Yunus 2

2 ¹Yunus balığın karnından Babamız'a şöyle dua etti: ²Sıkıntı içinde Babam'a seslendim, bana yanıt verdi; ölüler diyarının bağrından yardım için haykırdım, sesimi duydun. ³Beni derinliğe, denizlerin bağrına fırlattın; akıntılar çevremde döndü; bütün çağıltıların ve dalgaların üzerimden geçti. ⁴O zaman dedim ki, 'Gözünün önünden kovuldum; ama yine de kutsal tapınağına doğru bakacağım.' ⁵Sular beni ölümüne dek sardı; enginler kuşattı beni; başıma deniz yosunu dolandı. ⁶Dağların köklerine dek battım; yer, sürgülerini ardımdan sonsuza dek sürdü. Ama sen canımı çukurdan çıkardın, Babam. ⁷Canım tükenmekteyken, Babam'ı anımsadım, duam sana, kutsal tapınağına yükseldi. ⁸Değersiz putlara sarılanlar, kendilerine sunulan sevgiden uzaklaşırlar. ⁹Ama ben sana şükran ezgileriyle kurban sunacağım; adadığım bütün adakları yerine getireceğim. Kurtuluş Babamız'a özgüdür!

¹⁰Sonra Babamız balığa buyruk verdi, balık da Yunus'u karaya kustu.