Hech kim Otamizning qoʻlidan qochib qutula olmaydi
Otamizdan yashirinadigan joy yoʻq — na qabrda, na osmonda, na dengiz tubida. Biroq bu silkinish elakdir va birorta ham tosh yerga tushmaydi. Soʻnggi soʻz — qayta qurish: Dovudning qulagan chaylasi tiklanadi, vayron shaharlarda yana yashashadi, Isroil oʻtqaziladi va hech qachon qayta sugʻurib olinmaydi.
9 1Men Hukmron Otamizni qurbongoh yonida turgan holda koʻrdim. U dedi: “Ustunlarning tepasiga shunday ur-ki, ostonalar larzaga kelsin, ularni barchasining boshiga parchala. Tirik qolganlarini qilichdan oʻtkazaman. Birortasi ham qochib ketolmaydi, birortasi ham qutulib qololmaydi. 2Ular goʻrga qazib kirsalar ham, Mening qoʻlim ularni oʻsha yerdan tortib oladi. Osmonga chiqib ketsalar ham, Men ularni oʻsha yerdan tushiraman. 3Ular Karmel choʻqqisida yashirinsalar ham, Men ularni oʻsha yerdan izlab topaman va qoʻlga olaman. Nazarimdan dengiz tubida bekinsalar ham, oʻsha yerda ilonga buyruq beraman va u ularni chaqadi. 4Dushmanlari oldida asirlikka ketsalar ham, oʻsha yerda qilichga buyruq beraman va u ularni oʻldiradi. Men koʻzlarimni ularga yomonlik uchun tikaman, yaxshilik uchun emas.”
5Hukmron, samoviy qoʻshinlarning Otasi — U yerga tegsa, yer eriydi, unda yashovchilarning bari motam tutadi. Yerning bari Nil daryosidek koʻtariladi va Misr Nilidek pasayadi. 6U osmonlarda Oʻzining balandparvoz xonalarini quradi va yer uzra Oʻz gumbazini oʻrnatadi, dengiz suvlarini chaqirib, ularni yer yuzasiga toʻkadi — Uning nomi Otamizdir.
7“Ey Isroil farzandlari, siz Mening uchun kushliklarning farzandlariga oʻxshamaysizmi?” deydi Otamiz. “Isroilni Misr yurtidan, filistlarni Kaftordan va oromiylarni Qirdan Men olib chiqmadimmi? 8Mana, Hukmron Otamizning koʻzlari gunohkor shohlik ustidadir. Men uni yer yuzidan yoʻq qilaman — lekin Yoqub xonadonini butunlay yoʻq qilmayman,” deydi Otamiz. 9“Zero, mana, Men amr beraman va donni elakda silkitgandek, Isroil xonadonini barcha xalqlar orasida silkitaman, ammo bironta ham mayda tosh yerga tushmaydi. 10Xalqimning barcha gunohkorlari qilichdan oʻladi — ular: «Falokat bizga yetmaydi ham, roʻpara ham kelmaydi,» deyishadi.”
Otamiz Oʻz xalqini tiklaydi
11“Oʻsha kuni Men Dovudning qulagan chodirini qaytadan tiklayman, uning yoriqlarini tuzataman, vayronalarini qaytadan koʻtaraman va uni qadimgi kunlardagidek qayta quraman. 12toki ular Edomning qolgan-qutganiga va Mening nomim bilan atalgan barcha xalqlarga ega boʻlsinlar,” deydi buni amalga oshiruvchi Otamiz.
13“Shunday kunlar kelmoqdaki,” deydi Otamiz, “oʻshanda chuvoq oʻroqchiga yetib oladi, uzum ezuvchi urugʻ sepuvchiga yetib oladi. Togʻlardan shirin sharob tomadi va barcha tepaliklar undan oqadi. a a v13 Manzara shunday: hosil shu qadar moʻl boʻladiki, don oʻrish keyingi ekishga, uzum ezish esa urugʻ sepish mavsumiga ulanib ketadi — tasavvur qilib boʻlmas farovonlik moʻjizasi. 14Men xalqim Isroilning taqdirini tiklayman, ular vayron boʻlgan shaharlarni qayta quradilar va ularda yashaydilar, uzumzorlar barpo etib, ularning sharobini ichadilar, bogʻlar yaratib, ularning mevasini yeydilar. 15Men ularni oʻz yurtlariga ekaman va Men ularga bergan yurtdan ular boshqa hech qachon qoʻporilmaydilar,” deydi Otangiz.