गहिराइमा योना
माछाको पेटभित्रबाट योना डुबेको मानिसझैँ प्रार्थना गर्छन्—टाउकोवरिपरि समुद्री झार, पछाडि पृथ्वीका ढोकाहरू बन्द—र आफ्नो जीवनलाई खाडलबाट माथि ल्याउनुभएकोमा हाम्रा पितालाई धन्यवाद दिन्छन्। उनी आफूले गरेको भाकल पूरा गर्ने प्रतिज्ञा गर्छन्, र माछाले उनलाई सुक्खा जमिनमा ओकलिदिन्छ।
2 1तब योनाले त्यस माछाको पेटभित्रबाट हाम्रा पितासँग यसरी प्रार्थना गरे: 2आफ्नो सङ्कष्टमा मैले मेरा पितालाई पुकारेँ, र उहाँले मलाई जवाफ दिनुभयो; चिहानको गर्भबाट मैले सहायताको निम्ति पुकारेँ, र तपाईंले मेरो आवाज सुन्नुभयो। 3तपाईंले मलाई गहिराइमा, समुद्रको मुटुमा फाल्नुभयो, अनि जलधाराहरूले मलाई घेरे; तपाईंका सबै छालहरू र तरङ्गहरू ममाथिबाट बगे। 4तब मैले भनेँ, ‘म तपाईंको दृष्टिबाट धपाइएको छु; तापनि म तपाईंको पवित्र मन्दिरतिर फेरि हेर्नेछु।’ 5पानीले मलाई मृत्युको छेउसम्मै घेर्यो; गहिराइले मलाई घेर्यो; मेरो टाउकोमा समुद्री झार बेरिएको थियो। 6म पहाडहरूको जरासम्मै डुबेँ; पृथ्वीले मेरो पछाडि आफ्ना ढोकाहरू सदाका लागि बन्द गर्यो। तर तपाईंले मेरो प्राण खाडलबाट माथि ल्याउनुभयो, हे मेरा पिता। 7मेरो प्राण मबाट गइरहँदा, मैले मेरा पितालाई सम्झेँ, र मेरो प्रार्थना तपाईंकहाँ, तपाईंको पवित्र मन्दिरमा पुग्यो। 8व्यर्थका मूर्तिहरूलाई पक्रिराख्नेहरू तिनीहरूको हुन सक्ने प्रेमबाट टाढिन्छन्। 9तर म तपाईंलाई कृतज्ञ प्रशंसासहित बलिदान चढाउनेछु; मैले गरेका हरेक भाकल म पूरा गर्नेछु। उद्धार त हाम्रा पिताकै हो!
10तब हाम्रा पिताले त्यस माछालाई भन्नुभयो, र त्यसले योनालाई सुख्खा जमिनमा ओकलिदियो।