پيءُ ڏيکاري ٿو تہ پڄاڻي ويجهي آهي
گرمين جي ميون جي هڪ ٽوڪريءَ جو مطلب آهي پچي راس ٿيڻ، ۽ پڇاڙي اچي وئي آهي. اهي واپاري جيڪي سبت ختم ٿيڻ لاءِ بي صبر آهن ته جيئن گهٽ ماپن سان ٺڳي ڪري سگهن، تن جو نالو ورتو وڃي ٿو. ايندڙ ڏڪار ماني جو نه، پر اسان جي پيءُ جا لفظ ٻڌڻ جو آهي.
اسان جو پيءُ آيتن ۾ ڳالهائي ٿو 2–3, 7–14
8 1حاڪم پيءُ مون کي اونهاري جي ميوي جي هڪ ٽوڪري ڏيکاري.
2چيائين تہ ”آموس، تون ڇا ٿو ڏسين؟“ مون چيو تہ ”اونهاري جي ميوي جي هڪ ٽوڪري.“ پوءِ اسان جي پيءُ مون کي چيو تہ ”منهنجي قوم اسرائيل جو آخر اچي پهتو آهي، مان وري ڪڏهن بہ کين ڇڏي نہ ويندس.“ a a v2 پيغمبر جي ٻوليءَ ۾ ”اونهاري جو ميوو“ ۽ ”آخر“ لڳ ڀڳ هڪجهڙا ٿا ٻڌجن، فصل جو پڪل ميوو انهيءَ قوم جي تصوير بڻجي ٿو جيڪا عدالت لاءِ پڪي ٿي چڪي آهي.
3”انهيءَ ڏينهن هيڪل جا گيت ماتم ۾ بدلجي ويندا،“ حاڪم پيءُ فرمائي ٿو. ”هر هنڌ اڇلايل ايتريون لاشون، خاموشي!“
4ٻڌو، اي اوهين جيڪي مسڪينن کي لتاڙيو ٿا ۽ ملڪ جي غريبن کي ناس ڪيو ٿا، 5اوهين چئو ٿا تہ ”نئون چنڊ ڪڏهن ختم ٿيندو، جو اسين اناج وڪڻي سگھون؟ سبت ڪڏهن پورو ٿيندو، جو اسين ڪڻڪ جي منڊي کولي سگھون، ماپو ننڍو ۽ وزن وڏو ڪري، ۽ ٺڳيءَ جي ترازين سان دوکو ڏيئي، 6غريبن کي چانديءَ عيوض ۽ مسڪينن کي جتين جي هڪ جوڙي عيوض خريد ڪري، ۽ ڪڻڪ جو ڪچرو وڪڻي؟“
7اسان جي پيءُ يعقوب جي فخر جو قسم کنيو آهي تہ ”مان سندن ڪنهن بہ ڪم کي ڪڏهن نہ وساريندس. 8ڇا هن ڪري ملڪ نہ ڏڪندو، ۽ ان ۾ رهندڙ سڀ ماتم نہ ڪندا؟ سڀ ڪجهہ نيل وانگر مٿي ايندو، ڇرندو، ۽ مصر جي نيل وانگر وري هيٺ ويهي رهندو. 9انهيءَ ڏينهن،“ حاڪم پيءُ فرمائي ٿو تہ ”مان منجھند مهل سج کي لاهي ڇڏيندس ۽ ڏينهن جي روشنيءَ ۾ ئي زمين کي اونداهو ڪندس. 10مان اوهان جي ميلن کي ماتم ۾ ۽ اوهان جي سڀني گيتن کي نوحي ۾ بدلائي ڇڏيندس. هر ڪمر تي ماتمي ڪپڙا پهرائيندس ۽ هر مٿو ڪوڙائيندس. انهيءَ کي اڪيلي پٽ جي ماتم جهڙو بڻائيندس، ۽ ان جي پڄاڻيءَ کي ڪڙي ڏينهن جهڙي. 11ڏينهن اچي رهيا آهن،“ حاڪم پيءُ فرمائي ٿو تہ ”جڏهن مان ملڪ تي ڏڪار موڪليندس، نہ ماني جو ڏڪار، نہ پاڻيءَ جي اڃ، پر منهنجا ڪلام ٻڌڻ جو ڏڪار. 12اهي سمنڊ کان سمنڊ تائين ڊگمڳندا ۽ اتر کان اوڀر تائين ڀٽڪندا، اسان جي پيءُ جو ڪلام ڳوليندا، پر کين اهو نہ ملندو. 13انهيءَ ڏينهن سهڻيون ڇوڪريون ۽ جوان اڃ کان بيهوش ٿي پوندا. 14جيڪي سامريا جي ڏوهه جو قسم کڻن ٿا، جيڪي چون ٿا تہ ’اي دان، تنهنجي معبود جي حياتيءَ جو قسم‘، ۽ ’بئرشبع جي واٽ جي حياتيءَ جو قسم‘، اهي ڪري پوندا ۽ وري ڪڏهن نہ اُٿندا.“ b b v14 سامريا جو ڏوهه اهو سونو وڇڙو بت آهي جيڪو يربعام بيت ايل ۾ بيهاريو هو.
