ପିତା ଶେଷ ସନ୍ନିକଟ ବୋଲି ଦେଖାନ୍ତି
ଏକ ଟୋକେଇ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଫଳର ଅର୍ଥ ପାଚିଲା, ଏବଂ ଅନ୍ତ ଆସି ପହଞ୍ଚିଛି। କମ୍ ମାପରେ ଠକିବା ପାଇଁ ବିଶ୍ରାମବାର ଶେଷ ହେବାକୁ ଅଧୀର ବ୍ୟବସାୟୀମାନଙ୍କର ନାମ ନିଆଯାଏ। ଆସୁଥିବା ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ରୁଟିର ନୁହେଁ, ବରଂ ଆମ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବାର।
8 1ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ମୋତେ ଏହା ଦେଖାଇଲେ: ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳୀନ ଫଳର ଏକ ଡାଲା।
2ସେ କହିଲେ, “ହେ ଆମୋଷ, ତୁମ୍ଭେ କʼଣ ଦେଖୁଅଛ?” ମୁଁ କହିଲି, “ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳୀନ ଫଳର ଏକ ଡାଲା।” ସେତେବେଳେ ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ମୋତେ କହିଲେ, “ଆମ୍ଭର ଲୋକ ଇସ୍ରାଏଲ ନିମନ୍ତେ ଶେଷ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଅଛି; ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କୁ ଆଉ କେବେ ଉପେକ୍ଷା କରିବା ନାହିଁ।” a a v2 ଭାବବାଦୀଙ୍କ ଭାଷାରେ, “ଗ୍ରୀଷ୍ମକାଳୀନ ଫଳ” ଓ “ଶେଷ” ପ୍ରାୟ ସମାନ ଉଚ୍ଚାରଣର — ଶସ୍ୟ କଟାର ପକ୍ଵ ଫଳ ବିଚାର ନିମନ୍ତେ ପକ୍ଵ ଏକ ଗୋଷ୍ଠୀର ଚିତ୍ର ହୁଏ।
3“ସେହି ଦିନ ମନ୍ଦିରର ଗୀତସବୁ ହାହାକାରରେ ପରିଣତ ହେବ,” ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି। “ଏତେ ଶବ, ସର୍ବତ୍ର ନିକ୍ଷିପ୍ତ—ନୀରବ ରୁହ!”
4ହେ ଦରିଦ୍ରକୁ ପଦ ତଳେ ଦଳିତ କରୁଥିବା ଓ ଦେଶର ଦୀନହୀନମାନଙ୍କୁ ଉଚ୍ଛିନ୍ନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ଏହା ଶୁଣ, 5ତୁମ୍ଭେମାନେ କହୁଅଛ, “ଅମାବାସ୍ୟା କେବେ ଶେଷ ହେବ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ଶସ୍ୟ ବିକ୍ରୟ କରିପାରିବୁ? ବିଶ୍ରାମଦିନ କେବେ ଶେଷ ହେବ, ଯେପରି ଆମ୍ଭେମାନେ ଗହମର ବଜାର ଖୋଲିପାରିବୁ—ଐଫାକୁ ଛୋଟ ଓ ଶେକଲକୁ ବଡ଼ କରି, ପୁଣି ଅସାଧୁ ନିକ୍ତି ଦ୍ଵାରା ପ୍ରବଞ୍ଚନା କରି, 6ରୂପା ଦେଇ ଦୀନହୀନକୁ ଓ ଏକ ଯୋଡ଼ା ପାଦୁକା ଦେଇ ଦରିଦ୍ରକୁ କ୍ରୟ କରି, ଆଉ ଗହମର କୁଣ୍ଡା ବିକ୍ରୟ କରି?”
7ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତା ଯାକୁବର ଗର୍ବ ନେଇ ଶପଥ କରିଅଛନ୍ତି: “ଆମ୍ଭେ ସେମାନଙ୍କର କୌଣସି କର୍ମ କେବେ ବିସ୍ମୃତ ହେବା ନାହିଁ। 8ଏଥିପାଇଁ କʼଣ ଦେଶ କମ୍ପିତ ହେବ ନାହିଁ, ଓ ତହିଁରେ ବାସ କରୁଥିବା ସମସ୍ତେ ବିଳାପ କରିବେ ନାହିଁ? ଏହା ସମସ୍ତ ନୀଲ ନଦୀ ପରି ଉଠିବ, ଆଲୋଡ଼ିତ ହେବ, ପୁଣି ମିସରର ନୀଲ ନଦୀ ପରି ପୁନର୍ବାର ଅବସନ୍ନ ହେବ। 9ସେହି ଦିନ,” ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି, “ଆମ୍ଭେ ମଧ୍ୟାହ୍ନରେ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଅସ୍ତ କରାଇବା, ପୁଣି ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଦିବାଲୋକରେ ପୃଥିବୀକୁ ଅନ୍ଧକାରମୟ କରିବା। 10ଆମ୍ଭେ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଉତ୍ସବସବୁକୁ ଶୋକରେ, ଓ ତୁମ୍ଭମାନଙ୍କ ଗୀତସବୁକୁ ବିଳାପ ଗୀତରେ ପରିଣତ କରିବା। ଆମ୍ଭେ ପ୍ରତ୍ୟେକ କଟିଦେଶରେ ଚଟବସ୍ତ୍ର ଦେବା ଓ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମସ୍ତକ ମୁଣ୍ଡନ କରିବା। ଆମ୍ଭେ ଏହାକୁ ଅଦ୍ଵିତୀୟ ପୁତ୍ର ନିମନ୍ତେ ଶୋକ ପରି, ପୁଣି ଏହାର ଅନ୍ତ ତିକ୍ତ ଦିନ ପରି କରିବା। 11ଦେଖ, ଏପରି ଦିନ ଆସୁଅଛି,” ସାର୍ବଭୌମ ପିତା ଏହା କହନ୍ତି, “ଯେଉଁ ସମୟରେ ଆମ୍ଭେ ଦେଶ ଉପରେ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ପ୍ରେରଣ କରିବା—ଅନ୍ନର ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ ନୁହେଁ, କିମ୍ବା ଜଳର ତୃଷ୍ଣା ନୁହେଁ, ମାତ୍ର ଆମ୍ଭର ବାକ୍ୟ ଶୁଣିବାର ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ। 12ସେମାନେ ସମୁଦ୍ରଠାରୁ ସମୁଦ୍ର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଟଳମଳ ହୋଇ ବୁଲିବେ, ପୁଣି ଉତ୍ତରଠାରୁ ପୂର୍ବ ଆଡ଼କୁ ଭ୍ରମଣ କରିବେ, ଆମ୍ଭମାନଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଅନ୍ଵେଷଣ କରିବେ, ମାତ୍ର ତାହା ପାଇବେ ନାହିଁ। 13ସେହି ଦିନ ସୁନ୍ଦରୀ ଯୁବତୀମାନେ ଓ ଯୁବକମାନେ ତୃଷ୍ଣାରେ ମୂର୍ଚ୍ଛିତ ହେବେ। 14ଯେଉଁମାନେ ଶମରୀୟାର ଦୋଷ ନେଇ ଶପଥ କରନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ କହନ୍ତି, ‘ହେ ଦାନ, ତୁମ୍ଭ ଦେବତା ଜୀବିତ ଥିବା ପ୍ରମାଣେ,’ ଆଉ, ‘ବେର୍ଶେବାର ପଥ ଜୀବିତ ଥିବା ପ୍ରମାଣେ’—ସେମାନେ ପତିତ ହେବେ, ଆଉ କେବେ ଉଠିବେ ନାହିଁ।” b b v14 ଶମରୀୟାର ଦୋଷ ହେଉଛି ଯାରବୀୟାମ ବେଥେଲରେ ସ୍ଥାପନ କରିଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବାଛୁରୀ ପ୍ରତିମା।
