አሞጽ 9

9 ¹ጌታ አባታችን በመሠዊያው አጠገብ ቆሞ አየሁ፤ እርሱም እንዲህ አለ፦ “ደፎቹ እስኪናወጡ ድረስ የምሰሶዎቹን አናት ምታ፤ በሁሉም ራስ ላይም ሰባብራቸው፤ የቀሩትንም በሰይፍ እገድላቸዋለሁ፤ አንዱም አይሸሽም፤ አንዱም አያመልጥም። ²ወደ መቃብር ጠልቀው ቢቆፍሩ፣ እጄ ከዚያ ትወስዳቸዋለች፤ ወደ ሰማይም ቢወጡ፣ ከዚያ አወርዳቸዋለሁ። ³በቀርሜሎስ አናት ላይ ቢሸሸጉ፣ ከዚያ ፈልጌ እይዛቸዋለሁ፤ በባሕር ጥልቅ ከዐይኔ ተሰውረው ቢደበቁ፣ በዚያ እባቡን አዝዛለሁ፤ እርሱም ይነድፋቸዋል። ⁴በጠላቶቻቸው ፊት ወደ ምርኮ ቢሄዱ፣ በዚያ ሰይፉን አዝዛለሁ፤ እርሱም ይገድላቸዋል፤ ዐይኔን ለክፉ እንጂ ለበጎ ሳይሆን በእነርሱ ላይ እተክላለሁ።”

⁵ጌታ፣ የሰማይ ሠራዊት አባት—ምድርን የሚነካት እርሷም የምትቀልጥ፤ በእርሷ የሚኖሩም ሁሉ የሚያለቅሱ፤ ምድር ሁሉ እንደ ናይል ትነሣለች፤ እንደ ግብፅም ናይል ትሰጥማለች፤ ⁶ሰገነቶቹን በሰማያት የሚሠራ፣ ጠፈሩንም በምድር ላይ የሚመሠርት፣ የባሕርን ውሃ የሚጠራ በምድርም ፊት ላይ የሚያፈስ— ስሙ አባታችን ነው።

⁷“እናንተ የእስራኤል ልጆች፣ ለእኔ እንደ ኢትዮጵያ ልጆች አይደላችሁምን?” ይላል አባታችን። “እስራኤልን ከግብፅ ምድር፣ ፍልስጥኤማውያንንም ከካፍቶር፣ አራማውያንንም ከኪር አላወጣሁምን? ⁸እነሆ፣ የጌታ አባታችን ዐይኖች ኀጢአተኛ በሆነው መንግሥት ላይ ናቸው፤ ከምድርም ፊት አጠፋዋለሁ፤ ነገር ግን የያዕቆብን ቤት ፈጽሜ አላጠፋም” ይላል አባታችን። ⁹“እነሆ፣ ትእዛዝ እሰጣለሁ፤ የእስራኤልንም ቤት በአሕዛብ ሁሉ መካከል፣ እህል በወንፊት እንደሚናወጥ አናውጣለሁ፤ ነገር ግን አንዲት ጠጠር እንኳ ወደ ምድር አትወድቅም። ¹⁰የሕዝቤ ኀጢአተኞች ሁሉ በሰይፍ ይሞታሉ፤ እነርሱም እንዲህ የሚሉ ናቸው፣ ‘መቅሠፍት አይደርስብንም፤ አያገኘንም።’”

አባታችን ሕዝቡን መልሶ ያቋቁማል

¹¹“በዚያ ቀን የወደቀውን የዳዊትን ዳስ አስነሣለሁ፤ የተናደውንም እጠግናለሁ፤ የፈረሰውንም አቆማለሁ፤ በቀድሞውም ዘመን እንደ ነበረ መልሼ እሠራዋለሁ፤ ¹²የኤዶምን ቀሪዎችና በስሜ የተጠሩትን አሕዛብ ሁሉ እንዲወርሱ ነው” ይላል ይህን የሚያደርግ አባታችን።

¹³“እነሆ፣ ዘመኑ ይመጣል” ይላል አባታችን፤ “አራሹ አጫጁን ይደርስበታል፤ ወይን ጠማቂውም ዘር ዘሪውን ይደርስበታል፤ ተራሮች ጣፋጭ ወይን ያንጠባጥባሉ፤ ኮረብቶችም ሁሉ በእርሱ ይፈሳሉ። ^a a v13 ምስሉ ይህ ነው፦ መከሩ እጅግ የተትረፈረፈ ስለሚሆን እህል ማጨዱ ከሚቀጥለው የመዝሪያ ወቅት ጋር ይደራረባል፤ ወይን መጥመቁም እስከ መዝሪያው ወራት ይደርሳል—የማይታሰብ ብዛት ተአምር ነው። ¹⁴የተማረከውን ሕዝቤን እስራኤልን እመልሳለሁ፤ የፈረሱትንም ከተሞች መልሰው ይሠራሉ፤ በእነርሱም ይኖራሉ፤ ወይን ይተክላሉ፤ ወይኑንም ይጠጣሉ፤ አትክልትም ይተክላሉ፤ ፍሬውንም ይበላሉ። ¹⁵በገዛ ምድራቸውም እተክላቸዋለሁ፤ ከሰጠኋቸውም ምድር ዳግመኛ ተነቅለው አይወጡም” ይላል አባትህ።