Ora Ana Siji Wae Kang Bisa Oncat saka Astane Rama kita
Ora ana papan kanggo ndhelik saka Rama kita — ora ing jagading pati, ora ing swarga, ora ing dhasaring segara. Nanging gonjang-ganjing iku kaya ayakan, lan ora ana watu krikil siji wae kang tiba. Tembung pungkasan yaiku mbangun maneh: gubuge Dawud kang ambruk diadegake maneh, kutha-kutha kang rusak dienggoni, Israel ditandur lan ora bakal didhudhuk maneh.
9 1Aku ndeleng Rama kita Kang Mahakuwasa jumeneng ing sandhing misbyah, nuli Panjenengane ngandika: “Gebuga pucuking saka-saka nganti ambang-ambange padha oreg, lan remukna ing sirahe wong kabeh; sapa kang isih keri bakal Dakpateni kalawan pedhang. Ora ana siji wae kang bakal bisa mlayu, ora ana siji wae kang bakal bisa oncat. 2Sanadyan padha ndhudhuk tekan ing jero kubur, saka ing kono astaKu bakal mundhut wong-wong mau; sanadyan padha menek tekan ing langit, saka ing kono bakal Dakudhunake. 3Sanadyan padha ndhelik ana ing pucuke Gunung Karmel, saka ing kono bakal Dakgoleki lan Dakcekel wong-wong mau; sanadyan padha ndhelikake awake saka ngarsaKu ana ing dhasaring sagara, ing kono bakal Dakdhawuhi ula, temah ula mau bakal nyakot wong-wong mau. 4Sanadyan padha ditawan dening mungsuhe, ing kono bakal Dakdhawuhi pedhang, temah bakal mateni wong-wong mau; paningalKu bakal Dakarahake marang wong-wong mau kanggo nekakake bilai, ora kanggo kabecikan.”
5Rama kita Kang Mahakuwasa, Gustine wadyabalaning swarga—Panjenengane kang ndemek bumi temah bumi ajur, sarta kabeh kang manggon ing kono padha susah; bumi kabeh mumbul kaya Bengawan Nil, lan ambles kaya Bengawan Nil ing tanah Mesir, 6Panjenengane kang yasa kamar-kamare kang dhuwur ing langit lan ngadegake kubahing langit ana ing bumi, Panjenengane kang nimbali banyune sagara banjur disuntak ana ing salumahing bumi— Rama kita iku asmane.
7“Apa kowe iku ora kaya anak-anake wong Kus tumrap Aku, he wong Israel?” mangkono pangandikane Rama kita. “Apa Aku ora ngentasake Israel saka tanah Mesir, lan wong Filisti saka Kaftor lan wong Aram saka Kir?” 8“Lah, paningale Rama kita Kang Mahakuwasa tumuju marang karajan kang kebak dosa iku, lan bakal Daksirnakake saka salumahing bumi— nanging Aku ora bakal numpes babar pisan turune Yakub,” mangkono pangandikane Rama kita. 9“Awit lah, Aku bakal paring dhawuh, lan Aku bakal ngoyag turune Israel ana ing antarane sakehing bangsa kaya wong ngayak gandum nganggo ayakan, nanging ora ana krikil siji wae kang tiba ing lemah. 10Sakehing wong dosa ing antarane umatKu bakal mati dening pedhang—yaiku wong-wong kang padha kandha, ‘Bilai ora bakal nututi utawa nekani aku kabeh.’”
Sang Rama Mulihake Umate
11“Ing dina iku Aku bakal ngadegake maneh tarube Prabu Dawud kang wis ambruk, lan ndandani belahan-belahane, lan mbangun maneh reruntuhane, sarta mbangun iku kaya ing jaman biyen, 12supaya padha ndarbeni turahane wong Edom lan sakehing bangsa kang disebut nganggo asmaKu,” mangkono pangandikane Rama kita, kang nindakake prakara iki.
13“Bakal tekan ing dinane,” mangkono pangandikane Rama kita, “nalika wong kang mluku bakal nututi wong kang derep, sarta wong kang ngidak woh anggur bakal nututi wong kang nyebar wiji; gunung-gunung bakal netesake anggur legi, lan sakehing punthuk bakal padha mili dening anggur mau. a a v13 Gegambarane: panenan bakal nganti samono akehe, satemah ngeneni gandum isih lumaku bareng karo wiwit nanduri maneh, lan ngidak woh anggur nganti tekan mangsa nyebar wiji — sawijining kaelokan kaluberan kang mokal. 14Aku bakal mulihake kahanane umatKu Israel, temah bakal padha mbangun maneh kutha-kutha kang wis dadi jugrugan lan padha manggon ing kono; bakal padha nandur kebon anggur lan ngombe anggure, sarta gawe patamanan lan mangan wohe. 15Aku bakal nanem wong-wong mau ana ing tanahe dhewe, temah ora bakal dibedhol maneh ing salawase saka ing tanah kang wis Dakparingake marang wong-wong mau,” mangkono pangandikane Ramamu.