1 Corinto 7

7 ¹Karon, mahitungod sa inyong gisulat: “Maayo alang sa lalaki nga dili motandog sa babaye.” ²Apan aron malikayan ang sala sa pakighilawas, ang matag lalaki kinahanglan adunay kaugalingong asawa, ug ang matag babaye kaugalingong bana. ³Ihatag sa bana ngadto sa iyang asawa ang angay niyang ihatag kaniya, ug sa samang paagi ang asawa ngadto sa iyang bana. ⁴Ang asawa walay katungod sa iyang kaugalingong lawas—ang bana mao; sa samang paagi ang bana walay katungod sa iyang kaugalingong lawas—ang asawa mao. ⁵Ayaw ninyo ihikaw ang usag usa, gawas kon mouyon kamong duha sulod sa gitakdang panahon, aron itugyan ninyo ang inyong kaugalingon sa pag-ampo; unya pagtipon pag-usab, aron dili kamo tintalon ni Satanas pinaagi sa inyong kakulang sa pagpugong sa kaugalingon. ⁶Kini akong gisulti ingon nga pagtugot, dili ingon nga sugo. ⁷Buot ko unta nga ang tanan mahisama kanako. Apan ang matag usa adunay kaugalingong gasa gikan sa atong Amahan—ang usa niini nga paagi, ang usa niana. ⁸Sultihan ko ang mga dili minyo ug ang mga balo: maayo alang kanila ang pagpabilin nga sama kanako. ⁹Apan kon dili sila makapugong sa ilang kaugalingon, kinahanglan sila magminyo—mas maayo nga magminyo kaysa magbaga sa kaibog. ¹⁰Ngadto sa mga minyo nagsugo ako—dili ako, kondili ang Ginoo—ang asawa kinahanglan dili mobiya sa iyang bana. ¹¹Apan kon siya mobulag, kinahanglan magpabilin siyang dili minyo o makig-uli sa iyang bana—ug ang bana kinahanglan dili makigbulag sa iyang asawa.

¹²Ngadto sa uban nag-ingon ako (ako, dili ang Ginoo): kon ang usa ka igsoon adunay asawa nga dili magtutuo nga buot mopuyo uban kaniya, kinahanglan dili niya siya bulagan. ¹³Kon ang usa ka babaye adunay bana nga dili magtutuo nga buot mopuyo uban kaniya, kinahanglan dili niya siya bulagan. ¹⁴Kay ang bana nga dili magtutuo gibalaan pinaagi sa asawa, ug ang asawa nga dili magtutuo gibalaan pinaagi sa igsoon. Kay kon dili, ang inyong mga anak mahimong mahugaw, apan karon sila balaan. ¹⁵Kon mobiya ang kapikas nga dili magtutuo, pabuhia siya; ang igsoong lalaki o babaye wala mahigot sa maong mga kahimtang. Gitawag kamo sa atong Amahan ngadto sa kalinaw. ¹⁶Giunsa man nimo pagkahibalo, asawa, kon maluwas ba nimo ang imong bana? O giunsa man nimo pagkahibalo, bana, kon maluwas ba nimo ang imong asawa?

¹⁷Himoa lang nga ang matag usa magkinabuhi sumala sa gitudlo kaniya sa Ginoo, sumala sa pagtawag kaniya sa atong Amahan. Mao kini ang akong lagda sa tanang kasimbahanan. ¹⁸Natuli ba ang usa sa dihang gitawag siya? Kinahanglan dili niya kini bakwion. Wala ba matuli ang usa sa dihang gitawag siya? Kinahanglan dili siya magpatuli. ¹⁹Ang pagkatinuli walay bili, ang pagkadili tinuli walay bili, apan ang pagtuman sa mga sugo sa atong Amahan mao ang mahinungdanon. ²⁰Ang matag usa kinahanglan magpabilin sa kahimtang diin siya gitawag. ²¹Gitawag ka ba ingon nga ulipon? Ayaw kini tugoting makasamok kanimo. Apan kon makabaton ka ug kagawasan, dawata kini. ²²Ang ulipon nga gitawag diha sa Ginoo mao ang tawong gipagawasnon sa Ginoo; sa samang paagi, ang tawong gawasnon nga gitawag mao ang ulipon ni Cristo. ²³Gipalit kamo sa usa ka bili; ayaw kamo pagpaulipon sa mga tawo. ²⁴Mga igsoon, bisan unsa pa ang kahimtang sa matag usa sa dihang gitawag siya, didto magpabilin siya uban sa atong Amahan.

