योना भागेको बोलावट
एक अगमवक्ता इस्राएलका शत्रुहरूलाई प्रचार गर्ने पिताको बोलावटबाट भाग्छन्, एउटा ठूलो माछाले निलिन्छन्, र—अनिच्छापूर्वक—सिक्छन् कि हाम्रा पिताको करुणा आफ्नो भन्दा धेरै फराकिलो छ।
1 1हाम्रा पिताको वचन अमित्तैका छोरा योनाकहाँ यसरी आयो:
2“उठ्, त्यो महान् सहर निनवेमा जा र त्यसको विरुद्धमा कराएर भन्, किनभने तिनीहरूको दुष्टता मेरो सामुन्ने आइपुगेको छ।”
3तर योना हाम्रा पिताको उपस्थितिबाट टाढा तर्शीशतिर भाग्न निस्के। तिनी याफामा झरे, तर्शीश जाने एउटा जहाज भेट्टाए, त्यसको भाडा तिरे, अनि तिनीहरूसँगै तर्शीशतिर, हाम्रा पिताको उपस्थितिबाट टाढा जान जहाजमा चढे।
4तब हाम्रा पिताले समुद्रमाथि एउटा प्रचण्ड बतास हुत्याउनुभयो; एउटा भयानक आँधी उठ्यो, र जहाज टुक्रिन लागेजस्तो भयो। 5जहाजीहरू भयभीत भए, र हरेकले आ-आफ्नो देवतालाई पुकारे। जहाज हलुका बनाउन तिनीहरूले जहाजको माल समुद्रमा फ्याँके। तर योना भने जहाजको पिँधमा झरेर मस्त निद्रामा सुतिरहेका थिए। 6जहाजको कप्तान आएर भने, “तिमी कसरी सुतिरहेका छौ? उठ, आफ्नो देवतालाई पुकार! सायद उसले हामीलाई ख्याल गर्नेछ, र हामी नष्ट हुनेछैनौँ।”
7ती मानिसहरूले एक-अर्कालाई भने, “आऊ, हामीमाथि यो विपत्ति कसको कारणले आइपरेको हो, त्यो पत्ता लगाउन चिट्ठा हालौँ।” तिनीहरूले चिट्ठा हाले, र त्यो योनाको नाममा पर्यो। 8तिनीहरूले तिनलाई भने, “हामीमाथि यो विपत्ति ल्याउने तिमी हामीलाई भन—तिमी के काम गर्छौ? तिमी कहाँबाट आएका हौ? तिम्रो देश कुन हो? तिमी कुन जातिका हौ?”
9तिनले जवाफ दिए, “म हिब्रू हुँ, र समुद्र र सुख्खा जमिन सृष्टि गर्नुभएका स्वर्गका पिता हाम्रा पिताको म भय मान्छु।”
10तब ती मानिसहरू भयभीत भए र भने, “तिमीले यो के गरेका छौ?” किनकि तिनी हाम्रा पिताको उपस्थितिबाट भाग्दै थिए भनी तिनीहरूलाई थाहा थियो, किनभने तिनले तिनीहरूलाई भनिसकेका थिए।
11तब तिनीहरूले तिनलाई भने, “समुद्र हाम्रो निम्ति शान्त होस् भनेर हामीले तिमीलाई के गर्नुपर्छ?”—किनकि समुद्र झन्-झन् उर्लँदै गइरहेको थियो।
12तिनले तिनीहरूलाई भने, “मलाई उठाएर समुद्रमा फ्याँकिदेओ, अनि यो तिमीहरूका निम्ति शान्त हुनेछ। यो ठूलो आँधी मेरै कारणले तिमीहरूमाथि आइपरेको हो भनी म जान्दछु।”
13तैपनि ती मानिसहरूले जमिनमा पुग्न जोडले डुङ्गा खियाए, तर सकेनन्, किनकि समुद्र तिनीहरूको विरुद्धमा झन्-झन् उग्र हुँदै गयो। 14यसैले तिनीहरूले हाम्रा पितालाई पुकारे: “हे परमेश्वर, कृपया, यस मानिसको ज्यान लिएको कारणले हामीलाई मर्न नदिनुहोस्। निर्दोष रगतको दोष हामीमाथि नलगाउनुहोस्, किनकि तपाईंले आफ्नो इच्छाअनुसार नै गर्नुभएको छ।” 15तब तिनीहरूले योनालाई उठाएर समुद्रमा फ्याँके, र उर्लिरहेको समुद्र शान्त भयो। 16तब ती मानिसहरूले हाम्रा पिताको अत्यन्तै भय माने, हाम्रा पितालाई बलिदान चढाए, र भाकलहरू गरे।