عاموس 9

9 ¹پدرِ متعال را دیدم که در کنارِ مذبح ایستاده بود و فرمود: «سرِ ستون‌ها را چنان بکوب که آستانه‌ها بلرزند، و آنها را بر سرِ همهٔ ایشان فرو ریز؛ باقی‌ماندگان را به شمشیر خواهم کشت. نه یکی خواهد گریخت و نه یکی جان به در خواهد برد. ²هرچند تا به گور فرو روند، دستِ من از آنجا ایشان را برخواهد گرفت؛ و هرچند به آسمان بالا روند، از آنجا ایشان را فرود خواهم آورد. ³هرچند خویشتن را بر قلّهٔ کَرمِل پنهان کنند، از آنجا ایشان را جسته و خواهم گرفت؛ و هرچند خود را از نظرِ من در قعرِ دریا نهان سازند، در آنجا به مار فرمان خواهم داد تا ایشان را بگزد. ⁴هرچند پیشاپیشِ دشمنانشان به اسارت روند، در آنجا به شمشیر فرمان خواهم داد تا ایشان را بکشد؛ و چشمانم را بر ایشان خواهم دوخت، برای بدی و نه برای نیکی.»

⁵خداوندگار، پدرِ لشکرهای آسمان — اوست که زمین را لمس می‌کند و آن گداخته می‌شود، و همهٔ ساکنانش ماتم می‌گیرند؛ تمامیِ آن همچون رودِ نیل برمی‌آید و چون نیلِ مصر فرو می‌نشیند، ⁶او که غرفه‌های خویش را در آسمان‌ها بنا می‌کند و طاقِ خود را بر زمین بنیاد می‌نهد، او که آب‌های دریا را فرا می‌خواند و آنها را بر رویِ زمین می‌ریزد — نامِ او پدرِ ماست.

⁷«ای فرزندانِ اسرائیل، آیا شما برای من همچون فرزندانِ کوشیان نیستید؟» پدرِ ما چنین می‌فرماید. «آیا من اسرائیل را از سرزمینِ مصر برنیاوردم، و فلسطینیان را از کَفتور و اَرامیان را از قیر؟ ⁸اینک، چشمانِ پدرِ متعال بر آن مملکتِ گناهکار است، و آن را از رویِ زمین نابود خواهم کرد — امّا خاندانِ یعقوب را به‌کلّی نابود نخواهم کرد،» پدرِ ما چنین می‌فرماید. ⁹«زیرا اینک، فرمان خواهم داد، و خاندانِ اسرائیل را در میانِ همهٔ قوم‌ها خواهم بیخت، چنان‌که غلّه را در غربال می‌بیزند، امّا حتی سنگ‌ریزه‌ای بر زمین نخواهد افتاد. ¹⁰همهٔ گناهکارانِ قومِ من به شمشیر خواهند مرد — آنان که می‌گویند: ‹بلا به ما نخواهد رسید و دامنگیرِ ما نخواهد شد.›»

پدر قومِ خود را باز می‌آورد

¹¹«در آن روز، سایبانِ فروافتادهٔ داوود را برپا خواهم داشت، و شکاف‌هایش را تعمیر خواهم کرد، و ویرانه‌هایش را برخواهم افراشت، و آن را همچون روزگارانِ قدیم بازخواهم ساخت، ¹²تا بازماندهٔ اَدوم و همهٔ قوم‌هایی را که به نامِ من خوانده شده‌اند، به تصرّف درآورند،» پدرِ ما که این کار را می‌کند، چنین می‌فرماید.

¹³«روزها می‌آید،» پدرِ ما چنین می‌فرماید، «که شخم‌زن به دروگر خواهد رسید، و فشارندهٔ انگور به بذرافشان؛ کوه‌ها شرابِ شیرین خواهند چکانید، و همهٔ تپه‌ها از آن جاری خواهند شد. ^a a v13 تصویرِ آیه: محصول چنان فراوان خواهد بود که درویدنِ غلّه با کاشتِ بعدی هم‌پوشانی می‌یابد و فشردنِ انگور تا فصلِ بذرافشانی ادامه می‌یابد — معجزهٔ فراوانیِ باورنکردنی. ¹⁴سعادتِ قومِ خود، اسرائیل را باز خواهم گردانید، و شهرهای ویران را بازخواهند ساخت و در آنها ساکن خواهند شد؛ تاکستان‌ها غرس خواهند کرد و شرابِ آنها را خواهند نوشید، و باغ‌ها خواهند ساخت و میوهٔ آنها را خواهند خورد. ¹⁵ایشان را در سرزمینِ خودشان غرس خواهم کرد، و دیگر هرگز از زمینی که به ایشان داده‌ام، ریشه‌کن نخواهند شد،» پدرِ شما می‌فرماید.