கிப் போனார்கள்; ஆபிரகாமோ இன்னும் எங்கள் பிதாவுக்கு முன்பாக நின்றுகொண்டிருந்தான். ²³ அப்பொழுது ஆபிரகாம் அணுகிவந்து, “துன்மார்க்கனோடேகூட நீதிமானையும் மெய்யாகவே அழித்துவிடுவீரோ? ²⁴ நகரத்தில் ஐம்பது நீதிமான்கள் இருந்தால், அதிலுள்ள ஐம்பது நீதிமான்களினிமித்தம் அந்த இடத்தை மன்னியாமல் மெய்யாகவே அழித்துவிடுவீரோ? ²⁵ நீதிமான் துன்மார்க்கனைப்போல் நடத்தப்படும்படி, துன்மார்க்கனோடேகூட நீதிமானையும் கொல்லும் இப்படிப்பட்ட காரியத்தை நீர் ஒருபோதும் செய்யமாட்டீர்; அப்படிச் செய்யவேமாட்டீர்! சர்வபூமிக்கும் நியாயாதிபதியானவர் நியாயம் செய்யாதிருப்பாரோ?” என்றான்.

²⁶ அதற்கு எங்கள் பிதா, “சோதோம் நகரத்தில் ஐம்பது நீதிமான்களை நான் கண்டால், அவர்களினிமித்தம் அந்த இடம் முழுவதையும் மன்னிப்பேன்” என்றார்.

²⁷ அப்பொழுது ஆபிரகாம் மறுமொழியாக, “இதோ, தூளும் சாம்பலுமாயிருக்கிற நான் என் ஆண்டவராகிய பிதாவோடே பேசத் துணிந்தேன். ²⁸ ஐம்பது நீதிமான்களில் ஐந்துபேர் குறைவாயிருந்தால், அந்த ஐந்துபேரினிமித்தம் நகரம் முழுவதையும் அழிப்பீரோ?” என்றான். அதற்கு எங்கள் பிதா, “நாற்பத்தைந்துபேரை நான் அங்கே கண்டால், அதை அழிக்கமாட்டேன்” என்றார்.

²⁹ அவன் மறுபடியும் அவரோடே பேசி, “அங்கே நாற்பதுபேர் மாத்திரம் காணப்பட்டால் என்ன?” என்றான். அதற்கு அவர், “நாற்பதுபேரினிமித்தம் அதைச் செய்யமாட்டேன்” என்றார்.

³⁰ பின்பு அவன், “என் ஆண்டவராகிய பிதா கோபங்கொள்ளாதிருப்பாராக; நான் பேசுகிறேன். அங்கே முப்பதுபேர் மாத்திரம் காணப்பட்டால் என்ன?” என்றான். அதற்கு அவர், “அங்கே முப்பதுபேரை நான் கண்டால், அதைச் செய்யமாட்டேன்” என்றார்.

³¹ அப்பொழுது அவன், “இதோ, நான் என் ஆண்டவராகிய பிதாவோடே பேசத் துணிந்திருக்கிறேன்; அங்கே இருபதுபேர் மாத்திரம் காணப்பட்டால் என்ன?” என்றான். அதற்கு அவர், “இருபதுபேரினிமித்தம் அதை அழிக்கமாட்டேன்” என்றார்.

³² பின்பு அவன், “என் ஆண்டவராகிய பிதா கோபங்கொள்ளாதிருப்பாராக; இன்னும் ஒருதரம் மாத்திரம் பேசுகிறேன். அங்கே பத்துபேர் மாத்திரம் காணப்பட்டால் என்ன?” என்றான். அதற்கு எங்கள் பிதா, “பத்துபேரினிமித்தம் அதை அழிக்கமாட்டேன்” என்றார்.

³³ எங்கள் பிதா ஆபிரகாமோடே பேசி முடித்தபின்பு, அவர் தம்முடைய வழியே போனார்; ஆபிரகாமும் தன் இடத்திற்குத் திரும்பிப்போனான்.