Ο Πατέρας Δείχνει ότι το Τέλος Πλησιάζει
Ένα καλάθι με καλοκαιρινά φρούτα σημαίνει ώριμο, και το τέλος έχει έρθει. Κατονομάζονται οι έμποροι που ανυπομονούν να τελειώσει το Σάββατο για να κλέψουν με λειψά μέτρα. Η πείνα που έρχεται δεν είναι για ψωμί αλλά για να ακουστούν τα λόγια του Πατέρα μας.
8 1Να τι μου έδειξε ο Κυρίαρχος Πατέρας: ένα καλάθι με καλοκαιρινά φρούτα.
2Με ρώτησε: «Αμώς, τι βλέπεις;» «Ένα καλάθι με καλοκαιρινά φρούτα», απάντησα. Τότε ο Πατέρας μας μου είπε: «Ήρθε το τέλος για τον λαό μου τον Ισραήλ· δεν θα τους προσπεράσω ποτέ ξανά». a a v2 Στη γλώσσα του προφήτη, τα «καλοκαιρινά φρούτα» και το «τέλος» ακούγονται σχεδόν ίδια — ο ώριμος καρπός της συγκομιδής γίνεται εικόνα ενός λαού ώριμου για κρίση.
3«Τα τραγούδια του ναού θα γίνουν θρήνος εκείνη την ημέρα», λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας. «Τόσα πτώματα, πεταμένα παντού — σιωπή!»
4Ακούστε το αυτό, εσείς που καταπατάτε τον άπορο και εξοντώνετε τους φτωχούς της χώρας, 5και λέτε: «Πότε θα περάσει η νέα σελήνη, για να πουλήσουμε το σιτάρι; Πότε θα τελειώσει το Σάββατο, για να ανοίξουμε την αγορά του σιταριού — μικραίνοντας το μέτρο και μεγαλώνοντας το βάρος, και εξαπατώντας με ψεύτικες ζυγαριές, 6αγοράζοντας τον φτωχό με ασήμι και τον άπορο για ένα ζευγάρι σανδάλια, και πουλώντας τα απορρίμματα του σιταριού;»
7Ο Πατέρας μας ορκίστηκε στην περηφάνια του Ιακώβ: «Δεν θα ξεχάσω ποτέ καμιά από τις πράξεις τους. 8Δεν θα τρέμει γι’ αυτό η γη, και δεν θα πενθήσουν όλοι όσοι κατοικούν σ’ αυτήν; Όλη θα φουσκώσει σαν τον Νείλο, θα αναταραχθεί και θα ξαναβυθιστεί σαν τον Νείλο της Αιγύπτου. 9Εκείνη την ημέρα», λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας, «θα κάνω τον ήλιο να δύσει το μεσημέρι και θα σκοτεινιάσω τη γη μέρα μεσημέρι. 10Θα μετατρέψω τις γιορτές σας σε πένθος και όλα τα τραγούδια σας σε μοιρολόι. Θα βάλω πένθιμα ρούχα σε κάθε μέση και θα ξυρίσω κάθε κεφάλι. Θα το κάνω σαν το πένθος για έναν μονάκριβο γιο, και το τέλος του σαν μια πικρή μέρα. 11Έρχονται μέρες», λέει ο Κυρίαρχος Πατέρας, «που θα στείλω πείνα στη χώρα — όχι πείνα για ψωμί ούτε δίψα για νερό, αλλά για να ακούσουν τα λόγια μου. 12Θα παραπατούν από θάλασσα σε θάλασσα και θα περιπλανιούνται από τον βορρά ως την ανατολή, ψάχνοντας για τον λόγο του Πατέρα μας, αλλά δεν θα τον βρουν. 13Εκείνη την ημέρα οι όμορφες νεαρές γυναίκες και οι νέοι άντρες θα λιποθυμήσουν από τη δίψα. 14Αυτοί που ορκίζονται στην Ενοχή της Σαμάρειας, που λένε: “Ζει ο θεός σου, Δαν”, και: “Ζει ο δρόμος της Βηρσαβεέ” — θα πέσουν και δεν θα ξανασηκωθούν ποτέ». b b v14 Η Ενοχή της Σαμάρειας είναι το είδωλο του χρυσού μόσχου που έστησε ο Ιεροβοάμ στη Βαιθήλ.
