Ny Ray no mampiseho fa efa akaiky ny farany
Harona voankazo fahavaratra dia midika masaka, ary tonga ny farany. Voatonona ireo mpivarotra tsy sahy miandry ny faran'ny Sabata mba hamitahany amin'ny famarana kely. Ny mosary ho avy dia tsy mosarena mofo fa tsy handre ny teny nataon'i Rayntsika.
Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 2–3, 7–14
8 1Izao no nasehon’ny Ray Tompo ahy: sompitra voankazo fahavaratra.
2Hoy Izy: «Amosa ô, inona no hitanao?» Namaly aho hoe: «Sompitra voankazo fahavaratra.» Dia hoy Raintsika tamiko: «Tonga ny farany ho an’ny vahoakako Israely; tsy handalo azy intsony mihitsy Aho.» a a v2 Amin’ny fitenin’ilay mpaminany, saika mitovy feo ny «voankazo fahavaratra» sy ny «farany» — ny voankazo masaka amin’ny fararano dia lasa sarin’ny vahoaka masaka ho amin’ny fitsarana.
3«Ho tonon-kalahelo ny hiran’ny tempoly amin’izany andro izany,» hoy ny Ray Tompo. «Maro be ny faty, voatsipy eny rehetra eny—mangina!»
4Henoy izao, ianareo izay manitsaka ny malahelo ary mandringana ny mahantra eto amin’ny tany, 5hoe: «Rahoviana no ho tapitra ny volana vaovao, mba hivarotra vary isika? Rahoviana no handalo ny Sabata, mba hanokatra ny tsenan’ny varimbazaha isika—manamaivana ny famarana sy manampy ny lanja, ary mamitaka amin’ny mizana tsy marina, 6mividy ny mahantra amin’ny volafotsy sy ny malahelo amin’ny kapa kiraro, ary mivarotra ny faladian’ny varimbazaha?»
7Nianiana tamin’ny avonavon’i Jakoba Raintsika: «Tsy hohadinoiko mihitsy ireo asa nataony rehetra. 8Moa tsy hihorohoro ny tany noho izany, ary hisaona ny mponina rehetra ao aminy? Hiakatra tahaka ny Nila izy rehetra, hikorontana, ary hilentika indray tahaka ny Nilan’i Egypta. 9Amin’izany andro izany,» hoy ny Ray Tompo, «hataoko milentika ny masoandro rehefa mitataovovonana, ary hataoko maizina ny tany amin’ny antoandro mazava. 10Hovaliko ho fisaonana ny andro firavoravonareo, ary ho hira fisaonana ny hirakareo rehetra. Hasiako lamba fisaonana ny valahanareo rehetra, ary hakaiko ny loha rehetra. Hataoko tahaka ny fisaonana ho an’ny zanaka lahitokana izany, ary ny farany tahaka ny andro mangidy. 11Efa ho avy ny andro,» hoy ny Ray Tompo, «izay handefasako mosary eto amin’ny tany—tsy mosaran-kanina, na hetaheta rano, fa mosary tsy handre ny teniko. 12Hirenireny hatrany amin’ny ranomasina ka hatrany amin’ny ranomasina izy, ary hirohondrohona hatrany avaratra ka hatrany atsinanana, mitady ny tenin’i Raintsika, nefa tsy ho hitany. 13Amin’izany andro izany dia ho reraka noho ny hetaheta ny virijiny tsara tarehy sy ny zatovo. 14Izay manao fianianana amin’ny fahotan’i Samaria, ka manao hoe: “Velona ny andriamanitrao, ry Dana,” sy “Velona ny lalan’i Beereseba”—dia ho lavo izy ireo, ka tsy hiakatra intsony.» b b v14 Ny fahotan’i Samaria dia ilay sarin’ombilahy volamena napetrak’i Jeroboama tao Betela.
