يونس په ژورو اوبو کښې
د کب له خېټې یونس د ډوب شوي سړي په څېر دعا کوي، سمندري واښه یې پر سر تاو، او د ځمکې دروازې یې شاته تړل شوې، او له زموږ پلار څخه مننه کوي چې د هغه ژوند یې له کندې راپورته کړ. هغه ژمنه کوي چې څه یې نذر کړي وو ادا به یې کړي، او کب هغه وچې ځمکې ته راغورځوي.
2 1نو بيا يونس د کب د خيټې د ننه نه زمونږ پلار ته داسې دعا وکړه چې، 2په خپل تکليف کښې ما خپل پلار ته اواز وکړو، او هغۀ ما ته جواب راکړو؛ د قبر د خيټې نه ما د مدد دپاره فرياد وکړو، او تا زما اواز واورېدو. 3تا زۀ په ژورو اوبو کښې وغورزولم، د سمندرونو په زړۀ کښې، او بهير زما چاپېره وګرځېدل؛ ستا ټولې چپې او څپې زما د پاسه تېرې شوې. 4نو ما ووئيل، ”زۀ ستا د نظر نه شړلے شوے يم؛ خو بيا به زۀ ستا پاک هيکل ته وګورم.“ 5اوبو زۀ تر مرګه پورې راګېر کړم؛ ژورو اوبو زۀ راچاپېر کړم؛ د سمندر واښۀ زما د سر چاپېره راتاو شول. 6زۀ د غرونو تر بيخونو پورې ډوب شوم؛ زمکې خپلې دروازې زما د شا نه د تل دپاره بندې کړې. خو تا زما ژوند د ګړنګ نه راپورته کړو، اے زما پلاره. 7کله چې زما ساه ختمېدله، ما خپل پلار ياد کړو، او زما دعا تا ته، ستا پاک هيکل ته ورسېده. 8څوک چې په بې کاره بتانو پورې نښتى وى، هغوئ د هغې مينې نه لرې کيږى چې د هغوئ کېدے شوه. 9خو زۀ به تا ته د شکر او ثنا سره قربانى وړاندې کړم؛ هر هغه منت به پوره کړم چې ما منلے دے. خلاصون د زمونږ پلار دے!
10نو بيا زمونږ پلار کب ته حُکم وفرمائيلو، او کب يونس وچې زمکې باندې قے کړو.
