Yûnis di Kûrahiyê de
Ji hundirê masî, Yûnis mîna mirovekî xeniqî dua dike, giyayê deryayê li dora serê wî û deriyên erdê li pey wî girtî, şikir ji Bavê me re tîne ku jiyana wî ji çalê rakir. Ew sond dixwe ku tiştê soz dayî bide, û masî wî li ser bejahiyê vereşand.
2 1Hingê Yûnis ji hundirê masî ji Bavê me re dua kir: 2Di tengasiya xwe de min gazî Bavê xwe kir, û wî bersiva min da; ji zikê gorê min hawar kir, û te dengê min bihîst. 3Te ez avêtim kûrahiyê, nav dilê deryayan, û herikîn li dora min geriyan; hemû pêl û mewcên te bi ser min de derbas bûn. 4Hingê min got: “Ez ji ber çavên te hatime qewitandin; lê ezê dîsa li perestgeha te ya pîroz binêrim.” 5Av heta ber mirinê li dora min hatin girtin; kûrahiyê ez dorpêç kirim; giyayê deryayê li dora serê min pêçabû. 6Ez heta koka çiyan daketim; erdê deriyên xwe li pey min heta hetayê girtin. Lê te jiyana min ji çalê rakir, Bavê min. 7Gava canê min ji min diçû, min Bavê xwe bîr anî, û dua min bilind bû, gihîşte te, gihîşte perestgeha te ya pîroz. 8Yên ku bi pûtên pûç ve girêdayî ne, ji hezkirina ku dikare ya wan be dûr dikevin. 9Lê ezê bi pesindayîna şikirê ji te re qurban pêşkêş bikim; ezê her nezra ku min kiriye bi cih bînim. Rizgarî ya Bavê me ye!
10Hingê Bavê me bi masî re peyivî, û wî Yûnis li ser bejahiyê vereşand.
