Ubanmu ya Ziyarci Ibrahim
Baƙi uku sun karɓi baƙuncin Ibrahim na gaggawa, ɗayansu kuma ya maimaita alkawarin ɗa. Saratu ta yi dariya a bayan alfarwa, aka kuma kama ta a hankali. Sa'an nan Ibrahim ya yi ciniki da Ubanmu daga masu adalci hamsin a Saduma har zuwa goma.
18 1Ubanmu ya bayyana ga Ibrahim a wajen itatuwan Mamre, yayinda yake zaune a bakin ƙofar alfarwarsa cikin zafin rana. a a v1 A ko'ina cikin Tsohon Alkawari, Ubanmu yakan bayyana a siffofin da 'ya'yansa za su iya saduwa da shi — a matsayin mutane, cikin wuta da girgije, a matsayin manzo. Wanda ya zo wurin Ibrahim a nan, Ubanmu ne, wanda kullum yake neman 'ya'yansa da ƙauna. 2Ya ɗaga kai, sai ya ga mutum uku tsaye kusa da shi. Da ya gan su, sai ya ruga daga bakin ƙofar alfarwarsa don yă tarbe su, ya kuma rusuna har ƙasa. 3Ya ce, “Ya Ubana Maɗaukaki, in na sami tagomashi a wurinka, ina roƙonka kada ka wuce bawanka. 4A kawo ruwa kaɗan ku wanke ƙafafunku, ku kuma huta a ƙarƙashin itacen. 5Bari in kawo muku ɗan gurasa domin ku wartsake kanku kafin ku ci gaba da tafiya, da yake kun zo wurin bawanku.” Suka ce, “Ka yi yadda ka faɗa.”
6Ibrahim ya hanzarta shiga alfarwa wurin Saratu, ya ce, “Maza, ki ɗauki garin alkama mai kyau kimanin kilo goma sha ɗaya, ki cuɗa shi, ki yi burodi.” 7Ibrahim ya ruga zuwa garken shanu, ya kama ɗan maraƙi mai laushi, mai kyau, ya ba wa bara, wanda ya hanzarta shirya shi. 8Ya ɗauki nono, da madara, da maraƙin da aka shirya, ya kawo gaban mutanen, sa'an nan ya tsaya kusa da su a ƙarƙashin itacen yayinda suke ci.
9Suka tambaye shi, “Ina Saratu matarka?” Ya ce, “Ga ta, cikin alfarwa.”
10Sai Ubanmu ya ce, “Lalle zan koma wurinka a wannan lokaci bana mai zuwa, Saratu matarka kuma za ta haifi ɗa.” Saratu kuwa tana saurare a bakin ƙofar alfarwa a bayansa.
11Ibrahim da Saratu kuwa sun tsufa, shekarunsu sun yi yawa; Saratu kuma ta daina ganin al'ada ta mata. 12Saratu ta yi dariya a cikin zuciyarta, tana cewa, “Bayan na tsufa haka, zan sami jin daɗi, ga shi kuma ubangijina ya tsufa?”
13Sai Ubanmu ya ce wa Ibrahim, “Me ya sa Saratu ta yi dariya, tana cewa, ‘Lalle ne zan haifi ɗa, ga ni kuwa na tsufa?’ 14Akwai wani abu da ya fi ƙarfin Ubanka? A ƙayyadadden lokaci bana mai zuwa zan koma wurinka, Saratu kuma za ta haifi ɗa.”
15Saratu ta yi musu, tana cewa, “Ban yi dariya ba,” gama tana tsoro. Ya ce, “A'a, kin yi dariya.”
Kallo Wajen Saduma
16Sai mutanen suka tashi daga can, suka yi kallo ƙasa wajen Saduma, Ibrahim kuma ya yi tafiya tare da su don yă raka su.
17Sai Ubanmu ya ce, “Zan ɓoye wa Ibrahim abin da nake shirin yi, 18ga shi kuwa lalle Ibrahim zai zama al'umma mai girma da ƙarfi, kuma dukan al'umman duniya za su sami albarka ta wurinsa? 19Gama na zaɓe shi, domin yă umarci 'ya'yansa da iyalinsa a bayansa su kiyaye hanyata ta wurin yin abin da yake daidai da kuma na adalci, domin in cika alkawarin da na yi wa Ibrahim.” 20Sai Ubanmu ya ce, “Kukan da ake yi game da Saduma da Gomora ya yi yawa ƙwarai, zunubinsu kuma ya yi tsanani sosai, 21zan sauka in gani ko sun aikata gaba ɗaya kamar yadda kukan da ya kai wurina yake nunawa; in kuwa ba haka ba, zan sani.”
22Sai mutanen suka juya daga can suka nufi Saduma, Ibrahim kuwa ya rage tsaye a gaban Ubanmu. 23Sai Ibrahim ya matso kusa ya ce, “Lalle za ka hallaka mai adalci tare da mugu? 24Ka ce akwai masu adalci hamsin a cikin birnin — lalle za ka hallaka shi, ba tare da ka ƙyale wurin saboda masu adalci hamsin da suke cikinsa ba? 25Ka yi nesa da irin wannan abu, ka kashe mai adalci tare da mugu, har ka mai da su ɗaya! Ka yi nesa da haka! Ashe, Alƙalin dukan duniya ba zai yi adalci ba?”
26Ubanmu ya ce, “In na sami masu adalci hamsin a cikin birnin Saduma, zan ƙyale wurin duka saboda su.”
27Ibrahim ya ce, “Ga shi na yi ƙarfin hali na yi magana da Ubana Maɗaukaki, ni kuwa ƙura da toka ne kawai.
28Ka ce masu adalci hamsin sun rasa biyar. Za ka hallaka dukan birnin saboda biyar?” Sai Ubanmu ya ce, “Ba zan hallaka shi ba in na sami arba'in da biyar a can.”
29Ya sāke yin masa magana, ya ce, “Ka ce an sami arba'in a can.” Ya ce, “Saboda arba'in ɗin ba zan yi haka ba.”
30Ibrahim ya ce, “Kada Ubana Maɗaukaki yă yi fushi, bari in yi magana. Ka ce an sami talatin a can.” Ya ce, “Ba zan yi haka ba in na sami talatin a can.”
31Ibrahim ya ce, “Da yake na yi ƙarfin hali na yi magana da Ubana Maɗaukaki, ka ce an sami ashirin kawai a can.” Ya ce, “Saboda ashirin ɗin, ba zan hallaka shi ba.”
32Sai ya ce, “Kada Ubana Maɗaukaki yă yi fushi, bari in ƙara magana sau ɗaya tak: ka ce an sami goma kawai a can.” Sai Ubanmu ya ce, “Saboda goma ɗin, ba zan hallaka shi ba.”
33Da Ubanmu ya gama magana da Ibrahim, sai ya tafi; Ibrahim kuma ya koma gidansa.