ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦିଅନ୍ତି

ତିନି ଅତିଥି ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ତରବରିଆ ଆତିଥ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ଜଣେ ପୁତ୍ରର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୁନର୍ବାର କହନ୍ତି। ସାରା ତମ୍ବୁ ପଛରେ ହସନ୍ତି ଏବଂ କୋମଳ ଭାବରେ ଧରାପଡ଼ନ୍ତି। ତାʼପରେ ଅବ୍ରହାମ ସଦୋମରେ ପଚାଶ ଜଣ ଧାର୍ମିକରୁ ଦଶ ଜଣ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆମ ପିତାଙ୍କ ସହିତ ଦରଦାମ କରନ୍ତି।

ଅଧ୍ୟାୟ 18।

ଦିନର ଖରା ସମୟରେ ଅବ୍ରହାମ ଆପଣା ତମ୍ବୁ ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ବସିଥିବା ବେଳେ ମମ୍ରିର ଅଲୋନ ବୃକ୍ଷ ନିକଟରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ତାହାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ^a ସେ ଉପରକୁ ଅନାଇ ଦେଖିଲେ ଯେ, ତିନି ଜଣ ପୁରୁଷ ତାହାଙ୍କ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇଅଛନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ସେ ସେମାନଙ୍କୁ ଭେଟିବା ନିମନ୍ତେ ଆପଣା ତମ୍ବୁ ଦ୍ଵାରରୁ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ଭୂମିରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ସେ କହିଲେ, “ହେ ମୋହର ପ୍ରଭୁ ପିତା, ଯଦି ମୁଁ ତୁମ୍ଭ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇଅଛି, ତେବେ ବିନୟ କରୁଅଛି, ଆପଣା ଦାସ ନିକଟ ଦେଇ ଚାଲି ଯାଅ ନାହିଁ। ଅଳ୍ପ ଜଳ ଅଣାଯାଉ, ତହିଁରେ ଆପଣମାନେ ଆପଣା ଆପଣା ପାଦ ଧୋଇ ବୃକ୍ଷ ତଳେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ଖଣ୍ଡେ ରୋଟୀ ଆଣେ, ତହିଁରେ ଆପଣମାନେ ପ୍ରାଣ ଜୁଡ଼ାଇ ତହିଁ ଉତ୍ତାରେ ଆଗକୁ ଯିବେ, କାରଣ ଆପଣମାନେ ଆପଣା ଦାସ ନିକଟକୁ ଆସିଅଛନ୍ତି।” ସେମାନେ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ ଯେପରି କହିଲ, ସେପରି କର।”

ଅବ୍ରହାମ ଶୀଘ୍ର ତମ୍ବୁ ଭିତରେ ସାରାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, “ଶୀଘ୍ର ପ୍ରାୟ ପଚିଶ ପାଉଣ୍ଡ ମଇଦା ନେଇ ଦଳି ରୋଟୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର।” ଅବ୍ରହାମ ଗୋପଲ ନିକଟକୁ ଦୌଡ଼ିଯାଇ ଗୋଟିଏ କୋମଳ ଓ ଉତ୍ତମ ବାଛୁରୀ ନେଇ ଦାସକୁ ଦେଲେ, ପୁଣି ସେ ଶୀଘ୍ର ତାହା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲା। ସେ ଦହି, ଦୁଗ୍ଧ ଓ ସେହି ପ୍ରସ୍ତୁତ ବାଛୁରୀ ନେଇ ସେମାନଙ୍କ ଆଗରେ ରଖିଲେ, ପୁଣି ସେମାନେ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ବେଳେ ସେ ବୃକ୍ଷ ତଳେ ସେମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲେ।

ସେମାନେ ତାହାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମ୍ଭ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସାରା କାହାନ୍ତି?” ସେ କହିଲେ, “ସେଠାରେ, ତମ୍ବୁ ଭିତରେ ଅଛନ୍ତି।”

ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, “ଆସନ୍ତା ବର୍ଷ ଏହି ସମୟରେ ଆମ୍ଭେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଫେରି ଆସିବା, ଆଉ ତୁମ୍ଭ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସାରାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପୁତ୍ର ହେବ।” ସାରା ତାହାଙ୍କ ପଛରେ ତମ୍ବୁ ଦ୍ଵାର ନିକଟରେ ଥାଇ ଏକଥା ଶୁଣିଲେ।

ଅବ୍ରହାମ ଓ ସାରା ବୃଦ୍ଧ, ବୟୋଧିକ ଥିଲେ; ସାରାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀଧର୍ମ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ସାରା ଆପଣା ମନେ ମନେ ହସି କହିଲେ, “ମୁଁ ଜୀର୍ଣ୍ଣ ହେଲା ଉତ୍ତାରେ, ମୋହର ପ୍ରଭୁ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ବେଳେ, ମୋତେ କି ସୁଖଭୋଗ ହେବ?”

ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅବ୍ରହାମଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସାରା କାହିଁକି ହସି କହିଲେ, ‘ମୁଁ ବୃଦ୍ଧା ହୋଇ ସତେ କି ପ୍ରକୃତରେ ସନ୍ତାନ ପ୍ରସବ କରିବି?’ ତୁମ୍ଭ ପିତାଙ୍କ ପକ୍ଷରେ କʼଣ କିଛି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ଅଛି? ଆସନ୍ତା ବର୍ଷ ନିରୂପିତ ସମୟରେ ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭ ନିକଟକୁ ଫେରି ଆସିବା, ଆଉ ସାରାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ପୁତ୍ର ହେବ।”

ସାରା ଭୀତା ହୋଇଥିବାରୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରି କହିଲେ, “ମୁଁ ହସି ନାହିଁ।” ମାତ୍ର ସେ କହିଲେ, “ନା, ତୁମ୍ଭେ ହସିଥିଲ।”

ସଦୋମ ଆଡ଼କୁ ଦୃଷ୍ଟିପାତ

ସେହି ପୁରୁଷମାନେ ସେଠାରୁ ଉଠି ସଦୋମ ଆଡ଼କୁ ଦୃଷ୍ଟିପାତ କଲେ, ଆଉ ଅବ୍ରହାମ ସେମାନଙ୍କୁ ବାଟ ବତାଇ ଦେବା ପାଇଁ ସେମାନଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଗଲେ।

ଏଉତ୍ତାରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, “ଆମ୍ଭେ ଯାହା କରିବାକୁ ଯାଉଅଛୁ, ତାହା କʼଣ ଅବ୍ରହାମଠାରୁ ଗୋପନ କରିବା, ଯେହେତୁ ଅବ୍ରହାମ ନିଶ୍ଚୟ ଏକ ବୃହତ ଓ ବଳବାନ ଗୋଷ୍ଠୀ ହେବ, ଆଉ ପୃଥିବୀସ୍ଥ ସମୁଦାୟ ଗୋଷ୍ଠୀ ତାହା ଦ୍ଵାରା ଆଶୀର୍ବାଦ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ? କାରଣ ଆମ୍ଭେ ତାହାକୁ ମନୋନୀତ କରିଅଛୁ, ଯେପରି ସେ ଆପଣା ପରେ ଆପଣା ସନ୍ତାନଗଣ ଓ ଆପଣା ଗୃହ ଲୋକଙ୍କୁ ଏହି ଆଜ୍ଞା ଦେବ ଯେ, ସେମାନେ ନ୍ୟାୟ ଓ ଧର୍ମ ଆଚରଣ କରି ଆମ୍ଭର ପଥ ରକ୍ଷା କରିବେ, ଆଉ ଯେପରି ଆମ୍ଭେ ଅବ୍ରହାମ ବିଷୟରେ ଯାହା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଅଛୁ, ତାହା ସଫଳ କରିବା।” ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, “ସଦୋମ ଓ ହମୋରା ବିରୁଦ୍ଧରେ କ୍ରନ୍ଦନ ବହୁତ, ଆଉ ସେମାନଙ୍କ ପାପ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭାରୀ, ଏଣୁ ଆମ୍ଭେ ଓହ୍ଲାଇ ଯାଇ ଦେଖିବା ଯେ, ଆମ୍ଭ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିବା କ୍ରନ୍ଦନାନୁସାରେ ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପେ କର୍ମ କରିଅଛନ୍ତି କି ନାହିଁ; ଯଦି ନ କରିଥାଆନ୍ତି, ତେବେ ଆମ୍ଭେ ତାହା ଜାଣିବା।”

