አሞጽ 8

8 ¹ጌታ አባታችን ያሳየኝ ይህ ነው፤ የበጋ ፍሬ የሞላበት ቅርጫት።

²እርሱም፣ “አሞጽ ሆይ፣ ምን ታያለህ?” አለኝ። እኔም፣ “የበጋ ፍሬ የሞላበት ቅርጫት” አልሁ። ከዚያም አባታችን፣ “ለሕዝቤ ለእስራኤል ፍጻሜው ደርሷል፤ ከእንግዲህ ዳግመኛ ይቅር አላልፋቸውም” አለኝ። ^a a v2 በነቢዩ ቋንቋ፣ “የበጋ ፍሬ” እና “ፍጻሜ” የሚሉት ቃላት አነጋገራቸው ተቀራራቢ ነው፤ የመከር የበሰለ ፍሬ ለፍርድ የበሰለ ሕዝብ ምሳሌ ይሆናል።

³“በዚያ ቀን የቤተ መቅደሱ መዝሙሮች ወደ ዋይታ ይለወጣሉ” ይላል ጌታ አባታችን። “እጅግ ብዙ ሬሳዎች በየስፍራው ተጥለዋል፤ ዝም በል!”

⁴እናንተ ችግረኞችን የምትረግጡ፣ የምድሪቱንም ድኾች የምታጠፉ ሆይ፤ ይህን ስሙ፤ ⁵እንዲህ በማለት፣ “የወር መባቻ መቼ ያልፋል፣ እኽል እንሸጥ ዘንድ? ሰንበትስ መቼ ያበቃል፣ ስንዴ የምንሸጥበትን ገበያ እንከፍት ዘንድ—መስፈሪያውን በማሳነስ፣ ዋጋውንም በማናር፣ በሐሰተኛ ሚዛንም በማታለል፣ ⁶ድኾችን በብር፣ ችግረኞችንም በአንድ ጥንድ ጫማ እየገዛን፣ የስንዴውንም ገለባ እየሸጥን?”

⁷አባታችን በያዕቆብ ኩራት ምሎ እንዲህ አለ፤ “ከሥራቸው አንዱን ስንኳ ከቶ አልረሳም። ⁸ስለዚህ ነገር ምድር አትንቀጠቀጥምን፣ በውስጧ የሚኖሩ ሁሉስ አያለቅሱምን? ሁሉም እንደ ናይል ይነሣል፣ ይናወጣል፣ እንደ ግብፅም ናይል እንደ ገና ይሰፍራል። ⁹“በዚያ ቀን” ይላል ጌታ አባታችን፣ “ፀሐይን በቀትር አስጠልቃታለሁ፣ በጠራራ ቀንም ምድርን አጨልማለሁ። ¹⁰በዓላታችሁን ወደ ሐዘን እለውጣለሁ፣ መዝሙሮቻችሁን ሁሉም ወደ ሙሾ እለውጣለሁ። በወገብ ሁሉ ላይ ማቅ አለብሳለሁ፣ ራስንም ሁሉ አስላጫለሁ። እንደ አንድያ ልጅ ሐዘን አደርገዋለሁ፣ ፍጻሜውም እንደ መራራ ቀን ይሆናል። ¹¹“ቀኖች ይመጣሉ” ይላል ጌታ አባታችን፣ “በምድር ላይ ራብ የምሰድድበት ቀን—የእንጀራ ራብ አይደለም፣ የውሃ ጥምም አይደለም፣ ነገር ግን ቃሌን የመስማት ራብ ነው። ¹²ከባሕር እስከ ባሕር ይንገዳገዳሉ፣ ከሰሜን እስከ ምሥራቅም ይቅበዘበዛሉ፤ የአባታችንን ቃል ይፈልጋሉ፣ ነገር ግን አያገኙትም። ¹³በዚያ ቀን ውብ ቆነጃጅትና ጎበዛዝት በጥም ይዝለፈለፋሉ። ¹⁴በሰማርያ በደል የሚምሉ፣ “ዳን ሆይ፣ አምላክህ ሕያው ነው” የሚሉ፣ “የቤርሳቤህም መንገድ ሕያው ነው” የሚሉ—ይወድቃሉ፣ ከቶም ዳግመኛ አይነሡም።” ^b b v14 የሰማርያ በደል ማለት ኢዮርብዓም በቤቴል ያቆመው የወርቅ ጥጃ ጣዖት ነው።