ኣቦ መወዳእታ ከም ዝቐረበ የርኢ
መሶብ ፍረ ሓጋይ ፍረ ከም ዝበሰለ የመልክት፥ መወዳእታ ድማ መፂኡ። ብሓፃር መስፈሪ ምእንቲ ኽታልሉ፥ ሰንበት ክትሓልፍ ዝህወኹ ነጋዶ ተጠቕሱ። እቲ ዝመፅእ ጥሜት፥ ናይ እንጀራ ዘይኮነስ፥ ቃላት ኣቦና ናይ ምስማዕ ጥሜት እዩ።
8 1ሉዓላዊ ኣቦ ዘርኣየኒ እዙይ እዩ፦ ሓደ መሶብ ፍረ ሓጋይ።
2ንሱ ድማ “ኣሞስ፥ እንታይ ትርኢ ኣለኻ?” በለኒ። ኣነ ኸዓ “ሓደ መሶብ ፍረ ሓጋይ” በልኩ። ሽዑ ኣቦና “መወዳእታ ህዝበይ እስራኤል መፂኡ እዩ፤ ደጊመ ኣይሓልፎምን እየ” በለኒ። a a v2 ብቛንቋ እቲ ነቢይ፥ “ፍረ ሓጋይ”ን “መወዳእታ”ን ድምፆም ዳርጋ ሓደ እዩ፦ እቲ ዝበሰለ ፍረ ዓፂድ ንፍርዲ ዝበሰለ ህዝቢ ዝምስል ምስሊ ይኸውን።
3“መዝሙራት ቤተ መቕደስ በታ መዓልቲ እቲኣ ናብ ዋይ ዋይታ ክልወጡ እዮም” ይብል ሉዓላዊ ኣቦ። “ብዙሓት ሬሳታት ኣብ ኵሉ ቦታ ተደርብዮም፥ ስቕ በል!”
4እዙይ ስምዑ፥ ኣቱም ነቲ ፅጉም እትረግፁ፥ ነቶም ድኻታት እታ ምድሪ እተጥፍኡ፥ 5ከምዙይ ኢልኩም፦ “እታ ወርሒ እትወፀላ በዓል መኣዝ ክትሓልፍ እያ፥ እኽሊ ምእንቲ ኽንሸይጥ? ሰንበት ድማ መኣዝ ክትውዳእ እያ፥ ስርናይ ዝሽየጠሉ ዕዳጋ ምእንቲ ኽንከፍት፥ ነቲ መስፈሪ እናነኣኣስና ነቲ ሚዛን ድማ እናዓበና፥ ብጠዋይ ሚዛን እናኣታለልና፥ 6ነቶም ድኻታት ብብሩር፥ ነቶም ፅጉማት ድማ ብሓደ ፅምዲ ኣሳእን ንገዝእ፥ ጓሓፍ ስርናይ ድማ ንሸይጥ?”
7ኣቦና ብዕቤት ያእቆብ መሓለ፦ “ካብ ግብርታቶም ሓደ እኳ ከቶ ኣይርስዕን እየ። 8ስለዙይ እታ ምድሪዶ ኣይትንቀጥቀጥን፥ ኣብኣ ዝነብሩ ዅሎም ከዓ ኣይሓዝኑን? ኵላ ኸም ሩባ ክትድይብ፥ ክትናወፅ፥ ከም ሩባ ግብፂ ድማ ክትሰጥም እያ። 9“በታ መዓልቲ እቲኣ፥” ይብል ሉዓላዊ ኣቦ፥ “ንፀሓይ ፍርቂ መዓልቲ ከዓርባ፥ ንምድሪ ኸዓ ብደሚቕ ቀትሪ ከፀልማ እየ። 10ንበዓላትኩም ናብ ሓዘን፥ ንዅሉ መዝሙራትኩም ድማ ናብ ድጓ ክልውጦ እየ። ኣብ ኵሉ ሕቘ ወጮ ከዐጥቕ፥ ንኵሉ ርእሲ ኸዓ ከላፅዮ እየ። ከም ሓዘን ሓደ ወዲ ክገብሮ፥ መወዳእታኡ ኸዓ ከም መሪር መዓልቲ ክገብሮ እየ። 11“እንሆ፥ መዓልቲታት ይመፅእ ኣሎ፥” ይብል ሉዓላዊ ኣቦ፥ “ኣብታ ምድሪ ጥሜት ክሰድድ እየ፦ ናይ እንጀራ ጥሜት ኣይኮነን፥ ናይ ማይ ፅምኢውን ኣይኮነን፥ ቃላተይ ናይ ምስማዕ ጥሜት ደኣ እምበር። 12ካብ ባሕሪ ናብ ባሕሪ ክውዝውዙ፥ ካብ ሰሜን ናብ ምብራቕ ድማ ዀለል ክብሉ እዮም፤ ቃል ኣቦና እናደለዩ ግና ኣይረኽብዎን እዮም። 13በታ መዓልቲ እቲኣ እተን መልክዐኛታት ኣዋልድን እቶም መንእሰያትን ብፅምኢ ክሕለሉ እዮም። 14እቶም ብበደል ሰማርያ ዝምሕሉ፥ ‘ኦ ዳን፥ ኣምላኽካ ህያው እዩ’ ዝብሉ፥ ከምኡ ድማ ‘መንገዲ ቤርሳቤህ ህያው እዩ’ ዝብሉ ኸዓ፥ ክወድቁ፥ ደጊሞም ድማ ኣይትንስኡን እዮም።” b b v14 በደል ሰማርያ፥ እቲ ኢዮርብዓም ኣብ ቤትኤል ዘቘሞ ናይ ወርቂ ምራኽ ጣዖት እዩ።