ଏଥିରେ ସେହି ପୁରୁଷମାନେ ସେଠାରୁ ବୁଲି ସଦୋମ ଆଡ଼କୁ ଗଲେ, ମାତ୍ର ଅବ୍ରହାମ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଠିଆ ହୋଇ ରହିଲେ। ସେତେବେଳେ ଅବ୍ରହାମ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, “ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ପ୍ରକୃତରେ ଦୁଷ୍ଟ ସଙ୍ଗେ ଧାର୍ମିକକୁ ବିନାଶ କରିବ? ଯଦି ସେହି ନଗରରେ ପଚାଶ ଜଣ ଧାର୍ମିକ ଥାʼନ୍ତି, ତେବେ ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ପ୍ରକୃତରେ ତାହା ବିନାଶ କରିବ, ତନ୍ମଧ୍ୟସ୍ଥିତ ପଚାଶ ଜଣ ଧାର୍ମିକଙ୍କ ସକାଶେ କʼଣ ସେହି ସ୍ଥାନ ରକ୍ଷା କରିବ ନାହିଁ? ଦୁଷ୍ଟ ସଙ୍ଗେ ଧାର୍ମିକକୁ ବଧ କରିବା, ପୁଣି ଧାର୍ମିକ ଓ ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରତି ସମାନ ବ୍ୟବହାର କରିବା, ଏହା ତୁମ୍ଭଠାରୁ ଦୂର ହେଉ! ଏହା ତୁମ୍ଭଠାରୁ ଦୂର ହେଉ! ସମୁଦାୟ ପୃଥିବୀର ବିଚାରକର୍ତ୍ତା କʼଣ ନ୍ୟାୟ କରିବେ ନାହିଁ?”

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, “ଯଦି ଆମ୍ଭେ ସଦୋମ ନଗର ମଧ୍ୟରେ ପଚାଶ ଜଣ ଧାର୍ମିକ ପାଇବା, ତେବେ ସେମାନଙ୍କ ସକାଶେ ସମୁଦାୟ ସ୍ଥାନ ରକ୍ଷା କରିବା।”

ଅବ୍ରହାମ କହିଲେ, “ଦେଖ, ମୁଁ ଧୂଳି ଓ ପାଉଁଶ ହୋଇ ମଧ୍ୟ ମୋହର ପ୍ରଭୁ ପିତାଙ୍କୁ କଥା କହିବାକୁ ସାହସ କରିଅଛି।

କେଜାଣି ସେହି ପଚାଶ ଜଣ ଧାର୍ମିକଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପାଞ୍ଚ ଜଣ ଊଣା ହେବେ। ପାଞ୍ଚ ଜଣ ସକାଶେ ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ସମୁଦାୟ ନଗର ବିନାଶ କରିବ?” ତହିଁରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, “ଯଦି ଆମ୍ଭେ ସେଠାରେ ପଇଁଚାଳିଶ ଜଣ ପାଇବା, ତେବେ ତାହା ବିନାଶ କରିବା ନାହିଁ।”

ସେ ପୁନର୍ବାର ତାହାଙ୍କୁ କହିଲେ, “କେଜାଣି ସେଠାରେ ଚାଳିଶ ଜଣ ମିଳିବେ।” ସେ କହିଲେ, “ଚାଳିଶ ଜଣଙ୍କ ସକାଶେ ଆମ୍ଭେ ତାହା କରିବା ନାହିଁ।”

ଅବ୍ରହାମ କହିଲେ, “ମୋହର ପ୍ରଭୁ ପିତା କ୍ରୁଦ୍ଧ ନ ହେଉନ୍ତୁ, ମୁଁ ଆଉ କିଛି କହିବି। କେଜାଣି ସେଠାରେ ତିରିଶ ଜଣ ମିଳିବେ।” ସେ କହିଲେ, “ଯଦି ଆମ୍ଭେ ସେଠାରେ ତିରିଶ ଜଣ ପାଇବା, ତେବେ ତାହା କରିବା ନାହିଁ।”

ଅବ୍ରହାମ କହିଲେ, “ଦେଖ, ମୁଁ ମୋହର ପ୍ରଭୁ ପିତାଙ୍କୁ କଥା କହିବାକୁ ସାହସ କରିଅଛି; କେଜାଣି ସେଠାରେ କେବଳ କୋଡ଼ିଏ ଜଣ ମିଳିବେ।” ସେ କହିଲେ, “କୋଡ଼ିଏ ଜଣଙ୍କ ସକାଶେ ଆମ୍ଭେ ତାହା ବିନାଶ କରିବା ନାହିଁ।”

ତହୁଁ ସେ କହିଲେ, “ମୋହର ପ୍ରଭୁ ପିତା କ୍ରୁଦ୍ଧ ନ ହେଉନ୍ତୁ, ମୁଁ କେବଳ ଆଉ ଥରେ କହିବି: କେଜାଣି ସେଠାରେ କେବଳ ଦଶ ଜଣ ମିଳିବେ।” ତହିଁରେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା କହିଲେ, “ଦଶ ଜଣଙ୍କ ସକାଶେ ଆମ୍ଭେ ତାହା ବିନାଶ କରିବା ନାହିଁ।”

ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଅବ୍ରହାମଙ୍କ ସଙ୍ଗେ କଥାବାର୍ତ୍ତା ସମାପ୍ତ କଲା ଉତ୍ତାରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ; ପୁଣି ଅବ୍ରହାମ ଆପଣା ସ୍ଥାନକୁ ଫେରିଗଲେ।