اول کورنتيان 7 FHB Father's Heart Bible™

7 ¹اوس، د هغه څۀ په حقله چې تاسو ليکلى وُو: ”د سړي دپاره ښۀ دا دى چې د ښځې سره لمس ونۀ کړى.“ ²خو د زنا د ګناه نه د ځان ساتلو دپاره، هر سړے دې خپله ښځه ولرى او هره ښځه دې خپل خاوند ولرى. ³خاوند دې خپلې ښځې ته هغه څۀ ورکوى چې پرې يې پور وى، او هم په دغه شان ښځه دې خپل خاوند ته. ⁴ښځه په خپل بدن باندې اختيار نۀ لرى—خاوند يې لرى؛ هم په دغه شان خاوند په خپل بدن باندې اختيار نۀ لرى—ښځه يې لرى. ⁵يو بل نه ځانونه مۀ محروموئ، مګر د دواړو په رضامندۍ د يو مقررې مودې دپاره، چې ځانونه دُعا ته وسپارئ؛ بيا دې سره يو ځائ شئ، چې شيطان دې ستاسو د بې صبرۍ په وجه په آزموښت کښې وا نۀ چوى. ⁶زۀ دا د اِجازت په طور وايم، نۀ د حُکم په طور. ⁷زما خوښه دا ده چې ټول خلق زما په شان وى. خو هر چا ته د خپل پلار نه خپله بخښنه ورکړې شوې ده—يو ته په دې شان، بل ته په هغه شان. ⁸زۀ غير شادو او کونډو ته وايم: د دوى دپاره ښۀ دا ده چې زما په شان پاتې شى. ⁹خو کۀ دوى په ځان قابو نۀ شى ساتلے، نو واده دې وکړى—د جذباتو په اور کښې سوځېدو نه واده کول ښۀ دى. ¹⁰شادو ته زۀ حُکم کوم—نۀ زۀ، بلکې مالِک—چې ښځه دې خپل خاوند مۀ پرېږدى. ¹¹خو کۀ هغه جُدا شى، نو يا دې غير شاده پاتې شى يا دې خپل خاوند سره روغه وکړى—او خاوند دې خپلې ښځې ته طلاق مۀ ورکوى.

¹²پاتې خلقو ته زۀ وايم (زۀ، نۀ مالِک): کۀ د کوم ورور بې ايمانه ښځه وى چې د هغۀ سره اوسېدل غواړى، نو هغه دې هغې ته طلاق مۀ ورکوى. ¹³کۀ د کومې ښځې بې ايمانه خاوند وى چې د هغې سره اوسېدل غواړى، نو هغه دې هغۀ ته طلاق مۀ ورکوى. ¹⁴ځکه چې بې ايمانه خاوند د ښځې په وسيله پاک کړې شى، او بې ايمانه ښځه د ورور په وسيله پاکه کړې شى. کۀ نۀ، نو ستاسو بچى به ناپاک وى، خو اوس هغوئ پاک دى. ¹⁵کۀ بې ايمانه ملګرے پرېږدى، نو پرېږدئ يې چې لاړ شى؛ په داسې حالاتو کښې ورور يا خور پابند نۀ وى. زمونږ پلار تاسو سلامتۍ ته رابللى ياست. ¹⁶اے ښځې، تۀ څنګه پوهېږې چې تۀ به خپل خاوند ته خلاصون ورکوې؟ يا اے خاونده، تۀ څنګه پوهېږې چې تۀ به خپلې ښځې ته خلاصون ورکوې؟

¹⁷صرف دا چې هر څوک دې داسې ژوند وکړى لکه مالِک چې ورته مقرر کړے دے، لکه زمونږ پلار چې هغه رابللے دے. دا زما قانون دے په ټولو کليساګانو کښې. ¹⁸کۀ څوک د بللو په وخت کښې سنت شوے وو؟ هغه دې هغه نۀ پټوى. کۀ څوک د بللو په وخت کښې بې سنته وو؟ هغه دې سنت نۀ کوى. ¹⁹سنت هېڅ نۀ دى، بې سنتوالے هېڅ نۀ دے، خو د زمونږ پلار د حُکمونو منل اهميت لرى. ²⁰هر څوک دې په هغه حال کښې پاتې شى چې په کوم کښې چې هغه بللے شوے وو. ²¹تۀ د غلام په حال کښې بللے شوے وې؟ دا دې مۀ پرېشانوى. خو کۀ تۀ آزادى موندلے شې، نو هغه ونيسه. ²²هغه غلام چې په مالِک کښې بللے شوے دے هغه د مالِک آزاد کړے شوے کس دے؛ هم په دغه شان، هغه آزاد کس چې بللے شوے دے هغه د مسيح غلام دے. ²³تاسو په قيمت سره رانيولے شوى ياست؛ د انسانانو غلامان مۀ جوړېږئ. ²⁴اے وروڼو، هر څوک چې په کوم حال کښې بللے شوے وو، هلته دې د زمونږ پلار سره پاتې شى.

