Yaratılış 18

18 ¹Babamız, İbrahim'e Mamre meşelikleri yanında göründü; İbrahim günün sıcağında çadırının girişinde oturuyordu. ^a a v1 Eski Antlaşma boyunca Babamız, çocuklarının karşılaşabileceği biçimlerde görünür — insanlar olarak, ateş ve bulut içinde, bir haberci olarak. Burada İbrahim'e gelen, çocuklarını her zaman sevgiyle izlemiş olan Babamız'dır. ²İbrahim başını kaldırıp baktığında yakınında duran üç adam gördü. Onları görünce, karşılamak için çadırının girişinden koştu ve yere kapandı. ³«Egemen Babam, gözünde lütuf bulduysam, lütfen kulunun yanından geçip gitme» dedi. ⁴«Biraz su getirilsin, ayaklarınızı yıkayıp ağacın altında dinlenin. ⁵Bir parça ekmek getireyim de yolunuza devam etmeden önce güç toplayın; madem kulunuza geldiniz.» «Söylediğin gibi yap» dediler.

⁶İbrahim çadıra, Sara'nın yanına koşup, «Çabuk ol, yaklaşık on bir kilo ince un al, yoğur ve ekmek yap» dedi. ⁷İbrahim sürüye koştu, körpe, besili bir buzağı seçip uşağına verdi; uşak onu hazırlamak için acele etti. ⁸Yoğurt, süt ve hazırlanan buzağıyı alıp adamların önüne koydu; onlar yerken ağacın altında yanlarında durdu.

⁹Ona, «Karın Sara nerede?» diye sordular. «İşte, çadırda» dedi.

¹⁰Sonra Babamız, «Gelecek yıl bu zamanda kesinlikle sana döneceğim; karın Sara'nın bir oğlu olacak» dedi. Sara, arkasında, çadırın girişinde dinliyordu.

¹¹İbrahim'le Sara kocamış, yaşça ilerlemişlerdi; Sara'nın âdeti kesilmişti. ¹²Sara içinden güldü ve, «Bunca yıpranmışken, efendim de yaşlıyken bana zevk mi olacak?» dedi.

¹³Bunun üzerine Babamız İbrahim'e, «Sara neden güldü ve ‹Bu yaşımda gerçekten çocuk mu doğuracağım?› dedi? ¹⁴Baban için olanaksız bir şey var mı? Gelecek yıl belirlenen zamanda sana döneceğim ve Sara'nın bir oğlu olacak» dedi.

¹⁵Sara korktuğu için, «Gülmedim» diyerek inkâr etti. Ama O, «Hayır, güldün» dedi.

Sodom'a Doğru Bakmak

¹⁶Adamlar oradan kalkıp Sodom'a doğru baktılar; İbrahim de onları yolcu etmek için birlikte yürüdü.

¹⁷Babamız, «Yapacağım şeyi İbrahim'den gizleyecek miyim? ¹⁸İbrahim kesinlikle büyük ve güçlü bir ulus olacak, yeryüzündeki bütün uluslar onun aracılığıyla kutsanacakken? ¹⁹Çünkü onu, çocuklarına ve kendisinden sonra evine, doğru ve adil olanı yaparak yolumda yürümelerini buyursun diye seçtim; öyle ki İbrahim'e verdiğim sözü yerine getireyim» dedi. ²⁰Sonra Babamız şöyle dedi: «Sodom ve Gomora'ya karşı yükselen feryat büyük, günahları çok ağır. ²¹İnip göreceğim; bana ulaşan feryadın dediği gibi tümüyle davranmışlar mı davranmamışlar mı, bileceğim.»

²²Adamlar oradan dönüp Sodom'a doğru gittiler; İbrahim ise Babamız'ın önünde durmaya devam etti. ²³Bunun üzerine İbrahim yaklaşıp dedi: «Gerçekten doğru kişileri kötülerle birlikte mi silip süpüreceksin? ²⁴Diyelim ki kentte elli doğru kişi var—gerçekten silip süpürecek, içindeki elli doğru kişinin hatırına o yeri bağışlamayacak mısın? ²⁵Doğruyu kötüyle birlikte öldürmek, ikisine aynı davranmak senden uzak olsun! Senden uzak olsun! Bütün yeryüzünün Yargıcı adaletle davranmayacak mı?»

²⁶Babamız, «Sodom Kenti'nde elli doğru kişi bulursam, onların hatırına bütün yeri bağışlayacağım» dedi.

²⁷İbrahim, «Toz ve külden başka bir şey olmadığım halde, Egemen Babam'a söz söylemeye cüret ettim.

²⁸Diyelim ki elli doğru kişiden beşi eksik. Beş kişi yüzünden bütün kenti yok edecek misin?» dedi. Babamız da, «Orada kırk beş kişi bulursam yok etmeyeceğim» dedi.

²⁹İbrahim yine ona konuşup, «Ya orada kırk kişi bulunursa?» dedi. O da, «Kırk kişinin hatırına bunu yapmayacağım» dedi.

³⁰İbrahim, «Egemen Babam öfkelenmesin de söyleyeyim. Ya orada otuz kişi bulunursa?» dedi. O da, «Orada otuz kişi bulursam bunu yapmayacağım» dedi.

³¹İbrahim, «Madem Egemen Babam'a söz söylemeye cüret ettim, ya orada yalnızca yirmi kişi bulunursa?» dedi. O da, «Yirmi kişinin hatırına onu yok etmeyeceğim» dedi.

³²Sonra, «Egemen Babam öfkelenmesin, yalnızca bir kez daha söyleyeyim: ya orada yalnızca on kişi bulunursa?» dedi. Babamız da, «On kişinin hatırına onu yok etmeyeceğim» dedi.

³³Babamız İbrahim'le konuşmasını bitirince oradan ayrıldı; İbrahim de yerine döndü.