پلار ښائى چې اخر نزدې دے
د دوبي د مېوو يوه ټوکرۍ د پخېدو معنا لري، او پای راغلی دی. هغه سوداګر نومول کېږي چې د سبت د پای ته رسېدو لپاره بې صبره دي ترڅو په کمو پيمانو دوکه وکړي. راتلونکې قحطي د ډوډۍ نه، بلکې زموږ د پلار د خبرو د اورېدو ده.
8 1دا هغه څۀ دى چې مالِک پلار راته وښودل: د دوبى د مېوو يوه ټوکرۍ.
2هغۀ وفرمائيل چې، ”اے عاموسه، تۀ څۀ وينې؟“ ما ووئيل چې، ”د دوبى د مېوو يوه ټوکرۍ.“ بيا زمونږ پلار راته وفرمائيل چې، ”زما قوم اِسرائيل ته اخر راغلے دے؛ زۀ به هغوئ نور کله هم ونۀ بخښم.“ a a v2 د نبى په ژبه کښې، ”د دوبى مېوه“ او ”اخر“ نزدې يو شان اوازيږى — د فصل پخه مېوه د داسې قوم تصوير جوړيږى چې د عدالت دپاره پوخ شوے وى.
3”په هغه ورځ به د هيکل سندرې په ژړا بدلې شى،“ مالِک پلار فرمائى. ”دومره ډېر مړى به وى، چې هر ځائ به غورزولے شوى وى — چوپ شئ!“
4دا واورئ، اے هغو خلقو چې محتاجان پښو لاندې کوئ، او د ملک غريبان له منځه وړئ، 5او وائى چې، ”د نوى مياشتې اختر به کله ختم شى، چې مونږ غله خرڅ کړو؟ سبت به کله پوره شى، چې مونږ د غنمو بازار پرانيزو — پېمانه کوچنۍ او تول لوئ کوو، او په غلطو تلو سره دوکه کوو، 6غريبان په چاندۍ او محتاجان د بوټانو د يوې جوړې په بدله اخلو، او د غنمو کثافت خرڅوو؟“
7زمونږ پلار د يعقوب په فخر قسم خوړلے دے: ”زۀ به د هغوئ هيڅ يو کار هم کله ونۀ هېروم. 8آيا د دې له کبله به زمکه ونۀ رپيږى، او هغه ټول چې پکښې اوسيږى ماتم ونۀ کړى؟ دا به ټوله د نيل غوندې اوچته شى، وخوځولے شى، او بيا د مصر د نيل غوندې کوزه شى. 9”په هغه ورځ،“ مالِک پلار فرمائى، ”زۀ به نمر د غرمې په وخت راپرېوځوم، او د رڼا ورځ کښې به زمکه تياره کړم. 10زۀ به ستاسو اخترونه په ماتم بدل کړم، او ستاسو ټولې سندرې په نوحه. زۀ به هرې ملا ته د ماتم جامې ور واغوندم او هر سر ونه خرم. زۀ به دا د يکي يو زوئ د ماتم غوندې کړم، او د دې اخر د يوې تريخې ورځې غوندې. 11”هغه ورځې راروانې دى،“ مالِک پلار فرمائى، ”کله چې زۀ به په ملک باندې قحط راولېږم — نۀ د ډوډۍ قحط، او نۀ د اوبو تنده، بلکې د زما د کلام د اورېدو. 12هغوئ به د يوه سمندر نه بل سمندر ته سرګردانه ګرځى، او د شمال نه ختيځ ته به آواره شى، د زمونږ د پلار کلام به لټوى، خو هغه به ونۀ مومى. 13په هغه ورځ به ښکلې پېغلې او ځلميان د تندې نه بېهوشه شى. 14هغه کسان چې د سامريه په ګناه قسم خورى، چې وائى، ’اے دانه، څومره چې ستا معبود ژوندے دے،‘ او، ’څومره چې د بيرسبع لار ژوندۍ ده‘ — هغوئ به راوغورزيږى، او بيا به کله هم پاڅېدے نۀ شى.“ b b v14 د سامريه ګناه هغه د سرو زرو خوسے بُت دے چې يربعام په بيتايل کښې جوړ کړے وو.
