Die Vader wys dat die einde naby is
'n Mandjie somervrugte beteken ryp, en die einde het gekom. Handelaars wat ongeduldig wag dat die Sabbat verby is sodat hulle met kort mates kan bedrieg, word by die naam genoem. Die hongersnood wat kom, is nie na brood nie, maar daarna om ons Vader se woorde te hoor.
8 1Dit is wat die Soewereine Vader my gewys het: ’n mandjie somervrugte.
2Hy het gesê: “Amos, wat sien jy?” Ek het gesê: “’n Mandjie somervrugte.” Toe sê ons Vader vir my: “Die einde het gekom vir my volk Israel; ek sal hulle nooit weer verbygaan nie.” a a v2 In die profeet se taal klink “somervrugte” en “die einde” byna eenders — die ryp vrugte van die oes word ’n beeld van ’n volk wat ryp is vir die oordeel.
3“Die liedere van die tempel sal in daardie dag in gejammer verander,” verklaar die Soewereine Vader. “So baie lyke, oral neergegooi—stilte!”
4Hoor dit, julle wat die behoeftiges vertrap en die armes van die land uitwis, 5en sê: “Wanneer sal die nuwemaan verby wees, sodat ons graan kan verkoop? Wanneer sal die sabbat eindig, sodat ons die koringmark kan oopmaak—deur die maat klein en die gewig groot te maak, en te bedrieg met oneerlike skale, 6om die armes vir silwer te koop en die behoeftiges vir ’n paar sandale, en die afval van die koring te verkoop?”
7Ons Vader het gesweer by die trots van Jakob: “Ek sal nooit enige van hulle dade vergeet nie. 8Sal die land nie hieroor bewe nie, en sal almal wat daarin woon, nie treur nie? Dit sal alles opkom soos die Nyl, opgewoel word, en weer wegsak soos die Nyl van Egipte. 9Op daardie dag,” verklaar die Soewereine Vader, “sal ek die son op die middag laat ondergaan en die aarde op helder dag verdonker. 10Ek sal julle feeste in rou verander en al julle liedere in ’n klaaglied. Ek sal rouklere om elke heup aantrek en elke kop kaal skeer. Ek sal dit maak soos die rou oor ’n enigste seun, en die einde daarvan soos ’n bitter dag. 11Daar kom dae,” verklaar die Soewereine Vader, “wanneer ek ’n hongersnood op die land sal stuur—nie ’n hongersnood na brood nie, ook nie ’n dors na water nie, maar na die hoor van my woorde. 12Hulle sal van see tot see waggel en van noord na oos dwaal, op soek na die woord van ons Vader, maar hulle sal dit nie kry nie. 13In daardie dag sal die mooi jong vroue en die jong mans van dors beswyk. 14Dié wat sweer by die Skuld van Samaria, wat sê: ‘So seker as jou god leef, Dan,’ en, ‘So seker as die weg van Berseba leef’—hulle sal val en nooit weer opstaan nie.” b b v14 Die Skuld van Samaria is die goue kalf-afgod wat Jerobeam by Bet-El opgerig het.