²⁵Mahitungod sa mga dili minyo, wala akoy sugo gikan sa Ginoo, apan ihatag ko ang akong hukom ingon nga usa nga gihimong kasaligan sa kaluoy sa Ginoo. ²⁶Nagtuo ako nga maayo, tungod sa kasamok karon, nga ang tawo magpabilin nga sama sa iyang kahimtang. ²⁷Nahigot ka ba sa usa ka asawa? Ayaw pagpangita ug kabulagan. Gawasnon ka ba gikan sa asawa? Ayaw pagpangita ug asawa. ²⁸Apan kon magminyo ka, wala ka makasala; kon ang usa ka ulay magminyo, wala siya makasala. Apan ang maong mga tawo mag-atubang ug kagul-anan diha sa unod, ug buot ko kamong luwason gikan niana. ²⁹Kini akong gisulti, mga igsoon: ang gitakdang panahon mihamubo na. Sukad karon, ang mga adunay asawa magkinabuhi nga morag wala, ³⁰ug ang mga nanghilak nga morag wala maghilak, ug ang mga nagmaya nga morag wala magmaya, ug ang mga namalit nga morag walay gipanag-iya, ³¹ug ang mga naggamit sa kalibotan nga morag wala malingaw niini—kay ang kasamtangang dagway niining kalibotana nagakahanaw na.

³²Buot ko kamong gawasnon sa mga kabalaka. Ang lalaki nga dili minyo nagtagad sa mga butang sa Ginoo, kon unsaon pagpahimuot sa Ginoo. ³³Apan ang lalaki nga minyo nabalaka sa mga butang sa kalibotan, kon unsaon pagpahimuot sa iyang asawa, ³⁴ug nabahin siya. Ang babaye nga dili minyo o ang ulay nagtagad sa mga butang sa Ginoo, aron mahimong balaan sa lawas ug sa espiritu; apan ang babaye nga minyo nagtagad sa mga butang sa kalibotan, kon unsaon pagpahimuot sa iyang bana. ³⁵Kini akong gisulti alang sa inyong kaayohan, dili aron sa pagpugong kaninyo, kondili alang sa maayong paggawi ug sa walay pagkabahin nga pagpanugyan sa Ginoo.

³⁶Kon adunay nagtuo nga dili siya naggawi ug maayo ngadto sa iyang pangasaw-onon, ug kusog ang iyang kaibog ug kinahanglan kining mahitabo, buhaton niya ang iyang gusto—paminyoa sila; dili kini sala. ³⁷Apan si bisan kinsa nga nagbarog nga lig-on sa iyang kasingkasing, nga wala mapugos, kondili nagpugong sa iyang kaugalingong kabubut-on, ug nakahukom na diha sa iyang kasingkasing nga ampingan ang iyang pangasaw-onon, nagbuhat ug maayo. ³⁸Busa ang nagminyo sa iyang pangasaw-onon nagbuhat ug maayo; ang wala magminyo kaniya nagbuhat ug labaw pa ka maayo.

³⁹Ang asawa nahigot sa iyang bana samtang kini buhi; kon kini mamatay, gawasnon siya nga magminyo kang bisan kinsa nga iyang gusto, apan diha lamang sa Ginoo. ⁴⁰Apan mas malipayon siya, sa akong panglantaw, kon magpabilin siya nga sama sa iyang kahimtang. Ug nagtuo ako nga ako usab adunay Espiritu sa atong Amahan.