አብድዩ 1

1 ¹የአብድዩ ራእይ። ጌታ አባታችን ስለ ኤዶም እንዲህ ይላል፤ ከአባታችን ዘንድ መልእክት ሰምተናል፤ በአሕዛብም መካከል የተላከ መልእክተኛ አለ—“ተነሡ! ለጦርነት እንነሣባት!”

²እነሆ፣ በአሕዛብ መካከል አሳንስሃለሁ፤ ፈጽመህ የተናቅህ ትሆናለህ። ³የልብህ ኵራት፣ በዐለቱ ንቃቃት የምትኖር፣ መኖሪያህም በከፍታ የሆነ፣ “ወደ ምድር ማን ያወርደኛል?” በልብህ የምትል አንተን አታልሎሃል። ^a a v3 የኤዶም ሕዝብ ዋና ከተማቸውን፣ አሁን በደቡብ ዮርዳኖስ ባለው አስደናቂ ጽጌረዳ-ቀይ የዐለት ገደሎች መካከል ሠሩ፤ ይህም ስፍራ ሊደፈር የማይችል እንደሆነ ያምኑ ነበር። ⁴እንደ ንስር ብትበር፣ ጎጆህንም በከዋክብት መካከል ብታደርግ፣ ከዚያ አወርድሃለሁ፤ ይላል አባታችን። ⁵ሌቦች ወደ አንተ ቢመጡ፣ ዘራፊዎችም በሌሊት ቢመጡ—እንዴት ጠፋህ!—የፈለጉትን ብቻ አይሰርቁምን? ወይን ለቃሚዎች ወደ አንተ ቢመጡ፣ ጥቂት ወይን አያስቀሩምን? ⁶ኤሳው እንዴት ተበረበረ፣ የተሰወሩ ሀብቶቹም እንዴት ተዘረፉ! ⁷ወዳጆችህ ሁሉ እስከ ድንበር አባረሩህ፤ ከአንተ ጋራ በሰላም የነበሩ አታለሉህ፣ አሸነፉህም፤ ከማዕድህ የተካፈሉ ከበታችህ ወጥመድ ዘረጉ— አንተም አላስተዋልኸውም። ⁸በዚያ ቀን፣ ይላል አባታችን፣ የኤዶምን ጥበበኞች አላጠፋምን? ከኤሳው ተራራም ማስተዋልን አላጠፋምን? ⁹ቴማን ሆይ፣ ኀያላኖችህ ይደቅቃሉ፤ ስለዚህ በኤሳው ተራራ ያለው ሁሉ በጭፍጨፋ ይጠፋል። ^b b v9 ቴማን የኤዶም አውራጃ ነበረ፤ እዚህ ግን መላውን ሕዝብ ይወክላል። ¹⁰ወንድምህን ያዕቆብን ስለበደልኸው ግፍ፣ ኀፍረት ይሸፍንሃል፤ ለዘላለምም ትጠፋለህ።

¹¹ዝም ብለህ በቆምህበት ቀን፣ እንግዶች ሀብቱን በወሰዱበት፣ መጻተኞችም በሮቹን በገቡበት፣ በኢየሩሳሌምም ዕጣ በጣሉበት ቀን—አንተም እንደ አንዳቸው ነበርህ። ¹²ነገር ግን በመከራው ቀን በወንድምህ ላይ ደስ አይበልህ፤ በጥፋታቸው ቀን በይሁዳ ሕዝብ ላይ ሐሤት አታድርግ፤ በመከራ ቀንም በኵራት አትናገር። ¹³በጥፋታቸው ቀን የሕዝቤን በር አትግባ፤ አንተ ከሁሉ ይልቅ በጥፋቱ ቀን በመከራው ላይ ደስ አይበልህ፤ በጥፋቱ ቀንም ሀብቱን አትዝረፍ። ¹⁴የሸሹትን ለመቍረጥ በመንታ መንገድ ላይ አትቁም፤ በመከራ ቀንም የተረፉትን አሳልፈህ አትስጥ።

¹⁵የአባታችን ቀን በአሕዛብ ሁሉ ላይ ቀርቧልና። አንተ እንዳደረግህ፣ እንዲሁ ይደረግብሃል፤ ሥራህም በራስህ ላይ ይመለሳል። ¹⁶በተቀደሰ ተራራዬ ላይ አንተ እንደጠጣህ፣ እንዲሁ አሕዛብ ሁሉ ዘወትር ይጠጣሉ፤ ይጠጣሉ፣ ይውጣሉም፤ ከቶ እንዳልነበሩም ይሆናሉ። ¹⁷ነገር ግን በጽዮን ተራራ ላይ መዳን ይሆናል፤ የተቀደሰም ይሆናል፤ የያዕቆብ ቤትም ርስታቸውን ይወርሳሉ። ¹⁸የያዕቆብ ቤት እሳት፣ የዮሴፍም ቤት ነበልባል ይሆናል፤ የኤሳው ቤትም አገዳ ይሆናል፤ ያቃጥሉታል ይበሉታልም፤ ከኤሳውም ቤት የተረፈ አይኖርም፤ አባታችን ተናግሯልና።

¹⁹የኔጌቭ ሰዎች የኤሳውን ተራራ ይወርሳሉ፤ የቈላውም ሰዎች የፍልስጥኤማውያንን ምድር ይወርሳሉ፤ የኤፍሬምንና የሰማርያን ምድር ይወርሳሉ፤ ብንያምም ገለዓድን ይወርሳል። ²⁰የዚህ ሰራዊት ምርኮኞች የሆኑ የእስራኤል ሕዝብ እስከ ሰራጵታ ድረስ የከነዓናውያንን ምድር ይወርሳሉ፤ በሴፋራድ ያሉ የኢየሩሳሌም ምርኮኞችም የኔጌቭን ከተሞች ይወርሳሉ። ^c c v20 ሴፋራድ የአይሁድ ምርኮ የነበረበት ሩቅ ስፍራ ነበረ፤ ትክክለኛው ስፍራው አይታወቅም። ²¹አዳኞች የኤሳውን ተራራ ለመግዛት ወደ ጽዮን ተራራ ይወጣሉ፤ መንግሥቱም የአባታችን ይሆናል። ^d d v21 አብድዩ በአባታችን ግዛት ይደመድማል—ኢየሱስ ያወጀውና “መንግሥትህ ትምጣ” ብለን እንድንጸልይ ያስተማረን ያው ግዛት።