Yunus Derinliklerde
Yunus balığın içinden boğulmuş bir adam gibi dua eder; başında deniz yosunu, ardında kapanmış yeryüzünün kapıları — canını ölüm çukurundan çıkardığı için Babamız'a şükreder. Adadığını ödeyeceğine söz verir ve balık onu kuru toprağa kusar.
2 1Yunus balığın karnından Babamız'a şöyle dua etti: 2Sıkıntı içinde Babam'a seslendim, bana yanıt verdi; ölüler diyarının bağrından yardım için haykırdım, sesimi duydun. 3Beni derinliğe, denizlerin bağrına fırlattın; akıntılar çevremde döndü; bütün çağıltıların ve dalgaların üzerimden geçti. 4O zaman dedim ki, ‹Gözünün önünden kovuldum; ama yine de kutsal tapınağına doğru bakacağım.› 5Sular beni ölümüne dek sardı; enginler kuşattı beni; başıma deniz yosunu dolandı. 6Dağların köklerine dek battım; yer, sürgülerini ardımdan sonsuza dek sürdü. Ama sen canımı çukurdan çıkardın, Babam. 7Canım tükenmekteyken, Babam'ı anımsadım, duam sana, kutsal tapınağına yükseldi. 8Değersiz putlara sarılanlar, kendilerine sunulan sevgiden uzaklaşırlar. 9Ama ben sana şükran ezgileriyle kurban sunacağım; adadığım bütün adakları yerine getireceğim. Kurtuluş Babamız'a özgüdür!
10Sonra Babamız balığa buyruk verdi, balık da Yunus'u karaya kustu.