²⁵د غير شادو په حقله، زۀ د مالِک نه حُکم نۀ لرم، خو زۀ خپله رايه ورکوم لکه د هغه چا چې د مالِک رحم هغه د اعتبار وړ ګرځولے دے. ²⁶زۀ فکر کوم چې د اوسنۍ مصيبت په وجه ښۀ دا ده چې انسان دې داسې پاتې شى لکه چې دے. ²⁷ښځې سره تړلے يې؟ د خلاصون لټون مۀ کوه. د ښځې نه آزاد يې؟ د ښځې لټون مۀ کوه. ²⁸خو کۀ تۀ واده وکړې، نو تا ګناه نۀ ده کړې؛ کۀ کومه پاکدامنه نجلۍ واده وکړى، نو هغې ګناه نۀ ده کړې. خو داسې خلق به په جسم کښې تکليف ګالى، او زۀ غواړم چې تاسو له هغه نه بچ کړم. ²⁹اے وروڼو، زۀ دا وايم: مقرر وخت لنډ شوے دے. له اوسه، هغه څوک چې ښځې لرى داسې دې ژوند کوى لکه چې نۀ يې لرى، ³⁰او هغه څوک چې ژاړى داسې دې وى لکه چې نۀ ژاړى، او هغه څوک چې خوشحالى کوى داسې دې وى لکه چې خوشحالى نۀ کوى، او هغه څوک چې اخلى داسې دې وى لکه چې هېڅ نۀ لرى، ³¹او هغه څوک چې د دُنيا نه کار اخلى داسې دې وى لکه چې په هغې کښې غرق نۀ دى—ځکه چې د دې دُنيا اوسنۍ شکل تېرېدونکے دے.

³²زۀ غواړم چې تاسو د غمونو نه آزاد ياست. غير شاده سړے د مالِک د چارو فکر کوى، چې څنګه مالِک راضى کړى. ³³خو شاده سړے د دُنيا د شيانو فکر کوى، چې څنګه خپله ښځه راضۍ کړى، ³⁴او هغه ويشلے شوے دے. غير شاده ښځه يا پاکدامنه نجلۍ د مالِک د چارو فکر کوى، چې په بدن او روح کښې پاکه وى؛ خو شاده ښځه د دُنيا د چارو فکر کوى، چې څنګه خپل خاوند راضى کړى. ³⁵زۀ دا ستاسو د فائدې دپاره وايم، نۀ چې تاسو پابند کړم، بلکې د مناسب چال چلن او مالِک ته د نۀ ويشلې عقيدت دپاره.

³⁶کۀ څوک فکر کوى چې هغه د خپلې کوژدنې سره ناروا چلن کوى، او د هغۀ جذبات ډېر زيات وى او داسې کېدل په کار دى، نو هغه دې څنګه چې يې خوښه وى هغه شان وکړى—دوى دې واده وکړى؛ دا ګناه نۀ ده. ³⁷خو څوک چې په خپل زړۀ کښې کلک ودريږى، مجبوره نۀ وى، بلکې په خپله مرضۍ باندې قابو ولرى، او په خپل زړۀ کښې فيصله وکړى چې خپله کوژدنه وساتى، هغه ښۀ کار کوى. ³⁸نو هغه څوک چې له خپلې کوژدنې سره واده کوى هغه ښۀ کار کوى؛ هغه څوک چې له هغې سره واده نۀ کوى هغه نور هم ښۀ کار کوى.

³⁹ښځه د خپل خاوند سره تر هغه پورې تړلې وى ترڅو چې هغه ژوندے وى؛ کۀ هغه مړ شى، نو هغه آزاده ده چې د چا سره يې چې خوښه وى واده وکړى، صرف په مالِک کښې. ⁴⁰خو هغه، زما په خيال، زياته خوشحاله ده کۀ هغه داسې پاتې شى لکه چې ده. او زۀ فکر کوم چې ما سره هم د زمونږ پلار روح شته.