ዮናስ 1

1 ¹የአባታችን ቃል ወደ አማቴ ልጅ ወደ ዮናስ እንዲህ ሲል መጣ፤

²“ተነሥተህ ወደዚያች ታላቅ ከተማ ወደ ነነዌ ሂድ፤ ክፋታቸው በፊቴ ወጥቶአልና በእርሷ ላይ ጩኽ።”

³ዮናስ ግን ከአባታችን ፊት ርቆ ወደ ተርሴስ ለመሸሽ ተነሣ። ወደ ኢዮጴ ወርዶ ወደ ተርሴስ የምትሄድ መርከብ አገኘ፤ ዋጋዋንም ከፍሎ ከአባታችን ፊት ርቆ ከእነርሱ ጋር ወደ ተርሴስ ለመሄድ ተሳፈረ።

⁴አባታችንም በባሕሩ ላይ ታላቅ ነፋስ ላከ፤ ብርቱም ዐውሎ ነፋስ ተነሣ፤ መርከቢቱም ልትሰበር ተቃረበች። ⁵መርከበኞቹም ደነገጡ፤ እያንዳንዱም ወደ አምላኩ ጮኸ፤ መርከቢቱን ለማቅለልም ጭነቷን ወደ ባሕሩ ጣሉ። ዮናስ ግን ወደ መርከቢቱ ታችኛ ክፍል ወርዶ በጥልቅ እንቅልፍ ተኝቶ ነበር። ⁶የመርከቢቱ አለቃም መጥቶ፣ “እንዴት ትተኛለህ? ተነሥተህ ወደ አምላክህ ጥራ! ምናልባት እርሱ ያስበንና አንጠፋም” አለው።

⁷ሰዎቹም እርስ በርሳቸው፣ “ኑ፤ ይህ መቅሠፍት በእኛ ላይ በማን ጥፋት እንደ መጣ እናውቅ ዘንድ ዕጣ እንጣጣል” ተባባሉ። ዕጣም ተጣጣሉ፤ ዕጣውም በዮናስ ላይ ወደቀ። ⁸እነርሱም፣ “ይህን መቅሠፍት በእኛ ላይ ያመጣህ አንተ፣ ንገረን፤ ሥራህ ምንድን ነው? ከወዴት መጣህ? አገርህስ ወዴት ነው? ከየትኛውስ ሕዝብ ነህ?” አሉት።

⁹እርሱም፣ “ዕብራዊ ነኝ፤ ባሕሩንና የብሱን የፈጠረውን የሰማዩን አባት አባታችንን እፈራለሁ” ብሎ መለሰ።

¹⁰ሰዎቹም እጅግ ደነገጡ፤ “ይህ ያደረግኸው ምንድን ነው?” አሉት፤ ከአባታችን ፊት ይሸሽ እንደ ነበር ነግሮአቸው ስለ ነበር ዐውቀው ነበርና።

¹¹ባሕሩ ከጊዜ ወደ ጊዜ እየተናወጠ ስለ ሄደ፣ “ባሕሩ ጸጥ እንዲልልን ምን እናድርግህ?” አሉት።

¹²እርሱም፣ “አንሥታችሁ ወደ ባሕሩ ጣሉኝ፤ ባሕሩም ጸጥ ይልላችኋል፤ ይህ ታላቅ ዐውሎ ነፋስ በእናንተ ላይ የመጣው በእኔ ምክንያት እንደ ሆነ ዐውቃለሁ” አላቸው።

¹³ነገር ግን ሰዎቹ ወደ የብስ ለመድረስ በብርቱ ቀዘፉ፤ ዳሩ ግን ባሕሩ በእነርሱ ላይ ከጊዜ ወደ ጊዜ እየተናወጠ ስለ ሄደ አልቻሉም። ¹⁴ስለዚህ ወደ አባታችን ጮኸው፣ “እግዚአብሔር ሆይ፣ እባክህ፣ በዚህ ሰው ነፍስ ምክንያት እንዳንጠፋ፤ ንጹሕም ደም አታድርግብን፤ አንተ እንደ ወደድህ አድርገሃልና” አሉ። ¹⁵ከዚያም ዮናስን አንሥተው ወደ ባሕሩ ጣሉት፤ የሚናወጠውም ባሕር ጸጥ አለ። ¹⁶ሰዎቹም አባታችንን እጅግ ፈሩ፤ ለአባታችንም መሥዋዕት አቀረቡ፤ ስእለትም ተሳሉ።