Rama Nembongkeun Yen Panungtungan Geus Deukeut
Sakeranjang buah usum halodo hartina geus asak, sarta ahirna geus datang. Padagang-padagang anu teu sabar ngadagoan Sabat réngsé supaya bisa curang ku takeran anu kurang disebut ngaranna. Kalaparan anu bakal datang lain lapar roti, tapi lapar ngadéngé pangandika Rama urang.
8 1Ieu anu dipintonkeun ku Rama Nu Maha Kawasa ka abdi: sakaranjang buah usum panas.
2Saur-Na, “Amos, naon anu katenjo ku maneh?” Tembal abdi, “Sakaranjang buah usum panas.” Tuluy Rama urang ngandika ka abdi, “Geus datang panungtunganana pikeun umat Kami, Israil; Kami moal rek ngantep deui maranehna.” a a v2 Dina basa nabi, “buah usum panas” jeung “panungtungan” teh ampir sarua sorana—buah asak panen jadi gambaran hiji bangsa nu geus asak pikeun dihukum.
3“Nyanyian di Bait Allah bakal jadi tangis dina poe eta,” dawuhan Rama Nu Maha Kawasa. “Kacida lobana mayit, paburantak di mana-mana—jempe!”
4Darengekeun ieu, maraneh anu ngaleyek ka nu kokoro sarta numpes nu miskin di ieu tanah, 5ngaromong, “Iraha atuh bulan anyar liwat, supaya urang bisa ngajual gandum? Iraha poe Sabat anggeus, supaya urang bisa muka pasar gandum—nyieun takeran leutik jeung timbangan gede, sarta ngabobodo ku timbangan palsu, 6meuli nu miskin ku perak jeung nu kokoro ku sapasang tarumpah, sarta ngajual sapuan gandum?”
7Rama urang parantos sumpah demi kareueus Yakub: “Kami moal rek poho ka sakabeh kalakuan maranehna. 8Naha tanah moal oyag ku lantaran ieu, sarta sakabeh nu cicing di dinya baris midangdam? Sakabehna bakal naek saperti Walungan Nil, ngagulidag, tuluy surop deui saperti Walungan Nil di Mesir. 9Dina poe eta,” dawuhan Rama Nu Maha Kawasa, “Kami rek nyurupkeun panonpoe dina tengah poe sarta ngapoekkeun bumi di beurang caang. 10Kami rek ngarobah pesta-pesta maraneh jadi perkabungan sarta sakabeh nyanyian maraneh jadi kawih panalangsa. Kami rek masangkeun pakean perkabungan kana unggal cangkeng sarta nyukuran unggal sirah. Kami rek nyieun eta saperti perkabungan ku pupusna anak tunggal, sarta tungtungna saperti poe nu pait. 11Bakal datang mangsana,” dawuhan Rama Nu Maha Kawasa, “waktu Kami rek nurunkeun kalaparan ka ieu tanah—lain kalaparan roti, lain ogé hanaang ku cai, tapi hanaang ngadenge pangandika Kami. 12Maranehna bakal aroyongan ti laut ka laut sarta ngalalana ti kaler ka wetan, neangan pangandika Rama urang, tapi moal kapanggih. 13Dina poe eta mojang-mojang nu geulis jeung para jajaka bakal kalengger ku hanaang. 14Jalma-jalma anu sumpah demi Dosa Samaria, anu ngomong, ‘Demi allah maneh nu jumeneng, hei Dan,’ jeung, ‘Demi jalan Bersyeba nu jumeneng’—maranehna bakal tingparuragan, moal bisa cengkat deui.” b b v14 Dosa Samaria teh brahala anak sapi emas anu dijieun ku Yarobeam di Betel.