യോനാ 1 FHB Father's Heart Bible™

1 ¹അമിത്തായിയുടെ മകനായ യോനായ്ക്ക് നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ അരുളപ്പാട് ഉണ്ടായി:

²“എഴുന്നേറ്റ് ആ മഹാനഗരമായ നീനവേയിലേക്കു ചെന്ന് അതിനെതിരേ വിളിച്ചുപറയുക; അവരുടെ ദുഷ്ടത എന്റെ മുമ്പാകെ ഉയർന്നിരിക്കുന്നു.”

³എന്നാൽ യോനാ നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്ന് തർശീശിലേക്ക് ഓടിപ്പോകുവാൻ പുറപ്പെട്ടു. അദ്ദേഹം യോപ്പയിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെന്ന് തർശീശിലേക്കു പോകുന്ന ഒരു കപ്പൽ കണ്ടെത്തി, അതിന്റെ കൂലി കൊടുത്ത്, നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്ന് അവരോടൊപ്പം തർശീശിലേക്കു പോകുവാൻ അതിൽ കയറി.

⁴അപ്പോൾ നമ്മുടെ പിതാവ് കടലിന്മേൽ ഒരു മഹാവാതം അയച്ചു; ഉഗ്രമായ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് ഉണ്ടായി, കപ്പൽ തകർന്നുപോകുമെന്നു തോന്നി. ⁵കപ്പൽക്കാർ ഭയന്നുവിറച്ച് ഓരോരുത്തനും തന്റെ സ്വന്തം ദേവനോടു നിലവിളിച്ചു. കപ്പലിന്റെ ഭാരം കുറയ്ക്കുവാൻ അതിലെ ചരക്കുകൾ കടലിലേക്ക് എറിഞ്ഞു. എന്നാൽ യോനാ കപ്പലിന്റെ അടിത്തട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങി അവിടെ നല്ല ഉറക്കത്തിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു. ⁶കപ്പൽനായകൻ വന്ന് പറഞ്ഞു: “നീ ഉറങ്ങുന്നതെങ്ങനെ? എഴുന്നേറ്റ് നിന്റെ ദേവനെ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുക! ഒരുപക്ഷേ അവൻ നമ്മെ ഓർക്കുകയും നാം നശിച്ചുപോകാതിരിക്കുകയും ചെയ്യും.”

⁷ആ മനുഷ്യർ പരസ്പരം പറഞ്ഞു: “വരുവിൻ, നമ്മുടെമേൽ ഈ അനർഥം വരുത്തിയത് ആരുടെ നിമിത്തമെന്ന് അറിയുവാൻ നാം ചീട്ടിടുക.” അവർ ചീട്ടിട്ടു, അത് യോനായുടെമേൽ വീണു. ⁸അവർ അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങളുടെമേൽ ഈ അനർഥം വരുത്തിയ നീ ഞങ്ങളോടു പറയുക—നിന്റെ തൊഴിൽ എന്ത്? നീ എവിടെനിന്നു വരുന്നു? നിന്റെ ദേശം ഏത്? നീ ഏതു ജനത്തിൽനിന്നുള്ളവൻ?”

⁹അദ്ദേഹം മറുപടി പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഒരു എബ്രായൻ; കടലും കരയും ഉണ്ടാക്കിയവനായ, സ്വർഗത്തിന്റെ പിതാവായ, നമ്മുടെ പിതാവിനെ ഞാൻ ഭയപ്പെടുന്നു.”

¹⁰അപ്പോൾ ആ മനുഷ്യർ ഏറ്റവും ഭയപ്പെട്ട് പറഞ്ഞു: “നീ ഇതെന്തു ചെയ്തു?” അദ്ദേഹം നമ്മുടെ പിതാവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്ന് ഓടിപ്പോകുകയാണെന്ന് അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നു; എന്തെന്നാൽ അദ്ദേഹം അത് അവരോടു പറഞ്ഞിരുന്നു.

¹¹കടൽ കൂടുതൽ കൂടുതൽ കോപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതിനാൽ അവർ അദ്ദേഹത്തോടു പറഞ്ഞു: “ഞങ്ങൾക്കായി കടൽ ശാന്തമാകുവാൻ ഞങ്ങൾ നിന്നോട് എന്തു ചെയ്യണം?”

¹²അദ്ദേഹം അവരോടു പറഞ്ഞു: “നിങ്ങൾ എന്നെ എടുത്ത് കടലിലേക്ക് എറിയുവിൻ; അപ്പോൾ അതു നിങ്ങൾക്കായി ശാന്തമാകും. എന്റെ നിമിത്തമാണ് ഈ വലിയ കൊടുങ്കാറ്റ് നിങ്ങളുടെമേൽ വന്നതെന്ന് എനിക്കറിയാം.”

¹³എന്നിട്ടും ആ മനുഷ്യർ കരയിലെത്തുവാൻ ആഞ്ഞു തുഴഞ്ഞു, എങ്കിലും കഴിഞ്ഞില്ല; എന്തെന്നാൽ കടൽ അവർക്കെതിരേ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ക്ഷോഭിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ¹⁴അതുകൊണ്ട് അവർ നമ്മുടെ പിതാവിനോടു നിലവിളിച്ചു: “അയ്യോ, ദൈവമേ, ഈ മനുഷ്യന്റെ ജീവൻ എടുത്തതിന്റെ പേരിൽ ഞങ്ങൾ മരിച്ചുപോകാൻ ഇടയാകരുതേ. നിർദോഷരക്തത്തിന്റെ കുറ്റം ഞങ്ങളുടെമേൽ ചുമത്തരുതേ; എന്തെന്നാൽ അങ്ങ് അങ്ങയുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.” ¹⁵പിന്നെ അവർ യോനായെ എടുത്ത് കടലിലേക്ക് എറിഞ്ഞു, ക്ഷോഭിച്ചിരുന്ന കടൽ ശാന്തമായി. ¹⁶അപ്പോൾ ആ മനുഷ്യർ നമ്മുടെ പിതാവിനെ ഏറ്റവും ഭയപ്പെട്ട്, നമ്മുടെ പിതാവിന് ഒരു യാഗം അർപ്പിച്ച്, നേർച്ചകൾ നേർന്നു.