Ojciec pokazuje, że koniec jest bliski
Kosz letnich owoców oznacza dojrzałość — nadszedł koniec. Wymienieni zostają kupcy, którzy nie mogą doczekać się końca szabatu, by oszukiwać na miarach. Nadchodzący głód nie będzie głodem chleba, lecz słuchania słów naszego Ojca.
8 1Oto, co ukazał mi Wszechwładny Ojciec: kosz letnich owoców.
2Zapytał: „Amosie, co widzisz?”. Odpowiedziałem: „Kosz letnich owoców”. Wtedy nasz Ojciec powiedział mi: „Nadszedł koniec dla mojego ludu, Izraela; już nigdy go nie oszczędzę”. a a v2 W języku proroka słowa „letnie owoce” i „koniec” brzmią niemal tak samo — dojrzały owoc żniwa staje się obrazem ludu dojrzałego do sądu.
3„W owym dniu pieśni świątynne zamienią się w zawodzenie” — mówi Wszechwładny Ojciec. „Tak wiele trupów, porozrzucanych wszędzie — cisza!”
4Słuchajcie tego, wy, którzy depczecie potrzebujących i gubicie ubogich tej ziemi, 5mówiąc: „Kiedy przeminie nów księżyca, byśmy mogli sprzedawać zboże? Kiedy skończy się sabat, byśmy mogli otworzyć handel pszenicą — zmniejszając miarę, a powiększając wagę, i oszukując fałszywą wagą, 6kupując ubogich za srebro i potrzebujących za parę sandałów, i sprzedając odpadki pszenicy?”
7Nasz Ojciec przysiągł na dumę Jakuba: „Nigdy nie zapomnę żadnego z ich czynów.” 8Czyż z tego powodu ziemia nie zadrży, a wszyscy jej mieszkańcy nie pogrążą się w żałobie? Cała wezbrze jak Nil, wzburzy się i znów opadnie jak Nil egipski. 9„W owym dniu” — mówi Wszechwładny Ojciec — „sprawię, że słońce zajdzie w południe i zaćmię ziemię w biały dzień. 10Zamienię wasze święta w żałobę, a wszystkie wasze pieśni w pieśń żałobną. Na wszystkie biodra nałożę wory, a każdą głowę ogolę. Sprawię, że będzie to jak żałoba po jedynym synu, a jego koniec jak gorzki dzień.” 11„Oto nadchodzą dni” — mówi Wszechwładny Ojciec — „gdy ześlę na ziemię głód — nie głód chleba ani pragnienie wody, lecz słuchania moich słów. 12Będą się zataczać od morza do morza i błądzić od północy po wschód, szukając słowa naszego Ojca, lecz go nie znajdą. 13W owym dniu piękne dziewczęta i młodzieńcy omdleją z pragnienia. 14Ci, którzy przysięgają na Winę Samarii, którzy mówią: «Na życie twojego boga, Danie», i: «Na życie drogi do Beer-Szeby» — upadną i nigdy już nie powstaną.” b b v14 Wina Samarii to bożek złotego cielca, którego Jeroboam ustawił w Betel.