Ny fahitan’i Obadia

Ny boky fohy indrindra ao amin'ny Baiboly—toko tokana momba ny fitsarana an'i Edoma noho ny nifaliany tamin'ny faharavan'i Jerosalema. Kanefa na eto aza, tsy valifaty no teny farany, fa famonjena, sy fanjakana an'ny Raintsika.

Miteny Raintsika ao amin’ireo andininy 1–18

Toko 1.

Ny fahitana nomena an’i Obadia. Izao no lazain’ny Ray Tompo ny amin’i Edoma: Efa nandre vaovao avy tamin’i Raintsika isika, ary nisy iraka nirahina teo amin’ny firenena hoe: «Mitsangàna! Andeha isika hitsangana hiady aminy!»

Indro, hataoko kely eo amin’ny firenena ianao; hotsinontsinoavina tokoa ianao. Ny avonavon’ny fonao no nitaona anao, ianao izay monina ao amin’ny vatoerin’ny vatolampy, izay misy ny havoana ho fonenany, izay manao ao am-pony hoe: «Iza no hahalatsaka ahy ho amin’ny tany?» ^a Na dia manidina avo tahaka ny voromahery aza ianao, na dia manao ny akaninao eo anivon’ny kintana aza, dia avy any no hampidinako anao, hoy Raintsika. Raha nisy mpangalatra tonga taminao, raha nisy mpandroba tonga nony alina — endrey ny fandringanana nanjo anao! — moa tsy hangalatra fotsiny izay tiany ihany va izy ireo? Raha nisy mpijinja voaloboka tonga taminao, moa tsy hamela voaloboka vitsivitsy va izy ireo? Endrey ny nokarohina an’i Esao, ny harena nafenina nobaboina! Ny mpiara-miombon’antoka aminao rehetra dia nandroaka anao hatrany amin’ny sisintany; ireo nanana fihavanana taminao dia nitaona anao sy nandresy anao; ireo niara-nisakafo taminao dia nametraka fandrika eny ambanin’ny tongotrao — ary tsy mahita izany akory ianao. Moa tsy amin’izany andro izany va no handringanako ny olon-kendry any Edoma, hoy Raintsika, ary hamongorako ny fahalalana avy amin’ny tendrombohitr’i Esao? Ho torotoro ny mpiady mahery anao, ry Temana, mba ho tapaka eo amin’ny famonoana ny olona rehetra eo amin’ny tendrombohitr’i Esao. ^b Noho ny habibiana nataonao tamin’i Jakoba rahalahinao, dia ho voasaron’ny henatra ianao, ary ho tapaka mandrakizay.

Tamin’ny andro nijanonanao nijery fotsiny, tamin’ny andro nentin’ny vahiny ny hareny ary niditra tao amin’ny vavahadiny ny firenen-kafa ka nanao filokana ny amin’i Jerosalema — ianao koa dia tahaka ny anankiray tamin’izy ireo. Fa aza mifaly amin’ny loza mahazo ny rahalahinao amin’ny andro nahazoany loza; aza ravoravo ny amin’ny vahoakan’i Joda amin’ny andro nahalovany; aza mirehareha mafy amin’ny andro fahoriana. Aza miditra ao amin’ny vavahadin’ny oloko amin’ny andro nahazoany loza; ianao indrindra, aza mifaly amin’ny fahavoazany amin’ny andro nahazoany loza; aza mandroba ny hareny amin’ny andro nahazoany loza. Aza mijoro eo amin’ny sampanan-dalana hamono ireo mpandositra aminy; aza atolotra ny sisa velona aminy amin’ny andro fahoriana.

Fa akaiky ny andron’i Raintsika ho an’ny firenena rehetra. Araka izay nataonao no hatao aminao; hiverina eo an-dohanao ihany ny asanao. Fa tahaka ny nisotroanareo teo an-tendrombohitro masina, dia toy izany no hisotroan’ny firenena rehetra mandrakariva; hisotro sy hitelina izy ireo ka ho toy ny tsy mbola nisy. Fa eo an-tendrombohitra Ziona dia hisy famonjena, ary ho masina izy, ary ny ankohonan’i Jakoba dia handova ny lovany. Ny ankohonan’i Jakoba dia ho afo, ary ny ankohonan’i Josefa ho lelafo, ary ny ankohonan’i Esao ho vodiny; handevona azy sy handany azy izy ireo, ka tsy hisy ho sisa velona amin’ny ankohonan’i Esao, fa Raintsika no efa niteny.

Ny any Negeva dia handova ny tendrombohitr’i Esao, ary ny any amin’ny tany ambany tendrombohitra dia handova ny tanin’ny Filistina; handova ny tanin’i Efraima sy ny tanin’i Samaria izy ireo, ary Benjamina handova an’i Gileada. Ny babo amin’ity miaramila ity avy amin’ny taranak’Israely dia handova ny tanin’ny Kananita hatrany Zarefata, ary ny babo avy any Jerosalema izay any Sefarada dia handova ny tanàna any Negeva. ^c Hisy mpamonjy hmiakatra any an-tendrombohitra Ziona hitondra ny tendrombohitr’i Esao, ary ho an’i Raintsika ny fanjakana. ^d